| ไดอารี่คนเชยๆ's profileเปลี่ยนไปเรื่อย [999 รอ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
October 30 [261] เมาม่วนซื่น ก่อนลุยโปงก้่อนเส้า ชีวิตคนเรา บัดจะได้เที่ยวก็เที่ยวสุดยอด ไม่ต่างจากนกอพยพจริงๆ ปิดเทอมนี้เป็นปิดเทอมที่สนุกสุดๆ ไม่ต้องกังวลเรื่องเรียน ไม่กังวลเรีียนพิเศษ ไม่กังวลเปิดเทอม ไม่ต้องคิดถึงงานที่สาละวนกับห้องเชียร์มาก...ตอนนี้โล่ง ปอดโปร่ง เมื่อวานก็ไปกินเบียร์ ร้องคาราโอเกะ ร้องได้แต่เพลงเก่าๆ ดิอินโนเซ็น รักในซีเมเจอร์ เฉลียง ไม่รักแต่คิดถึง คาราบาว ราชันฝันสลาย อัสนีวสันนี้เล่นไปหลายเพลง ลืมร้องเพลงมอส กับ เพลงพี่เบิร์ด เพลงใหม่ๆก็ได้แค่ play girl แต่ในการร้องคาราโอเกะมักมีมารมาผจญ อีนุ่น นั้นเอง แย่งไมค์ ร้องผิดคีย์ ผิดคำ ร้องดังกบเสียง อีนุ่น นี้ถือว่าเป็นขาชวนเมาประจำบ้าน งานทุกงานเราจะเปิดก่อนอีนุ่นไม่ได้ ด้วยหน้าตาที่เกินกว่าวัยสัก5-6ปี จึงไม่ผิดสังเกต ต้องให้มันเจิ่มเหล้า เจิ่มโซดาก่อน จะถือว่างานนั้น ผ่าน ดีที่ว่าวันนี้ (วันศุกร์) มีเรียน เลย อดกินไป เลยมาแย่งไมค์พี่ตลอด ไอ้สาดดดดงี้นิเอง สรุปสภาพวันนี้ก็ เจ็บคอเพราะร้องเกะ ปวดขาเพราะเดินหลงๆจากเมื่อ[260] อยากให้เกิดขึ้น ก็เดี๊ยวไปเก็บกระเป๋าไปลุยโปงก้อนเส้าที่สระบุรี ไว้จะเก็บบรรยากาศมาเล่าให้ฟัง ไปแหล่ะ โชคดี October 29 [260] อยากให้เกิดขึ้น พอเราทำงานเสร็จ เราก็อยากให้มันเป็นไปตามที่หวัง อยากให้ติดเข้ารอบ อยากให้ได้รางวัล อยากโล่ง เราเองก็มีความหวังกับการประกวดนี้นะ คือ อยากให้พ่อเป็นนายแบบ อยากให้พ่อแม่ไปเที่ยวพักผ่อนในเสื้อยืดที่มีลายที่เราออกแบบ อยากให้ไปเที่ยวสมุทรปราการ ไปสถานตากอากาศบางปูด้วยกัน วันที่ประกาศผล ได้ไม่ได้ ไม่สนว่ะ ภาพมันอยู่ในหัวมีแค่นั้นแหล่ะ ความหวังของเรา อยากให้เป็นแบบนั้น ภาพที่เราขึ้นเวทีพร้อมพ่อกะแม่ อธิบาย พ่อแม่ยิ้มเขิน พ่อก็ไปนั่งโม้ๆลูกผมๆ ลายถ้าเลยงานวันที่ 22 พ.ย. ก็เดี๊ยวเอามาโพสไว้ในมตพ. เมื่อวานนั่งรถไปคลินิกทันตะ มหิดล ไปจุฬา นั่งเรือต่อไปราม กลับมาฟิวเจอร์รังสิต เดินทางเหนื่อยสัด จะอ้วกๆๆ แต่ก็ยัดโดนัทไปหลายชิ้นโึคตรๆ ไปอนุเสาวรีย์ อีนุ่นนี้แบบ ให้ไปรอรถที่มันมาตั้งสายใหม่อ่ะ ออกเส้นปทุม ออกทางด่วน หลังจากนั้นหลับ ไม่รู้ไปงัยต่อก็มาถึงคราวหลังจะไม่นั่ง เวลาเสียไปชั่วโมงสิบห้านาที ไปอีกทางประมาณ45นาที จากนั่น นั่งวินมอไซน์ ไปคลินิกเพราะเอาน้องไปลงจ้องคิวจัดฟัน ต่อบีทีเอสไปจุฬาว่าเอางานไปปริ้นท์แล้วส่งประกวด กะว่าจะส่งไปรษณีย์แถวนั้น คุยกะพี่แพท "พี่ สามย่านอยู่ตรงไหน" ก็พี่บอก สามแยกอะ่ ฝั่งตรงข้ามจุฬาเรียกว่า สามย่าน ตอนแรก "อ่อ" ไปถึงกับ "เอ๊ะ!" อาการแพ้รถเมล์กำเริบ หลง! ร้านมันอยู่แถวคณะนิติ คณะนิติอ่ะ เคยไป เพราะเคยไปสอบCU TEP แต่พี่บอกให้เดินๆ ต่อไปอีก ข้ามสะพานด้วย เราก็งงๆ ลงสามย่านแล้วเดินแถวคณะนิติมั้ง พอไปถึง นั่งเลยสะพาน ไปลงป้ายจามจุรีสแคว เดินข้ามถนน มาฝั่งร้านที่มันจะพังๆ จนไปถึงคณะนิติ ก็ยังไม่เห็นร้านดับเบิ้ลเอที่พี่เขาว่า เรานี้ใจเสีย โทรหาพี่แพท ร้านมันข้ามซอยเล็กๆอ่ะ ก่อนจะข้ามมีร้านเสต็กร้างๆ ก็เดินย้อนมา เรายังไม่เห็นร้านเสต็กเลย ร้านปริ้นก็ส่องทุกร้าน ก็ไม่มี พอหยุดเดินแล้วมองขึ้น ป๊าด หยุดตรงร้านเสต๊กร้างพอดี มองไปข้างหน้า ไหนว่ะ ร้านปริ้นท์เนี้ยพี่ ใจเสีย ชีวิต อนาถ ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆๆๆ พี่บอก ร้านมันอยู่ตรงข้ามกับร้านขายขนมจีบ "พี่ ร้านขนมจีบมันหันหน้าเข้าถนนอ่ะ" "มันมีร้านอ่ะเปล่าอ่ะ" "มีพี่ ศูนย์บริการวิชัย" "สีไรๆ" "สีฟ้าครามทะเล เขียวขี้ม้า" "มองเข้าไปในร้านอ่ะ " "พี่ ร้านปิดอ่ะ" ถึงกับอึ้ง พี่แพทเลยให้เดินกลับมาร้านหัวมุม ตรงข้ามประตูคณะนิติ แล้วไปปริ้นท์ พี่ก็บอกว่า ร้านนี้มันแพง เห้อ (พี่แพทน่ารัก...ไม่ใช่แหล่ะ) ปริ้นท์เสร็จ ดูเวลาเห็นว่าจะไม่ทัน โง่อีกไม่รู้ท่าเรือสะพานหัวช้างขึ้นตรงไหน เลยเรียกมอไซน์ไป ก็ได้เสียค่าโง่ไป นั่งเรือต่อ ไปขึ้นท่า ที่ม.ราม สภาพหน้านี้ยับเยินยิ่งกว่ายัยเหมยลี่อีก กระโปรงก็มาขาด จะบ้าๆๆๆ เดินไปซื้อมร.36 37 ที่ตึกสำนักพิมพ์ กลับมาก็นั่งรถจากม.ราม ไปรังสิต กลิ้งไปไปรษณีย์ฟิวเจอร์รังสิต เจอน้องดาวกับโบโอเค - -") อีแบงค์ก็โทรมา ตอนแรกโทรไปตอนที่มาถึงตึกสำนักพิมพ์ มันก็ไม่บอกว่าจะฝากซื้อ เราก็โ่ง่ ไม่ถามมันว่าจะเอาไหม พลาดเลย ไหนที่สุดก็ถึงบ้าน แล้วอีนุ่น ก็ต้องไปหาหมอวันที่ 8 เพื่ออุดฟันผุ ซึ่ง คาดว่าจะไปคลินิกก่อนแล้วค่อยไปม.ราม เพื่อลงทะเบียนเรียน เผื่อจะส่องหมอ...หมอฟันน่ารัก ใช่ที่สุดเลย "แต่ทำไมกูไม่ได้ตรวจเลยฟร่ะ" จบ ปล. เกือบเหยียบงูเขียว เจองูกระชันชิดอีกแล้ว คุยกับพี่เบียไม่ออกว่ะ เราทำพลาดเปล่าว่ะ เห้ออออ ปล่อยปลงๆ October 25 [259] ตามเก็บโทรจัน จัญไร! แน่นอน การมีโทรจันในเครื่อง ก็เหมือนเปิดประตูบ้านให้หมาแมววิ่งเข้าบ้านเล่น ทิ้งเห็บ ทิ้งเยี่ยว เราไม่รู้หรอกฮะ แต่อย่าให้ถึงวันที่ เห็บแม่งเสือกตกตรงจานข้าวคุณ รูหูคุณ หรือ แม่งเยี่ยวใส่รองเท้าส้นสูงราคาแพงโครต นั่นคือความจริง ถ้ากูไม่เดือดร้อนกูก็ไม่แก้หรอก ความฉิบหายกระโดดหาเรายังกะมาริโอจะแดกเห็ด ความจริงก็คือความจริง โทรจันคืออะไร โปรแกรมล้วง ลับ พราง ข้อมูลพาสเวิดเรา หลายคนก็บอกว่าแม่งๆอยู่ในเครื่อง ไม่ร้ายแรง ช่างหัวมัน นั่นแหล่ะ จนกว่าเครื่องมึงจะล็อคแทบบาร์ หน้าจอค้าง ฮาร์ดิสพัด บอร์ดไหม้ก็ว่ากัน ก็ค่อยล้าง (จุ่มน้ำแฟ้บบ้านมึงนะน่ะ ไอ้แช่แฟ้บ!) อย่าคิดว่าข้อมูลขายไม่ได้ ข้อมูลในหนังสือรุ่นก็มีการขายกันแล้ว(แน่นอนว่ากูทำ...ไม่ใช่เว้ย) วันที่ ข้อมูลบัญชีมึงที่มีอยู่100บาท หายวับไปกับตา มันจะโครตมหัศจรรย์อะชะบ๊ะหึ่ยมากๆ ทำธุรกรรมการเงิน ถึงจะใช้เน็ตมันง่าย ปรี๊ดๆ แต่ถ้าโดน แล้วคุณจะเสียว การป้องกันคือวิธีที่โอเคสุดๆ ความไม่ประมาทมันคือประสิทธิภาพสูงสุดของAnti virus ทั้งปวง สาธุ ทั้งนี้ เราก็ไม่อาจรู้ได้ ว่าโปรแกรมที่เราใช้อยู่ เจ๋งพอกำจัดหรือไหม มีมากก็ไม่ได้ช่วยเหี้ยอะไรถ้าคนเล่นแม่งจั่ดง๊าว อย่างกูนิ มีโปรแกรม 3 ตัว ก็โดนโทรจัน กับ ไวรัสเล่นงาน ต้องแช่แฟ้บไปแล้ว เลยต้องมานั่งแก้เองอีก โน๊ตบุคแม่งลงไดร์เวอร์ยากกว่าพีซี ไม่หรอกเพราะกูไม่เคยลงมากกว่า รู้รุ่น ก็ต้องหาโปรแกรม บ้างโปรแกรมเจือกใช้ไม่ได้ ต้องไล่รุ่นที่ใกล้เคียงกันลงมา งานกูจะให้น้องเทค ก็ ฉิบหายไป ไฟล์ภาพอันใหม่ กูก็ยังไม่ได้ไรท์ จะทำวิดีโอไม่ได้ืำ ข้อมูลหุ้นกูอีก กูอุตส่า...... นี้กูต้องเริ่มต้นใหม่ อยู่ที่คนให้พวกมึงเล่นแม่งจั่ดง๊าว...เครื่องเตือนให้ลบ เสือกกดรับ พยายามแก้ตั้งแต่ปิดเืทอมวันแรกจนกูจะเปิดเทอม เห้อ...การป้องกันคือวิธีที่โอเคสุดๆ ความไม่ประมาทมันคือประสิทธิภาพสูงสุดของAnti virus ทั้งปวง สาธุ ที่นี้ เราแก้ได้ ก็มาแนะนำกันไป ซึ่งบอกไว้ก่อนว่า วินโดวกูเถือนอย่างเดียวพอแล้ว(ได้ข่าวว่า officeมึงก็เถือน) เลยจะแนะนำ ของถูๆไถแต่ไม่ไก่กาให้ฟัง ดังนี้ จด 1. Avira Free ร่มแดงมาแต่ไกล 2. AVG 9.0 Free 3. codomo เอ๊ย COMODO Free 4. Malwarebytes' Anti-Malware Free ความรู้สึก Avira นี้เอาไว้กันธรรมดา เสียงดังดี (ให้เล่าความสามารถ) กันไวรัสอ่ะนะ AVG เที่ยบเท่าตัวแรก แต่บ้างตัวต้องใช้AVG แสกนในsave mode COMODO กันfirewall ที่น่าสงสัย กะบ้างตัวที่เด่นดีจริงๆ อยู่ด้วยแล้วให้เรารู้สึกปลอยภัย แต่กิ๊กคนนี้ มาใหม่ น่ารักกว่า Malware เธอช่างเป็นคู่ยากที่เกิดมาเพื่อถอน จังซี้จริงๆ แน่นอนว่า ไม่มีตัวไหนเจ๋งได้ทุกเวลา สังขารย่อมมีโรยราฉันนั้น กรุณาต่อเน็ตแล้วอัพเดทซะ ลงเยอะไปเครื่องก็อืดๆ หน่วงๆแต่ไม่ทำnod32 =_= เขาก็รักตัวนะ แต่เขาเกิดมาใครหลายๆคน เพื่อความสงบสุขของโลก อาเมน อ่อ ถึงที่นี้ก็ อยู่ที่พฤติกาม กรรม เรา อย่าเสพไรเยอะโดยไม่ระวัง แน่นอนว่าการท่องเน็ตก็มีโหลด มีสคิป มีคุ๊กกี้ ไวรัสมาผัวพัน อย่าส่ำส่อนให้มาก ตอนนี้ก็วางมาตราการกับตัวเอง มีงานให้เซฟไว้ในสกายไดร์ ไม่ก็สักที่ๆ ส่วนข้อมูลก็เอาลงเว็บตัวเองไว้บ้าง...(จะมีสาระซินะ จะมีใครอ่านว่ะ ฮ่าฮาฮ่า...) ทิ้งโปรแกรมไว้ในการ์ด กะ firefox ลงads on collector ไว้เรียบร้อยเผื่อลงเครื่องใหม่ไม่ต้องเสริทอีก งานออกแบบที่ว่าจะส่ง 30 ตุลา สงสัยจะได้โบกมือลา เพราะความขี้เกียจของเราจริงๆ แต่เหลืออีก ห้า วัน ทำไมกูเหมือนคนดีแต่เขียนว่ะ คอนเซ็ปมัน Save Bird Save the Earth อ่านแล้วอยาก ก็จัดไปเลยฮะ ไม่ต้องกลัว แยมๆกันไป เออ...แจม! นั้นแหล่ะ...หรือเราไม่อยากจริงๆ น่าคิดๆ (หรือกูแถจริงๆ เอิ๊กๆ) http://www.bcst.or.th/index.php?option=com_content&view=article&id=98%3Atbf-09-shirt&catid=62%3Atbf&Itemid=122&lang=th อ่อ ตอนนี้เครื่องก็ปกติแล้ว เหลือแค่ทดสอบไวเลส ทดสอบเบรินซีดี ดีวิดี ว่าโอเคหรือเปล่า อืมมม กะไรท์ไดเวอร์ลงแผ่นไว้สำรอง ... ชีวิตหลังบาดเจ็บ อย่าลืมรักษาคอมพิวเตอร์ แลปท๊อปของท่าน รักและห่วงยาง ปล. ง่วงว่ะ ตื่นอีกทีก็เที่ยง วู้! October 23 [258] ไร้สาระดีกว่า เปิดแถก ”บอกความเป็นส่วนตัว”กติกา คำถามชุดที่ 1
3. คุณมีเพื่อนกี่คน? 4. วันนี้ว่างจัง คุณจะทำอะไรดี? 5. ถ้าพรุ่งนี้โลกจะแตกแล้วทุกคนตายหมด วันนี้คุณจะทำอะไร?
3. คุณจะแต่งงานกับผู้หญิงหรือผู้ชายดี?(15) 4. วันแต่งงานคุณจะใส่ชุดแต่งงานสีอะไร?(6) 5. ในวันแต่งงานคุณจะเซอร์ไพรซ์เจ้าบ่าว/เจ้าสาวของคุณยังไง?(4)
6. คุณจะปลูกเรือนหอไว้ที่ไหนดี?(9)
8. คุณตั้งใจจะมีลูกสักกี่คน?(3) 9. คุณจะตายตอนอายุเท่าไหร่?(8) 10. วิธีออกกำลังกายรักษาสุขภาพที่คุณชอบทำคือ?(5) 11. แม่คุณถามว่าเดือนนี้เงินพอใช้รึเปล่า คุณจะตอบว่า?(16)
13. ถ้ามีชาวต่างชาติมาถามทาง คุณจะพูดกับเขาว่า?(14) 14. เพื่อนคุณเมาหลับคาสะพานลอย คุณจะทำยังไง?(12)
ขอบคุณที่มาเี่ยี่ยมเยียนเน้อ [257] อยากขอบคุณที่โลกยังหมุนอยู่อยากขอบคุณที่โลกยังหมุนอยู่ และรับรู้ว่าเธอยังฝัน วันเวลาให้เรานั้นมาพบกันจะสร้างสรรค์ สร้างฝัน แม้วันที่ดี แม้สองตายังมองหาดาว แต่สองเท้ายังก้าวติดดิน อยู่ใกล้ ไกล วันใดที่เธอได้ยิน บทเพลงนี้ส่งความหวังดีมาด้วย """"""""""""""""""""""""""""""""""""" เพลงๆนี้ ทำให้เรา ชาวค่าย ไม่ซิ เพื่อนๆ และ น้องๆ ร้องไห้ สี่วัน สามคืน นาเกลือ ป่าชายเลน นก น้องๆ เพื่อนๆ ...ขอบคุณ มุมมองการเดินทางของชีวิต จากพี่เบีย พี่ไก่ พี่อ้น... คนละแต่กลุ่ม ก็มีความคิดแต่ละอย่าง SEC เป้าหมายคือการลงทุน ทุกการลงทุนคือความเสี่ยง MLM อย่ามองอุปสรรคที่ขวางแล้วเพ็งแต่เป้าหมาย NGO เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ เพื่อเป้าหมาย การมีเป้าหมายสักอย่าง แล้วเดินไป บ้างทีมันก็เหนื่อย แต่พอมองข้างทาง ดอกหญ้าก็สวยดี แม้จะขึ้นในทีรกร้าง เพียงแต่วันนี้ เขาทำให้เราหยุดคิด การที่เราเดินมาจนปานนี้ ทางที่เราเดินผ่านมา มันเกิดผลอะไรขึ้นบ้าง จุดที่เราพัก มันกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ขนาดไหนแล้ว มารู้สึกอีกทีการเดินหันหลังกลับนี่มันช่างง่ายกว่าไปที่เป้าหมายชะมัดเลย เราเดินออกจาฝันมาไม่รู้กี่ล้านครั้ง มีเพียงไม่กี่ฝันที่ทำได้สำเร็จ วันนี้มันเหลือความฝันให้เราอยากทำอีกไหม หรือวันนี้เราโตเกินไป ที่จะหยุดฝัน ...แค่... เข้าใจกลุ่มย่อยของสังคมบนพื้นธงเดียวกัน ว่าที "ครู" จะทำอะไรได้บ้าง "ฉัน" อยากจะทำอะไรบ้างอย่างจริงๆ กลอนที่ติดอยู่ฝาพนังหน้าห้องเรียนหลังไม้ โรงเรียนวัดบางขุด กลอนที่อยู่ใต้ฐานอนุเสาวรีย์หม่อมหลวงปิน มาลากุล ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ กล้วยไม้มีดอกช้า ฉันใด การศึกษาเป็นไป เช่นนั้น แต่ดอกออกคราวไร งามเด่น งานสั่งสอนปลูกปั้น เสร็จแล้วแสนงามกลอนที่รุ่นพี่แค่บอกว่า ถ้าเราท่องไม่ได้ ไม่จบมศว ไม่ท่อง ไม่ใช่ เด็กคณะศึกษาศาสตร์ เพิ่งรู้ และ เข้าใจ ความหมายที่แท้จริง แล้วเราจะพบกัน แล้วเราจะพบกัน แล้วเราจะพบกัน อยากกลับไปร้องเพลงนี้ด้วยกัน อีกครั้ง ปล. แน่ะ! เสียงฟ้าลั่น แน่ะ! เสียงฟ้าลั่น ได้ยินไหม ได้ยินไหม เสียงฝนพร่ำ ดัง เปราะ แปะ เสียงฝนพร่ำ ดัง เปราะ แปะ เราเปียกปอน เราเปียกปอน บรึ๋ย!!!กำลังซึ้งOctober 14 [256] หนูเด็กบ้านนอก เวลาอยู่บ้าน ฝนตกก็ไล่ลงท่อ ต่อไปลงคลองหน้าหมู่บ้าน ไ่ม่เห็นจะยากอะไร วันนี้ไปสอบที่มอ. ฝนลงห่า น้ำท่วมถึงต้นขา จะจมแลไม่จมแล ชีวิตถึงกับอุทาน กูจะสอบทันไหมแต่ก็ทันแบบชื้นๆ บร๊ะเจ้า นี้หรอ ชีวิตเมืองกรุง น้ำท่วม รถยังวิ่ง น้ำท่วม คนก็ทำหน้าที่ตัวเอง น้ำท่วม ก็ยัง จะท่วมต่อไป หรือ เราไม่ชิน แต่ที่แน่ๆ มึงบอกว่ากูเตี้ย! กูฮา ชีวิตสอบเสร็จ วิ่งกลับมานครนายก เอาการ์ตูนไปคืน เสีย 120 ช่างหัวมันกูไม่อ่านการ์ตูนแล้ว! (แต่อย่าให้เพ้อนะ ไ้ว้เจอกัน) สาดดดดดด นั่งรถตั้งไกล ไปอาบน้ำที่มศว องครักษ์ นั่งกิน หมูย่าง(สเต๊กที่เค้าว่า) กูว่าครั้งแรกธรรมดา ว่าแล้วการกินครั้งที่ 2 แม่งต้องผิดหวัง กดตังค์ออกมา ก็หมดไปกับแผ่นลงโปรแกรม...เถื่อนอยู่แล้วไม่ต้องถาม... ได้ข่าวว่าเงินค่าเทอมด้วย ชีวิต แต่ก็ลงไม่สำเร็จ ฮ่าๆ...ผิดที่อ่านไม่ละเอียด... ผิดที่มึงทำเครื่องกูติดไวรัสทั้งที่เครื่องกูลบได้ งานที่จะให้น้องเทคกูก็หาย รูปที่ตามถ่ายก็หาย เออออ ก็ึรอ การรอทำให้เรารู้สึกดี และมีความหวัง แล้วก็ไปเจอน้อง ไปหาคอร์สเรียนอังกฤษ อยากเรียนมากๆๆๆ หนูจะไปจีบจอร์ท! T-T มาเป็นของฉันนะย่ะ...อันนี้ก็อารมณ์หนึ่ง แต่ที่จริงแล้ว เรียนไว้อัดใส่สมอง ปีหน้าอังกฤษ 4 ตัว กระอักเลือดสาด - -") เรียนจิตวิทยา ต้องสะระบะเฮ่ย เป็นอังกฤษซินะ อืมมม อ่อ วันที่ 15 ไปค่าย วันที่18กลับ 18 หรือ 19 แม่งนัดกินข้าวกัน แต่แน่ๆ19 สอบไทย คิดอยู่ไป หรือ มะไป ใครมันจะเศร้าเพื่อเรา... ...กูอยากตั้งคำถาม กูไม่ไป ไอ้นั้นจะไปป่ะ... อยากรู้ใจมันคิดไร หรือ มันดีแค่ปาก ถ้าขาดไปสักคน คนอื่นมีค่า แล้ว กูมีค่าพอที่จะทำให้มึงปฎิเสธป่ะ อาจจะคิด เห็นแก่ตัว ปนน้อยใจ ยอมรับ ณ จุดๆนี้ โตๆกันแล้ว...เออ ง่ายดีคำนี้ โตๆกันแล้ว น่าแปลกยิ่งโต คำบ้างคำก็มีความหมายและความรู้สึกแตกต่าง อย่างคำว่า "แบ่งกันนะ" ถ้าตอนเด็กๆน้องพูด นี้เราคงตบหน้าแหก "ไม่ให้ ตัวอย่ายุ่ง!" เดี๊ยวฟังแล้วอบอุ่นดี "เข้าใจแล้ว" ถ้าตอนเด็กๆคือเขาคือของๆเราที่เห็นเราจริงๆ แต่ถ้าพูด รู้แล้วว่าแม่งไร้สาระ จะตัดบทดื้อๆ "สุดที่รัก" เบบี้คงเชื่อว่ารัก เราแวบแรกที่หลวมใจก็ว่ารัก แต่จริงๆก็คงแค่คนใจดีที่อยากเอาใจ หลายๆคำเปลี่ยนไปเพราะการเรียนรู้และการจัดเก็บ พร้อมปรับตัวของเรา อยากเปลี่ยนมุมมองจัง ปล. PS IS RS ไม่สอดรับกัน กูจะบ้า โว้ October 13 [255] เรา คนชนิดเดียวกันหรอ? การที่เรายืนต่างความคิดกับอีกฝ่าย วันที่เรากลัวใครสักคนจะไม่ใช่อย่างที่เราคิด ความคิดขัดแย้ง บ้างก็เพื่อสนองทิฐิเรา บ้างก็เพื่อความถูกต้อง บ้างก็หลงมัวเมา บ้างก็สร้างสรรค์ ความคิดเป็นสิ่งรวบรวมมาจากเหตุผล มาจากการเรียนรู้ มาจากประสบการณ์ที่จะนำมาตอบ โดยทั่วไปมนุษย์มักเป็นฝ่ายเริ่มกระทำสิ่งต่างๆก่อน เพื่อจัดเก็บแล้วรวบรวม และ ปรับตัวกับสิ่งที่ได้เรียนรู้มาอยู่เสมอ การที่ใครสักคน ยืนต่างกับความคิด และถามเพื่อคำตอบ วันนั้น อาจจะไม่ใช่เพราะรู้และไม่รู้ แต่คนที่รู้ดี คือ คนที่รักษาศรัทธาในความคิดนั้น และ ตอบโดยไม่กังวลสิ่งใด คนที่เชื่อมั่นในศรัทธานั้นก็ต้องมีสติกับสิ่งที่ตนทำ ไม่ว่าจะทำเพียง 3 ปี 6 ปี หรือ 10ปี คำตอบจากศรัทธาก็ยังคงตอบเราไม่ได้ ถ้าเราเลือกที่จะไม่ตั้งคำถามจากศรัทธาว่าจริงหรือไม่จริงอย่างไร การเลือกเชื่อในประเพณีและวัฒนธรรมนั้นต้องประกอบด้วยปัญญา สติที่ต้องมี เพื่อไตร่ตร่องเพื่อชีวิตของคนๆนั้น แล้วไตร่ตรองกระบวนความคิด พฤติกรรมซ้ำๆเดิมๆ อาจจะมีเหตุผล และ ไม่มีเหตุผล เคลือบแฝงอยู่ เรานั้นแหล่ะที่ต้องอยู่ฝ่ายตรงข้ามของความคิดเพื่อไตร่ตรอง วันนั้น เราความหวาดกลัวจะครอบงำเรา การที่คิดไม่เหมือนคนส่วนใหญ่ ต้องยืนสวนกระแส มันเหนื่อยอย่างนี้นิเอง การที่เราคิดว่าใช่ ถูกทั้งหมด ก็ยืนสวนกระแสอาจจะทั้งทางที่ควรกระทำและไม่ควรกระทำ กล่าวคือ สักวันเราก็อาจจะเป็นคนส่วนใหญ่ที่คิดว่าถูก ความพยายามของคนวัยต่างๆนั้นแต่ต่างกัน วันรุ่นอยากแตกต่างจากความคิดผู้ใหญ่ วัยผู้ใหญ่อยากแตกต่างจากความวัยรุ่นและวัยชรา วัยชราก็อาจจจะเข้าใจวัยเหล่านั้นไม่ทั้งหมด นี้ละมั้ง ที่เรียกว่า ปนิธาน แม้จะกวาดฝุ่นที่อยู่บนโลก ฝุ่นมันก็ไม่ได้ไปไหน มีแต่จะฟุ้ง มีแต่เพียงตกแต่งทาสีบ้านหลังนี้ให้สวยงามดังเดิม การจะหมุนบ้างอย่างให้หลุด มันยากไปสำหรับเวลานี้ หรือเปล่า ยากที่จะเชื่อ เคยถามเพื่อนว่า ทำไมจึงเรียนวนศาสตร์ ก็เพราะความชอบ และถามว่าสุดท้ายจะไม่เหนื่อยหรือ คำตอบคือ ความเหนื่อยนั้นเป็นสิ่งที่ต้องปลงตั้งแต่เลือก แล้วยอมรับในสิ่งที่ตนเลือกจะเดินแม้จะเป็นอย่างไรก็ตาม ยังไม่เข้าใจทั้งหมด ไม่เหนื่อยกับการเข้าใจ จะหาคำตอบให้ได้ เหมือนที่เคยหา ว่าทำไมโรงเรียนสาขา ต้องมีชุมนุมเชียร์และแปรอักษร การได้พบใครคนนั้น ทำให้เราอยากกลับมาหาคำตอบ ไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าไหร่ คำตอบนี้ ก็ทำให้เราอยากจะหาคำตอบไปพร้อมๆกับเขา และเขาเอง ก็เป็นฝ่ายยินดีตอบ ทั้งจากตัวเขา และกระบวนความคิดของสิ่งที่เราจะเดินทางไปปลายทางเดียวกัน "เรา คนชนิดเดียวกัน" ปล. แน่ใจหรอ?! October 12 [254] โน๊ตบุค สะอื้น ไม่สิ่งใดเที่ยง ไม่มีสิ่งใดเป็นของเรา กายก็ไม่ใช่ของเรา ใจก็ไม่ใช่ของเรา เลือดก็ไม่ใช่ของเรา โน๊คบุคตูก็มะช่ายของเรา มันก็เสื่อมก็คลายไปตามสภาพ ทั้งนี้ก็เกิดด้วยความประมาท ที่ไม่เตือนให้เพื่อนแม่งสแกนไวรัส ปล่อยให้มันร้องๆไป เพื่อนแม่งก็ไม่กดลบ ไวรัสก็แดกคอม ฝังเข้าwin32 โทรจันเสียด้วย - -") ก็อดเล่นไป งานในนั้นที่จะให้น้องเทค ก็เศร้าไป - -") ทำไรก็คงฝากไว้ที่สกายไดร์แล้วกัน - -") จริงๆก็ปลงแล้วนะ ก็หาแผ่นมาลงใหม่ สะอื้น เขาย่อมรักของเราไม่เท่าเรารัก อุส่าห์ถนอมมาอย่างดี อัพเดทยังดี ลงป้องกันอย่างดี ก็แพ้ ความประมาท ของตัวเรานี้เอง นี้แหล่ะหนอ ชีวิต เห้อ คงปล่อยให้สะอื้นอย่างนี้ต่อไปนี้แหล่ะ เรานะ เป็นคนที่หวงของใครทำแบบนี้ก็เจ็บก็ทุกข์ร้อนเป็น แต่ก็มีอีกอย่างคือ เราเป็นคนเก็บ ไม่ปล่อยให้มันไปทำร้ายใคร เพราะอะไร ทำไมถึงเป็นคนหวงของ เพราะสูญเสียอะไรไป จนเป็นเงื่อนไขในพฤติกรรม หากเขารู้ว่าเราสูญเสียสิ่งที่เรารักไป เขาจะรู้สึกอย่างใด ก็คงเหมือนเราใช่ไหม สิ่งที่รัก สิ่งที่คิดว่าเป็นของเรา สิ่งที่ยึดติด ทำได้เพียงเสียใจ ร้องไห้ ไม่นาน ทุกอย่างก็จะดีเอง มันเป็นไปตามกลไกจิต ที่จะปรับให้เรามีชีวิตอยู่รอดได้ รักและห่วงใยสุขภาพจิต ปล. พรุ่งนี้สอบ คิดอยู่จะเอาอะไรไปสอบ -____- คนเราไม่ควรยอมแพ้ชิมิเธอ อยากจะยิ้ม หัวเราะเหมือนวันที่เรารอคอย 3 วันเพียงเท่านั้น ว่ะฮาฮ่าฮา ไปหัวเราะอย่างมีสาระ อยากส่องนก ดูปู จังเย้ย สดใสซาบซ่า [253] ไปบวชมาที่วัดเขาสมโภช โหดมันฮา!-_-" ถอนหายใจสักพัก วันนี้ได้อยู่้บ้านเต็มอิ่มเสียทีหลังจากสอบเสร็จ รู้ไหมว่าหายไปไหนมา บร๊ะเจ้า...ลูกไปบวชมา -_______- มันก็เป็นความอยากของเราครึ่งนึงกะพ่อแม่บังคับโดยอัตโนมัติ กะว่าจะไปบวช 9 วัน คิดไปคิดมา ได้ 7 วัน คิดไปมาได้แค่ 5 วัน นั้นก็เพราะว่า... คิดถึงบ้านมากๆ คิดถึงคอม คิดถึงร้านการ์ตูน คิดถึงพี่เบีย(มามะมา พี่เบียFEVER ไข้!) คิดถึงค่าย คิดถึงกางเกงในที่ตากไว้ที่หอ คิดถึงน้ำตาลนมที่อยู่ในหอ คิดถึงทุกๆอย่างเลย วันแรก โครตจะ คิดนู้นคิดนี้ กูจะโดนค่าปรับที่ร้านการ์ตูนใช่ไหมเนี้ย โอ้ยแม่เจ้า หนังสือการ์ตูนจะไม่มีโอกาสได้ยืมต่อจริงๆดิ ปรับเกิน100 โอ้ยๆๆๆๆ ค่ายอีกอ่ะ พี่เบีย พี่ดา พี่เอ๋ พี่ไก่ แจงติดอยู่วัดจะได้ข่าวไหมมมมมมม แง้ๆ เพื่อนตู.... กางเกงในตู...... โน๊ตบุคไวรัสแดกตู...... ตูอยู่บ้านยังมะเกิน3 ชั่วโมงเลย คิดถึงบ้านนนนนนนนนนนนน วันที่สอง ตื่นตี3 ทำวัตรเช้า แล้วไปนอนต่อ ออกมากินฉันข้าวรอบสายๆ ไปนอนต่อ บ่ายๆกินน้ำปานะ ตกเย็นทำวัตรเย็น สี่ทุ่มนอน (มีอาบน้ำด้วย 2รอบ) ไอ้สัด เมื่อไหร่โทรศัพท์จะตัดบิลรอบใหม่เนี้ย โทรหาคนอื่นไม่ได้ วันสาม ทำวัตรเช้า แล้วไปนอนต่อ ออกมาฉันข้าวรอบสายๆ ไปนอนต่อ อาบน้ำ1รอบ บ่ายกินน้ำปานะ ตกเย็นทำวัตรเย็น แม่งเอ๊ย ตัดให้แล้ว แต่ไม่มีคลื่นDTAC ภูเขารอบรอบทั้ง 3 ด้าน พอจะโทร แบตหมด นั่งรอๆ ชาร์ตๆ อ๊ะย้ากันไป ได้โทรไปคุยกะไอ้แบงค์ "กูบวชๆๆ " "มึงไปบวชทำไม" "ก็กูอยากบวช ไม่ไปสอบLA101" "นั้นแหล่ะๆมึง สาดดดด" โทรหาปูน "กูบวช" "..." "กูโดนรีไทน์แน่นอนชัวร์ ไม่มีที่เรียน" "มา ราม กะกูมะ" โทรหาพี่เบีย "พี่เบีย นี้จุ๊บแจงนะ" "จุ๊บแจง..อืม...จุ๊บแจงสุดที่รัก" "ใครรักกะพี่ฮ่ะ! ... " "นี้หนูบวชอยู่นะ ไปค่ายวันไหนนะ ฮะ!!! 15-18" "อยากไปๆๆๆๆ ง่า" "อนุโมสาทุด้วย" -______-" นี้ออกจาักวัดก็ไปค่ายโรงเรียนวัด บร๊ะเจ้า วันที่สี่ ได้ชาร์ต ได้โทร ได้ ถ่ายคลิปไว้ เอาไว้...ค่อยเอาลงเว็บละกัน วันที่ห้า ได้กลับบ้านแล้ว ดีใจมาก ซิ่มข้างแม่งบ่นมาก มากันสามหนอ ลื้อๆอั๊วๆกันฉิบหาย ป้าข้างๆในรถตู้ก็คุยแต่เรื่องร้านอาหาร เรื่องของกิน ข้างหลังแม่งก็เล่าเรื่องผีที่เจอ กะ แตกฉานภาษาพม่า... เป็นอะไรที่ตื่นเต้นดี ไว้จะเขียนลงนิยาย (ฮา) พรุ่งนี้มีสอบอังกฤษที่ราม ก็คง ผ่านละมั้ง พ่อบอกว่า เรียนไปเถอะ อย่าไปเสียดายอะไร เอาไว้จบห้าปี ถ้าอยากได้จริง ก็มาเก็บ ก็ไม่เสียหายอะไร มีแต่จะเป็นประโยชน์ต่อเราทั้งนั้น เลยบ่เครียด -____- แต่จะบอกว่า แนวข้อสอบPSY112 ที่เราเกร็ง ออกไป10 ข้อจาก 80 ข้อที่เกร็ง ส่วนข้อที่เหลือเป็นการเลือกอาการ กับ ลักษะ เราไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดกับระยะบำบัด ป้องกัน เลยตอบไม่ได้ เดาไป 4 ข้อ อาจารย์ก็แกล้งอีก ตอนส่ง บอกว่า ผิด เราก็เลยไม่มั่นใจเลย วนๆดูของตัวเองกับเพื่อน -____- เทอมหน้าก็ยังต้องเรียนกับอาจารย์สกล วรเจริญศรีอยู่ดี อาจารย์กมลอีก สปสชอีก...แต่เราไม่ได้เข้าร่วมโครงการเสียหน่อยน้า เออใช่ การเป็นแฟนรุ่นพี่นี้ดีเนอะ ขี่รถมารับด้วย แต่การเป็นลูกของพ่อเราก็ดีนะ ขี่ีรถมารับ แถมบริหารงานหลายๆด้าน พ่อเราโครตเก่งเลย อีกวันที่ 28 พ่อจะสอบเสร็จแล้ว โทรัฐศาสตร์ มอราม ไปบูมเอาตังค์พ่อดีกว่า (อยากได้ เบบี้จี มากๆเย่ เหะ เหะ) -_______- เอาเป็นว่า อะไรที่เจอที่วัดจะตัดต่อเป็นคลิปมาลง ส่วนอันไหนจะทำแนวข้อสอบ ก็จะ เอาไว้ทีหลัง เผื่อน้องเทค วีดีโอที่หอด้วย ฮาๆๆๆ ต้องลากไอ้เบย์ กับ ไอ้กุล รู้สึกผู้ชายจะมีแค่นี้หรือเปล่านะ...น่าจะๆ ผู้หญิงก็...ช่างมันเห้อ จำมะได้ ฮาๆ อ่อ มีใบข้าว- -" SHEน่ากลัวมากๆ อยู่ข้างๆห้องโครตเสียงดัง บ่นด่าทุกๆคนที่ไม่พอใจหล่อน ส่วนนิยายก็จะพยายามปั่นให้ได้ 2 ตอนต่อเดือน รู้สึกจะไม่มีเรื่องเรียน อ่อ วันสัปดาห์หนังสือ จะไปขอลายเซ็นพี่หมอโอ๊ตตี้ FC หมอโอ๊ตตี้ (- -") เหมือนการเ้ข้าวัดจะไม่ทำให้หล่อนรู้สึกถึงความไม่เที่ยงของสังขาร เอาน่าๆๆ หมอหล่อ พี่เบียน่ารัก พี่ไก่ฮา อยากเจอทุกๆคนเลย ตื่นเต้นสุดแว้ว กำลังวางโครงการเพื่อน้องเทคเลยนะ ฮึๆๆ แล้วจะมาบอกแล้วกัน October 07 [252] เพลงพี่บอย ตรัยชอบเพลงพี่บอย ตรัย เพลงทุกเพลงที่พี่เขาร้องเกี่ยวกับความรักเศร้าๆ ทำให้คนๆนี้ ...ขี้แ้ง้... ยิ้มกว้างๆซินะ ^_______^ ปล. ขี้มูกเหยิ้มอ่ะ...อุบาท! [251] เขียนรายงานจิตเวชเด็กเสร็จแว้ว เย่ๆๆ -_-") มันเป็นรายงานที่ทรงคุณค่าเจรง บ๊ะ!เจ้า ใช้เวลาปั่นหนึ่งวัน เต็มๆ(ชั่วโมงที่เริงแรดก็ช่างหัวมันเถอะนะ) ก็ได้ความรู้มากมายเต็มหัว สักตื่น ความรู้ก็สลายตัวออกซิได ไปกะลมตดของเราในไม่ช้า (อุบาทว่ะ คิดภาพ ความรู้ ปุ๋ยๆ ลอยละล่อง ออกไป๊!) ความรู้สึกเลย วิชาเอกเรานี้เริ่มไม่ง่ายอย่างที่คิดแหล่ะ...ใครคิดว่าง่ายว่ะ สาดดดดด นี้เหลือวิชาหินอีกตัว นั้นคือ วิชา สุขภาพจิตเบื้องต้น (กูยังท่องอาการได้ไม่หมดเลย สาดดกำลังสอง) น่าเห็นใจคนที่เครียดๆนั้นนะ คนที่โพสอ่ะแล้วเราเข้าไปตอบ ตอนแรกคิดว่าเครียดธรรมดา แต่เข้าข่ายประสาทอ่อนๆเลย โครตน่ากลัว -_-" มีpanic คือpanic มันไม่ควรจะเกิดอ่ะที่ว่าสะดุ้งโดยไม่มีสิ่งเร้า มีกลัวโดยไม่รู้สาเหตุ นอนไม่หลับ ฟุ้งซ่าน มันก็ยังธรรมดาอยู่ ถ้าคนเขียนเค้าไม่เหวอ (ไปอ่านของเขาแล้วเทียบการเขียนของเราดิ เราอินกว่า ฮ่าๆ) จะบอกตรงๆก็คงอ่านแล้วเสียขวัญ คนเขียนก็อาจจะโดนประนาม (นี้มึงทำให้เขาเครียดกว่าเดิม มึงเป็นใครแน่จริงออกมารับผิดชอบสิ่งที่เขียนดิ ก็แค่นิสิตศึกษาศาสตร์ตัวเล็กๆ เอกจิตวิทยาการแนะแนว ผู้มีตำราจิตเวชเด็กในกำมือ....มากมาย เอาไปเผาไม่คืนหอสมุดดีกว่า -_-") ขี้เกียจทำนุ้นนี้จริงๆเลย น้ำหนักแตะ 79.5กิโลจาก...ไม่กล้าบอกเลยจริงๆ อายว่ะ เลวจริงๆ ที่ปล่อยตัวให้เป็นอย่างนี้ แต่ทำวิชานี้แล้วมันตะขิดๆในใจนะ ทั้งการประทุษร้ายเด็กทางเพศ อาการซึมเศร้า การฆ่าตัวตาย มันใกล้ตัวเรามากๆ หลายๆอย่าง มีปัจจัย ปัจจัยก็จากตัวเด็กเองและเจตคติของพ่อแม่ นี้แหล่ะสำคัญ -_-" อยากเห็นเด็กไทยมีสุขภาพจิตที่ดี...จริงๆนะ เรารู้สึกว่า โลกมันน่ากลัวๆ เราเองก็เคยผ่าน ไม่ดิ เคยเจอผู้ใหญ่ที่ทำร้ายเด็ก กดขี่ข่มเหง พ่อแม่แบบrejection บวก Laisser faire ออกแนวเหมือนโทษผู้ใหญ่แต่ มันจริงๆนะ -_- ตั้งแต่เรื่องทารุณ ตบตี ทั้งจากคนที่เป็นแม่ที่มีปัญหาจากการสมรสแล้วนำมาลงที่เด็ก การทารุณทางเพศ การฆ่า การเข้ากับสังคมไม่ได้ เราโตมาตอนนี้ มันก็มีปมหลายๆด้านในหัวใจ คนใกล้เคียง ก็ยิ่งเข้าใจ ทำหนอ ทำไหมเขาปฎิเสธคนอื่นเพราะอะไร ทำไมเขาเป็นอย่างนี้ บ้างอาการ ก็ทำให้นึกถึงใครหลายๆคนขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ถ้าฉันมีโอกาส ฉันจะขจัดปมเหล่านั้นออกไปให้ได้ -_-" ไฟแห่งฮีโร่ลุกโชน (เกรียมกำลังดี!) ต้องทำให้เด็กไทยมีสุขภาพจิตดีขึ้น ว่าทีครูคนนี้นิจะจัดการเองงงงงงงงงง ฮี่ฮี -_-" ไหนว่าจะเอากฎหมายงัย (อึ้ง) สาดดดดดด...วันนี้มีสอบยังไม่ได้ไปเลย แม่เจ้ามากๆ ลุกจากเตียงมะไหว ปวดหัวเพราะโดนฝน เห้อ กระโดดถีบตัวเอง รอสอบซ่อมแล้วกัน เขียนไปก็รู้สึกว่าตัวเองเลวๆ ยังงัยชอบกล คนเราเลวแล้วรู้สึกผิด จะกลายเป็นคนถูกหรือเปล่า แต่ถ้าเลวแล้วไม่สำนึกนี้ ก็ให้มันเลวต่อไป งงๆ คือเหมือนเราก็ยังติดกับโอกาสใช่ป่ะว่ารู้ตัวแล้วต้องกลับตัวได้ งงๆ วันนี้งงๆ ขอจบการระบายเพียงเท่านี้ เหนื่อยเพื่อวันพรุ่งนี้ซินะ อ่อใช่ แม่ชวนไปบวช...คิดอยู่ๆ คิดถึงพี่เบียกะพี่ไก่จังเลย อยากไปค่ายแล้วอ่ะ >____< พี่เบียน่ารักเน้ออออออออ....-_- แต่ก็นะ แฟนพี่ดา เห้อ อยากจะลดความอ้วนจริงๆจังเลย (เขียนคำนี้จะโดนแสปมเปล่าว่ะ ) อ่อ อีกเรื่อง วันนี้เพื่อนในเอกคบกันแหล้ว จะดีใจไหม อีกคนก็เพื่อน อีกคนก็ผู้ชายเหงาๆละมั้ง บอกชอบอีกคนไป อีกคนไม่ชอบ ก็หันมาศึกษาดูใจ(แต่จริงก็ว่าคบแหล่ะ) เห้อ ความรักเลือกได้ไหมอ่ะ แบบว่าคิดว่ารักจริงๆ รักเผือเลือก รักแก้เหงา อาจจะฟังดูร้า่ยๆนะ แต่ถ้าวันนี้ เริ่มต้นไปแล้ว ก็รู้ใช่ไหมว่า มันกลับมาเป็นอย่างเดิมไม่ได้ในเร็ววัน ต้องอยู่กันไปอีก 5 ปี ยาวนานน้า...ขอให้รักกันดีๆแล้วกัน ทำงัยได้ ผู้หญิงก็ต้องการความรัก ผู้ชายเหงาที่คิดจะลองเปลี่ยนใจ เห้อ... ไม่เข้าใจความรัก แต่พี่เบียน่ารักจริงๆนะ แต่สู้หมอโอ๊ตตี้ไม่ได้หรอก เอาไว้ความรักของฉันเข้ามาจริงๆจังๆเมื่อไหร่ เสปซนี้ก็คงมีสีชมพูละเน้อๆ October 06 [250]. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . เส้น คือ จุด ที่มีระยะทางและเวลา เธอ คือ ใคร คงจะมาพร้อมเวลาจากระยะืทางที่แสนไกล October 05 [249] หัวเน่า! สอบไทยวรรณกรรม รู้สึกแย่ทั้งที่ไปสอบแบบหัวเน่าๆ ลืมว่ายาสระผมหมด อ่านหนังสือ ก็จับผมเล่นแล้วรู้สึกผมมันเหนียว ยิ่งโดนฝนแล้วรู้สึก โอ้ย อยากเอาหัวจุ่มน้ำให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าอยู่โรงเรียนคงวิ่งเข้าห้องน้ำไปสระผม ไปสอบภาษาไทย วรรณคดีก็อย่างที่เราคาดแหล่ะว่า ออกแนววิเคราะห์ ทำได้ดิ โห๊ะๆ ง่ายไหม กลางๆนะ หกสิบข้อ บ้างข้อตัดแล้วมันเหลือสองข้อเยอะมาก คือ ยังให้คิดว่า อ่านบทกลอนตอนที่เทพสักตนฆ่าไอ้ยักษ์หัวล้านในรามเกียรติ์ (ไม่เก่งไทยนะฮะ...ใครรู้ก็คอมเม้นด้วย) เปิดบทว่า ถึงแปลงเป็นหญิงใช่ว่ากลัวนิ้วเพรช หาแต่ชาตินี้มีสองมือให้ชาติหน้าเอ็งมี สิบมือ หลายเศียร ส่วนข้าจะเป็นมนุษย์สองมือ มาฆ่าล้างโครตตระกูลเองให้จงได้ ว่าแล้วก็พระแสงสับเฉียด ฮ่าๆ...ยิ่งกว่าSAW กล่าวว่า ในเนื้อนี้ ไม่สัมพันธ์กับเรื่องใด 1 ความพยาบาท 2 การต่อสู้ระหว่างสองฝ่าย 3 การด่าของฝ่ายที่เพลี้ยงพล้ำ 4 การสาปแช่ง -_-" ตอบการต่อสู้ระหว่างสองฝ่าย น้าจ๊ะ แล้วก็ ถามอีกว่า การสาปแช่งของไอ้เทวดานี้ ไม่เกี่ยวกับอะไร วนๆประมาณนี้ แต่ข้อสอบที่ชอบคือ มันถามว่า "การใช้ภาษาของราชการ ที่ว่า เปลี่ยนจาก เหี้ย เป็น วรนุชไม่ให้คนรังเกียจ เปลี่ยนจากชาวมุสลิม เป็น ชาวไทยมุสลิม เปลี่ยนปัญหาต่างๆให้เป็นคำทางการ คนเครื่องแบบปฎิวัติ ให้ เป็นปฎิวัติ (งงๆ...) แต่คนที่เขาลุกเพื่อปฎิวัติจริง เรียก ก่อการร้าย (คำมันเท่กว่านี้ impact แรงกว่า) ราชการ ก็เปลี่ยนคำยังกะคาถา แล้วคิดว่ามันจะแก้ปัญหาจริงๆได้ ทั้งที่ คำเหล่านั้น สิ่งที่ถูกต้องมันต้องเริ่มมาก่อน เป็นความจริงไม่ใช่ฝัน ที่ว่าเป่ามนต์เปลี่ยนเป็นภาษาทางการ ผลกระทบมันจะน้อยลงตามที่หวัง" โครตชอบคำเขียนข้อสอบฉบับนี้ แล้วก็ถามว่า ความเอ๋ยความรัก มาประจักษ์.. ก็เพราะ ของเวนิช อะไรสักอย่าง แล้วก็เรื่องสั้นๆเกี่ยวกับการเมืองมีไม่กี่ข้อ ไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ (ฮา) พอสอบเสร็จมาดูบอร์ด อ้าว เขียนเรื่องประชาธิปไตยบนเส้นขนานด้วย ชอบนะ แต่ก่อนเป็นคนไม่สนใจการเมือง แต่เรื่องนี้ทำให้หันกลับมามองการเมือง ว่ามันเป็นอย่างที่คนเขียนพูดหรือเปล่า ยิ่งกลับมาดูความจริง แม่งสนุกกว่านิยายเสียอีก ถึงแม้อย่างที่เขาพูดกันว่า เรื่องจริงมันโหวงเหวงก็แค่อ้างตามเหตุการณ์ที่เกิด ไม่ได้ลึกซึ้งเข้าใจชีวิตของสองฝ่ายเลยด้วยซ้ำ มุมมองเราคือ มันเป็นตัวกระตุกสมอง ถามว่ามีอคติกับคนเขียนไหม ไม่นะ การวิจารณา เค้าว่าให้เป็นกลาง แล้วเปิดกว้าง บทวิจารณาถึงจะน่าอ่าน ความรู้สึกเรา ชอบที่เค้าดีไซน์สองหน้ากระดาษในอะเดย์มากกว่า ด้วยความเป็นสถาปนิกละมั้ง ทำให้มันมีเสน่ห์ ว่าคิดไอเดียนี้ได้งัย ก็พรุ่งนี้สอบชีวะ จะตื่นหกโมงไปให้ทันสอบ -_-" (เหงื่อตก) อยากมีคุณหมอวิ่งเข้ามาชนบ้างจัง [248] มันไม่ใช่แม่สูตรคูณ แต่มันเป็น...!ศิลปศาสตร์เพื่ออะไรกัน เพื่อสองจุดหมาย จุดหมายในระหว่าง การเป็นนักเรียน นิสิต นักศึกษา ให้ถูกต้องในการพัฒนาตน จุดหมายปลายทาง การเป็น บัณฑิต มีอาชีพกะปัญญหาหาเลี้ยงชีวิต -------------------------------Diary--------------------------------------------- http://swu141km.swu.ac.th/index.php/ B11_กลุ่มที่_13_พฤติกรรมการใช้กระดาษของนิสิต_มศว ทำเสร็จ ลั่ลล้าสัด บ่น : ต้องย้ายหน้าเว็บมาใส่URLอีกตัว ทำไม่ได้ดูชาวบ้านเลย เลยว่าไม่ได้ให้ใส่ "" เถียงทางนู้น ก็คงโดนด่า มึงไม่ทำเองละ ก็คงเหนื่อยเหมือนกัน ก็รอ มันทำเสร็จ แล้วย้ายไปURLที่อาจารย์ตั้ง เพื่อให้TA ตรวจสอบได้ พอทำไป เน็ตกาก เด้งหลุดในนาที สุดท้าย ต้องรออีกชั่วโมง เข้ามาแก้คำ แก้สารบัญ ใส่ลิงค์ข้อมูลเพิ่ม แต่งสี (ชมพู ฟ้า มากมาย) sec อื่นทำสวยสัด...มากมาย ทำเสร็จ ฟู่ ฟู่ ยังกะคนเป็นหอบ โครตน่ากลัว แต่ใช่เสียงปอดกูเปล่าว่ะ -_-" หรือ ปอดคนข้างๆ เสียงเหมือนลมมันออกจากถุง เบาๆ แต่แรง ไม่ใช่ปอดกูมั้ง จะลองตั้งใจฟังใหม่ หรือกูหลอนเปล่าว่ะ ดังมาเป็นอาทิตย์ ไม่หรอกมั้ง วันนี้ปวดท้องน้อยมากมาย ตื่นมาก็ปวด ลงไปกินข้าวเดินกลับมาไม่ไหว ต้องนั่งรอกินขนมตรงบันไดลงกว่าอาการมันจะลด มาถึงห้องปวดอีก ไมไหวนอน กลิ้งไปกลิ้งมา โครตปวด ปวดหลัง ปวดสะโพก ปวดท้องน้อย(หลอนเสียงฟู่ด้วย) รู้สึกชีวิตแม่งไร้คุณภาพจริงๆ -----------------the end--------------------- พรุ่งนี้มีสอบ "วิชาศึกษา" แนวข้อสอบ ก็ให้จำตัวหนาในหนังสือไปสอบเขียน 5 ข้อ ข้อละ 5 คะแนน หรือ 5 ข้อ ข้อละ25 ไม่แน่ใจ ให้จำว่าวิชานี้สอบอะไร(สอนอะไร?) ความหมายของศึกษาทั่วไปคือ ความสำคัญของวิชา ที่ประกอบด้วยมนุษย์ศาสตร์ สังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ศาสตร์และศิลป์ เน้นพัฒนาศักยภาพการรับรู้และการสื่อสาร เพื่อให้เป็นบัณฑิตที่มีคุณภาพ วิชาศึกษา มุ่งหมายสร้างคน สร้างบัณฑิต พัฒนามนุษย์ื การพัฒนาแบบยั่งยืน =_=" เรียนแล้วชีวิตแม่งจะประเสริฐ วิชาเฉพาะ วิชาชีพ เป็นการสร้างเครื่องมือให้บัณฑิ พัฒนาทรัพยากรมนุษย์(human resources) =_=" เรียนแล้วกูจะมีเงิน มีผลผลิต ยื่นดาบให้แก่โจร คือ โมรา เว่ย ไม่ใช่แหล่ะ คือ นำวิชาชีพไปใช้ในทางไม่ดี *กูว่าคนยื่นให้อ่ะฉลาด แต่ถ้ากูเป็นโจร กูขอปืนเห้อ ขอดาบแม่งจั๊ดง้าว! เอาปราชญ์มาสอนให้นำสังคม เอาผู้เชี่ยวชาญมาสอนให้ตามสนองสังคมทัน คือ เหมือนที่มันว่าแหล่ะ (สาดดดดด) การศึกษานั้นแท้จริงแล้วต้องนำสังคม! คือ เหมือนการศึกษาแม่งมีตีน เดินได้ เคลื่อนได้ด้วยวิธีแอคทีฟทานสปอต คนต้องมีคุณภาพสูงกว่า มีสติ ปัญญา ความรู้ คือ รู้เท่าทันสังคม รู้ว่าสังคมเดินไปทางไหน ทางผิดหรือถูก แล้วแก้ไข แต่มันก็ขัดแย้งนะ วันนี้สิ่งที่สังคม หรือไม่ว่าหน้าไหน กลุ่มใหญ่แม่งยอมรับ เห็นด้วย ถ้ามึงเอาตีนขัด แม่งกล้าสัดอ่ะ คือแล้วงัยอ่ะ วันนั้นถ้าข้อมูลเจ๋งจริงแต่ไม่ทำตาม มึงก็เป็นได้แค่ผู้รู้ หรือถ้าเขาไม่ทำตามมึง ก็ต้องปล่อยอยู่ดี แล้วเป็นคนที่มีคุณภาพสูงกว่าเพื่ออะไร เป็นคนอาวุโสไปเพื่ออะไร (เพื่อขอตังค์ เลี้ยงขนม เพื่อรดน้ำดำหัวในวังสงกรานต์) แต่ก็นะ ต่างมุมมอง ต่างภาพ หรือมันอยู่ที่ความศรัทธา ...ข้าทำให้ฝนตกได้ สาดดดด ศรัทธาในตัวข้านะ ข้าจะเจ้าสู่สร้างโลกใบใหม่... เสรีชนเรียนศิลปศาสตร์ ข้าทาสเรียนวิชาใช้แรงงาน ก็เขาว่าตามนี้ liceral arts กะ Servile arts POSTMODERNISM แม่งคืออะไร ความดี คุณธรรม จริยธรรม พฤติกรรมภายนอก มันคือบัญญัติของสังคมมนุษย์ แล้วแต่ว่าจะตกลงรวมกันยังงัย เป็นเพียงค่านิยมอย่างหนึ่งเท่านั้น พฤติกรรมภายใน http://www.suanboard.net /view.php?p=view&kid=58836 จริยธรรมสากล นักวิชามาร กำลังถกกำลังภายใน ว่าเอางัยกันกับจริยธรรม มึงยอมรับ กูยอมรับ เอ็งยอมรับ เรามายอมรับเป็นจริยธรรมสากลกันไหมสาดดดดดด เช่น Business Ethics จริยธรรมไม่มั่นคง จริยธรรมข่มคอ มีความทุกข์ ทำได้ไม่นานก็แค่ตามสังคมว่า เลยพัฒนาเป็นจริยธรรมใส่ความสุข (เหมือนบริษัทมือถือรายหนึ่ง) 3 ด้านของระบบดำเนินชีวิต พฤติกรรม จิตใจ ปัญญา พระอรหันต์คือคนที่พัฒนา คนพัฒนาสมบูรณ์ 4 ด้าน พัฒนากาย (สัมพันธ์ทางกาย) พัฒนาศีล (สัมพันธ์ทางสังคม) พัฒนาจิตใจ (คุณธรรม ความมั่นคง ความสุข) พัฒนาปัญญา (การมีเหตุผล คิด เข้าใจ วิเคราะห์ สังเคราะห์) ระดับที่เขาว่ามุ่งหมาย กาละ และ โดยเทศะ โดยกาละ ศึกษาเพื่อยุคสมัย พร้อมรับมือ ศึกษาเหนือยุคสมัย (อกาลิโก) ไม่ขึ้นกับเวลา พร้อมส่งเสริม สร้างคนให้เป็นคนที่สมบูรณ์ โดยเทศะ ศึกษาสอดคล้องสังคม อยู่ที่สังคมที่จะพาเขาก้าวไป ศึกษาให้พ้นจากเทศะเฉพาะเพื่อความเป็นคนของโลก (ยิ่งใหญ่สัด) สังคมไทยควรอยู่ไหน อยู่ในกระแส และ เหนือกระแส อยู่เหนือไม่ยึดติด มีสุขมากกว่า แรงจูงใจต่อการศึกษา อยากได้ผลประโยชน์ กะ ชอบมันจริงๆ บัญฑิตอะไรกัน ศึกษาให้รู้ ทำตัวให้ดี แก้แม่งได้ทุกอย่าง เพราะเราอยู่กับ ตัวเรา สังคม ธรรมชาติ หลายวิชาที่เราเรียน ไม่ได้บอกตามตรงว่าเรียนไปทำไหม เรียนได้อะไร สอบ สอบซ่อม ยิ่งวิชาสังคมแล้วอ่านไปหนักหัวไป ประวัติศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา วิชาที่ว่าด้วยเวลา ศึกษาให้ดี ประวัติศาสตร์กล่าวเรื่องอดีต ศาสนาคือสิ่งกำกับปัจจุบัน ปรัชญาให้วิเคราะห์ปัจจัยต่างๆเพื่อจากอดีต ปัจจุบัน และอนาคต คิดเป็นและคิดชัดเจน เป็นสาระพัฒนาปัญญา จบกระบวนความ ณ ที่นี้ อ้างอิงจาก หนังสือ"กาีรศึกษาทั่วไปเพื่อพัฒนามนุษย์" มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ ประกอบวิชา"ศึกษาทั่วไป" SWU151   ชื่อเรื่องมาจาก สปอตเรดิโอ ของ คอนเสริตMD   ลาละนะ October 03 [247] ไปดูคุณหมอพิสูจน์กลูต้า (หมอน่ารัก กรี๊ดหมออ่ะ)หลงเสน่ห์ฺพี่หมอสักพัก ได้สาระอีกตั้งหาก เหะ เหะ...รู้นะว่าคิดไรอยู่ อยากจะแอดละซิ แอดได้ที่ hi5: http://dr-entertain-.hi5.com Facebook: ไปตามแอดเอาเอง ดูคลิปทั้งหมดได้ที่ http://www.youtube.com/user/overtimepr ติดตามชมรายการได้ทุกวันเสาร์ ยกเว้นเสาร์ที่เข้าเวร ปล. ดูแล้วจะติดใจ October 02 [246 ขอสาระ] วิธีทำให้แฟนรัก ยามต้องกราบตีน สามีจะหลงเคยไหมที่คิดว่าใครๆก็ไม่รัก
|
พร้อม ปลุก… ก๊าก! |
|
