ไดอารี่คนเชยๆ's profileเปลี่ยนไปเรื่อย [999 รอ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    January 27

    เปียกเยิ้มและหมี

    เปลี่ยนใจ คือการมีสิ่งหนึ่งในมือแล้วเลือกตัดสินใจใหม่เป็นอีกอย่างหนึ่ง
    กำกับความไว้กับบุคคลกับสิ่งของ บุคคลกับบุคคล โดยทั่วไปในรูปแบบของนามธรรมและรูปธรรม

    สมมติว่า ไอ้เปียกเยิ้มตัดสินใจเลือกคบกับหมีเงี้ยวเพื่อความสุขที่เรียกว่า ความรัก
    หมีเงี้ยวเองก็ตัดสินใจคบไอ้เปียกโดยสุจริตใจ แต่เมื่อชีวิตมันไม่ได้มีแค่เขาสองคน
    ไอ้เปียกเกิดหมดอยากในหมีเงี้ยวที่เป็นไก่ในกำมือมัน จึงจุดประเด็นในใจเป็นความฉงน
    ด้วยสัญชาติญาณของการมีชีวิตคือการค้นหา ไอ้เปียกเยิ้ม เริ่ม มองรอบๆตัว

    รอบๆตัวในช่วงที่เปียกเยิ้มมุดหัวอยู่ในรูรักกับหมีเงี้ยว
    โลกส่วนตัวของเขาสองคนพัฒนากันไปไกล
    เหมือนโลกสาธารณะที่็พัฒนาตัดขาดจากพวกเขาด้วยเช่นกัน

    และแล้วเปียกเยิ้มเริ่มกังวล ชีวิตของเขา ไร้สีสัน เหมือนมีโซ่ตรวน
    เปียกเยิ้มเริ่มเบื่อกับสิ่งที่หมีเงี้ยวทำ ไม่ว่าจะเป็นการถามคำถามโง่ๆที่แต่ก่อนดูน่ารัก
    จากการทำตัวคิขุเป็นขี้อุด จากสิ่งที่โรแมนติกปรับเปลี่ยนเป็น
    คลื่นเหียนเวียนจะอาเจียนออกมาเสียหมด
    ภาวะตึงเครียดเริ่มก่อตัวเหมือนพายุในมหาสมุทรที่ไม่มีใครหยุดได้


    เรือของเขาทั้งสองโคล่งเคล่ง
    เรือของเขาทั้งสองโดนคลื่นซัด
    เรือของเขาทั้งสองหักกลางลำ
    เรือของเขาทั้งสองไม่มีอีกแล้ว
    ทุกอย่างจมลงในมหาสมุทร


    ไม่มีใครรอด



    ยกเว้นกล่องไม้เก่าๆ ใบหนึ่งที่ยังคงสภาพอยู่ได้


    สิ่งของไม่มีสิทธิ์เลือกเจ้าของที่จะครอบครอง
    หากใครสักคนจะขโมยไป กล่องไม้ก็จะอยู่ในมือขโมย
    หากใครสักคนอยากจะทำลาย เพียงแค่หยิบยื่นน้ำมันและเปลวไฟเล็กน้อยก็สำเร็จ
    หากใครหลายๆคนอยากจะยื่นแย่ง กล่องไม้ก็ไม่มีเสียงตอบปฎิเสธ
    เพราะ กล่องไม้ คือ สิ่งของ

    กล่องไ่ม้ไม่มีสิทธิแสดงบทกิริยาได้เหมือนสิ่งมีชีวิต
    แม้แต่การสนทนา กินข้าว จูงมือ จูบ อาบน้ำ นอน ฝัน กล่องไม้ทำไม่ได้

    มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำได้ตามสิ่งที่คนสร้างได้กำหนดมา
    คือ การเก็บบางอย่างแล้วรักษามันไว้ตามสภาพอย่างนั้น

    ----------------------------

    ชอบเพลงนาฬิกาตายจัง เห้อ เห้อ เห้อ เห้อๆ - -" เกลียดเดือนกุมภา
    January 24

    คนสำคัญ

    there are_ 532

    คนสำคัญของฉัน...

     

     

     

    (โทษทีหว่า นี้ไม่ใช่รสนิยมของคนเขียนแต่มันสำคัญ)
    และคนอื่นๆ...จริงๆ

    ถ้าคุณเคยเห็นเขาอยู่สวนฯนนท์ก็...ใช่
    ถ้าคุณเคยเห็นเขาในวงโยฯก็...ใช่
    ถ้าคุณเคยเห็นเขาในโปสเตอร์ประชาสัมพันธ์เยาวชนประชาธิปไตยก็...ใช่
    ถ้าเห็นในความฝัน(ดี ?) ก็ตื่นได้ล่ะ...
    เพราะเขาคือประธานนักเรียนรุ่น 11 

    และอีกคน (ภาพ : รักแห่งสยาม) 

    there are_ 502

    ประธานเชียร์หล่อสาดดดดดดดดดดดดดดด(?)
    (มุมนี้ดูดีสุดแล้วหว่าปูน แจงขอสารภาพว่า
    กล้องแจงก็กล้องคอมแพ็คธรรมดา...
    ซึ่งภาพอื่นๆที่มีปูนอยู่โปโตโต้ก็คงฉุดไม่ได้อ่ะ)

    คือปูนรุ่น11 เสด็จพระราชดำเนิน
    แล้วคนแทงข้างหลังก็คือ อาเบงๆคุงหรือปิงๆ

    แต่ที่จะลืมไม่ได้ หล่อลากธรณี
    พี่กอป ประธานเชียร์ รุ่น10 ทศวรรษสวนฯรังสิต

    there are_ 032

    - -" ทำไมต้องชื่อกอล์ฟ
    เขียนยากจริงๆ ทำไมไม่ตั้งชื่อไทยๆ
    อย่างแทนไทงี้ บุญเลิศงี้ ตรง เที่ยง ซื่อ แสนดี*
    โห้ เขียนง่ายๆ ไม่ต้องมาเติมอะไรแปลกๆ
    ป.ล.
    ส่วนชื่อแจง ก็มาจากจุ๊บแจง
    มาจากชื่อเมียเก่าพ่อ 
    ซึ่งมันก็ดูไทยๆดีเน้อ