เขาคือลีัออน

เห็นแล้วคุ้นๆเหมือนคนรู้จัก---เท่จริงๆเลย
ทำไมถึงไปชอบได้นะ ตอนใส่แว่นมั้ง


ประเด็นก็เหมือนกันเดะ...เรื่องไหน เรื่องแว่นมั้ง รองมาก็ความเป็นสุภาพบุรุษ

เขาเล่นcoffee prince ในบทมินยับ(ไม่ใช่ มึงยับ แน่)
แน่ล่ะ การตลาดช่องเจ็ดนำกว่าช่องสามนะ ดังแน่ๆ
เพราะเนื้อเรื่อง ถ้าตัดว่าเราไม่รู้ว่านางเอกเป็นหญิง ก็กลายเป็นหนังเกย์เรียกน้ำตา
ทั้งนี้ ขอชมผู้กำกับ ลียูนจุง เธอเก่งจริงๆ ผู้หญิงที่เยี่ยม เป็นผู้กำกับหญิงที่น่าจับตามอง

ถึงตอนนั้นลีออนแฟนคลับก็จะเกิด แต่แล้วคนหน้าคล้ายลีออนก็ไปอเมริกาเสียแล้ว
ฮ่าๆ เขาคงไม่ทันเห็นกระแสแฟนคลับแน่ๆ วิดวี้สู้ๆ คิดไปคิดมานายก็เหมือนมินยับ


ตอนหลับตาก็เหมือน จริงๆมีภาพที่เรียกเอ็กกว่าแต่ อย่าเลย
เห้อออออออ...เดี๋ยวมีคนหมั่นไส้

ใครรู้จักคนหน้าเหมือนลีออนฝากไปบอกด้วย
"นอกจากจะไปอเมริกาแล้ว
ถ้าไปเกาหลี แล้วไปอำสาวที่นู้นเขาอาจจะเชื่อก็ได้
ว่า คล้ายลีออนแต่ดำไปมาก...รึ
ลีออนจะเปลี่ยนคอนเซ็ป"---จะไปอำน้องมันทำไหม ปล่อยมันไปๆ

ถ้าถามว่า SJ ดงบัง บิ๊กแบง ก็หน้าตาดี ทำไมฉันไม่ชอบ
เพราะความเป็นผู้ชายมันไม่มี มันเหมือนเกย์
ลองคิดดู เราจะให้ลูกเรามีพ่ออย่างนั้นหรอฮะ
หน้าแม่งยังกะผู้หญิง หนวดก็ไม่มี กรามก็เล็ก แขนก็เลี้ยวๆ
จมูกนิโด่งเอาไปชนดางอังคาร อ่า กล้ามก็ไม่มี หน้านิหวานกว่าผู้หญิง
ลูกมันจะไม่คิดหรอว่ะ ว่านี้พ่อหรือแม่กูล่ะเนี้ย
*** ขอโทษแฟนคลับไว้ ณ ที่นี้ เพียงแต่สัญชาติญาณมันพาไป

และถ้าสมมติว่าเรา(ฉัน+sj ดงบัง บิ๊กแบง ใครสักคน)เป็นครอบครัวกัน
แน่ล่ะลูกคงคิดว่า ทำไมแม่มันกล้ามโตยังนี้ฟร่ะ
รูปหน้าแม่นิคัดลอกมาจากสามเหลี่ยมคางหมูรึงัย
ดูขาแม่เราซิยังกับจับกัง
นิ้วที่หยิบจับมีเส้นเลือดปูดโปนเหมือนชาวนาจับเคี้ยว

เกิดเรียกแม่เป็นพ่อ เรียกพ่อเป็นแม่
เกิดเป็นปัญหาครอบครัว ปัญหาสังคม ปัญหาชาติ ปัญหาโลกแตก อ่าฉิบหาย...


เมื่อเรากลับมาดูลีออน
(เขียนโดยวิถีโน้มน้าวจิตใจ บวกเหตุผล---ครูไม่ได้สอนแต่แม่กานออกข้อสอบ ฮึย จะได้ไหม คะแนนเนี้ย)
คุณอาจจะโตกลับว่า ทำไมดูหน้าซื่อๆ โง่ เปิ้น บ้ากาม เกย์แอบแมนแน่ๆ
แต่เดี๋ยวก่อนถ้าดูจากบทสัมภาษณ์ึคัดตัวcoffee prince
เขาไม่ได้บื้อ ซื่อ โง่ อย่างที่คุณๆคิดแม้แต่น้อย ออกจะเป็นคนฉลาดที่จะพูด
ยิ้มก็โครตจริงใจ* มันเป็นประเด็นสำคัญ


อีกอย่างไปดูMVลีออนกับแม่เสือสาว มันช่างดุเดือดเลือดพล่าน...แน่ล่ะ
บทบาทมันแสดงสมจริงจนแก้ต่างข้อหาเกย์
เขาเป็นนายแบบชื่อดัง ที่ทุกคนจับยายมอง ยายเองยังอยากจะกรี๊ดสลบ

ปล 1. ทำไมต้องลุกขึ้นกรี๊ดกร๊าดกับลีออน
ทั้งที่ฉันก็ไม่ได้ชอบเกาหลี สักเท่าไร ไม่บ้าผู้ชายด้วย
แต่เพราะเมืองไทย เน้นหน้าตาเกาหลีที่แบบ เฮ้ย มันอาตี๋หน้าหวานไปหมด
คนไทยแท้ๆแบบนี้ มันเท่นะ พอหันมามองดาราไทยที่หน้าไทยๆ ดุๆ
แบบหนังตบจูบๆ นิมันหายไปหมดแล้ว
 
ปล. 2 เพิ่งดูcoffee prince จบ มันเป็นซีรี่ดร้าม่าที่ ตลกดีเหมือนกันตอนท้ายๆ
มุม สี มันโอเค บทก็ดี สถานที่อยู่ข้างตึกโซล เทาเวอร์ - -" เพิ่งมารู้ตอนถ้วยที่17
อีกข้อแตกต่าง เมืองไทยตอนกลางคืน แม่งก็เปิดไฟซะสว่างเชียว
แต่ที่นู้น มืดเท่าไหน ก็เอาเท่านั้น

เมืองไทยเรื่องแต่งหน้า 
ละครบ้างเรื่องก็ทาปากพระเอกซะชมพู นางเอกนิก็แต่งหน้าทั้งกลางวันกลางคืน
แต่ที่นู้น หน้ามันยับอย่างงัยก็เอาเท่านั้น ไม่แต่งก็สวยไปอีกแบบเพราะเขามีดีอยู่แล้วนิ

นางเอกนิก็กินเก่งแต่ไม่อ้วน ไว้ผมสั้นก็น่ารักดีน้า
มันแทงใจตัวเองชัดๆ - -"

ปล. 3 ถ้าเขียนไม่เสร็จคงนอนตาไม่หลับนึงัย พรุ่งนี้มีงานทำไม่ใช่จะว่าง
แบ่งเวลาไม่ถูกเลย สงสัยต้องหาคนค่อยด่าให้ไปหลับไปนอน
รึจะเอาคนคล้ายลีออนมาด่าล่ะ ชิ...ไปเถอะๆ เราคงไม่มีโอกาสได้เจอกัน
คนจะไป คนจะติดบ่วง เราจะไปขว้างไว้ก็ใช่เรื่อง เรื่องของนายC นางAไม่เกี่ยว
ปล่อยนายC ติดตามนางB ไปดีกว่าน้า เมื่อมีชีวิตก็ต้องมีความหวังอยู่เสมอๆ

ปล.4 จะเช้าแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

เฮ้ย ถ้าไม่เรียนพิเศษแล้วจะติดกับเขาไหมฟร่ะ
เฮ้ย ถ้าไม่ทำตามเพื่อน เดินทางของตัวเองจะมีเพื่อนคบไหมว่ะ
เฮ้ย ถ้าไม่ทำตัวผอมสวยเอ็กจะมีแฟนไหมฮ่ะ
เฮ้ย แล้วถ้าเอ็นไม่ติดขอเป็นเย็นตาโฟนแทนได้ไหม...


เฮ้ย  ชีวิตมันต้องมีจุดพีคเหมือนหนัง
เฮ้ย  งันมาทำหนังสั้นกันไหม...- -" เอาจริงหรอว่ะ เหอะๆ
เฮ้ย  ตกใจหน่อย...เอาล่ะ คงไม่แป๊กหรอกมั้ง
เฮ้ย...ทำไมต้องเฮ้ยนะ เฮ้ยๆๆ!!!

- -" ถ้าไม่ใช่คนน่ารักก็คงไม่โดนหมาแกล้งหรอก
หมา - สี่ขา
คน + น่ารักมากๆ
วิธีการ - มันคาบแตะคู่โปรดไป เค้าใช้มากว่า3ปีแล้วนะ ยังบังอาจมาคาบเข้าป่าได้งัย
ทำไมมันต้องคาบ - แม่้เล่าว่า ก็ไอ้นุ่น(น้อง)มันเล่นกับไอ้โก้(หมา-ชื่อคนในชุมนุม-หมา-เครื่องดื่ม-หมา)
                          เสร็จแล้วพอแม่เรียกไม่ให้เล่น นุ่นก็ปิดประตูกระจก มันเลยงอน อย่าแกล้งคืน
                          เลยคาบแตะหนูไป แม่กำลังจะไปเอา มันก็กระดิ๊กหางก่อนแล้ววิ่งเ้ข้าป่ากก---ไม่ได้คืน
- -" อยากจะบอกว่า แน่จริงเอาคืนดิ ไม่กล้านิหว่า---ชิๆ

บ้างครั้งการทำให้อาจารย์เสียใจนิมันแย่เอาการ
วันนั้นเข้าไปหมวดวิทย์ จู่ๆอาจารย์ก็ลากคอ(ล็อคคอให้หยุด)
แล้วเรียกให้หยุด "ศิริพร ศิริพร ครูสอนไม่ดีหรอ"

เวรแล้วงัยกู---สั้นๆโดนๆ แทงไขสันหลังถึงเซรีบลัม

พออาจารย์คุยให้ฟัง แม่งเอ้ย อาจารย์จะร้องไห้
เพียงแค่กระทู้หนึ่งกระทู้...ที่เกี่ยวกับอาจารย์
ไม่รู้ว่าตอนนั้นโง่รึเปล่าที่บอก "อาจารย์อย่าร้องไห้"
รู้สึกโง่ขึ้นมาฉับพลันกับคำตอบอาจารย์
ความรู้สึกเจ็บปวด ถึงตอนนี้ก็อยากจะร้องไห้

หือ...ไม่รู้ซิ แต่เท่าที่ทำมา มันมีประัโยชน์ก็คราวนี้ ไอ้คราวก่อนสอบนิแหล่ะ
สมุดหนึ่งเล่มสรุปหนังสือของกระทรวงที่มีแต่น้ำ
จาก 157 หน้า เหลือ 53 หน้า อ่านคืนเดียวแล้วเข้าใจ
อาจจะเขียนต่างจากชาวบ้านโดยเขียนเป็นแผนผังความคิด
สรุปสั้น กู คนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจลายแทงนี้ ฮึฮ่าๆ----อารมณ์โจรสลัด
มีการ์ตูนลายตีนประกอบอย่างสร้างสรรค์---อาจารย์ก็ไม่ได้ว่า
ส่งอาจารย์---ก็ได้คะแนนเท่ากับเพื่อนที่เขียนวิธีอื่้น
สอบ ที่ให้เขียนคราวก่อน---ก็ได้คะแนน แต่อาจารย์บอกว่าเขียนสั้นเกิน

- กรดแอบไซซิก มันมีผลต่อการงอกของเมล็ด/ตาและเปิดปิดปากใบ
- ตรงข้ามกับจิบเบอเรลลิน
- โคฮีชัน คือแรงดึงที่น้ำดึงน้ำด้วย
- แอฮีชัน คือแรงดึงน้ำกับผนัง
- พืชมีการเคลื่อนไหว แบบ 3 อย่าง ตอบ ไม่ตอบ ตัวกระัตุ้น
- ตอบตัวกระตุ้นแนกเป็นต่อแรงg L  และ แรงยั่ว
- L เข้า + กะไม่เข้า -
- แรงยั่ว มีมือ
- 97.5 HZมีญาติเป็น เอพิดอพิล ใบเลี้ยง ไฮโพดอพิล radiole ญาติห่างๆ เปลือก ก่อนจะเอาคือเอนโดรสเปริ์ม
- ระบบแสงหนึ่งถ้าไล่ คือ พลังงานไม่เสถียรเด้งไปศูนย์คือคัวคลอโรฟิว ครอโรพลาสA
ก็มีขีดจำกัดเมื่อมันได้ทีก็ปล่อยให้NADP รับ เป็นNADPH
- เยื่อไทลาคอย บุก แอนเทนนา รับE สู่คลอโรฟิว
- -" บ้าว่ะ นี้มัน จะหกโมงครึ่ง...ว่างแล้วจะสแกนเก็บไว้ให้รุ่นน้องมันดู...แต่จะอ่านออกไหม T^T

ช่างมัน วัตถุเสื่อม ความรู้มีหักล้าง อากาศยังมีเปลี่ยนแปลง แต่ความรู้สึกจะคงอยู่ในความทรงจำ
สำคัญอะไรถ้าเราแต่ยึดเพียงความทรงจำที่เต็มไปด้วยความรู้สึกโดยไม่เห็นถึงคุณประโยชน์ที่ได้กระทำ

เมาวิชาการ...
ปล. เมื่อคืน พี่นุ่มสัญญาว่า ถ้าอีก2
ปีจะไปดูริกที่ผับ(ถ้ายังเล่นอยู่) แต่ถ้าไม่เล่นก็ซามูไรลาวล่ะว่ะ
เอาว่ะ นี้คือการท้วงสัญญาจากไอ้น้องรักของเพ่นะ ฮ่าๆ(- -")

นั่งต้มไข่ต้ม
เปิดแฟตฟัง3เพลง
ปิดเตา-ไข่จะได้เป็นยางมะตูม
จับลงน้ำเย็น
เคาะโป๊ก! แกะๆ ลอกอย่างประณีต(- -")

- ชีวิต พรุ่งนี้สอบเหรอ
อ้าว! ยังไม่ได้ตารางสอบ
เฮ้ย! ปริ้นท์ไว้ไหนว่ะ
แม่นเลย! โอ้! ไข่ต้มชัดเจนเลยงานนี้

ขอบคุณที่เตือนไปส่งงาน รายงานคะแนนเก็บอันแสน...วย
ภาษาไทย - เพื่อนยืมหนังสือแล้วทำหาย ทำไม่ได้สักข้อ...ความหวัง คะแนนเก็บ...วูบ

คณิตเพิ่ม - สถิติ ไปติวหรือไปเป็นมือที่สามของครอบครัวคนอื่นเขา ฮา ไม่มีอะไรในหัว

ฟิสิกส์ - ไฟฟ้า แบต อะไรเนี้ย ไม่เห็นจะเข้าใจ เวลาทำไมดูสตรมันออกจะง่ายๆ
P1 = P2 P=wt P=iv P=i2r v=ir กลายเป็น p=rv2 ซิกม่า(ย่อมาจาก ซี่แล้วอาม่า)
ซิกม่าอี เท่ากับ ซิกม่าไออาร์บิ๊ก บวก ซิกม่าไออาร์เล็ก...
สรุป...เข้าใจแค่สูตรแต่ไม่รู้ความหมายของมัน

ดนตรี มัน คือ อะไรแต่พระพุืทธนั้นคือสัจธรรม สอบแล้วจริยธรรมจะสูง คุณค่าความเป็นคนคงอยู่ที่
ประวัติพระพุทธเจ้า สาวกทั้งหลายล้วนสร้างงานบ้าน ฉะนั้นแลหาคำตอบได้เป็นเศรษฐกิจ
ปัจจุบันอยูชี้ มันคงเป็นสวนสยามเมื่อเปรียบเทียบกับโรงงานนรกดั่งปฎิกิริยาไฮโดรไลซิสในน้ำยาง

ปล. อังกฤษกระดี้กระด้าเกลียดคนนั้นแล
เลขเพิ่ม จำนวนเซิงซ้อนและสมการช่วยแลขวา
ชีววิทยา-ภาษาดอกไม้ ชี้ดอกกระเทย ออวุลการพัฒนา
สิ่งสุดท้ายสำคัญกว่าคือการเดินให้เป็นมนุษย์ชน...

๑ใน๕ ของปล. คือ เปลี่ยนเพจใหม่เพื่อรักษาวุ้นในตา...ประการฉะนี้แล

วันนี้เจอลิง ตัวใหญ่ๆ ซื้อน้ำ แถวๆคลองหลวง พอดีขับรถผ่านเลยชี้ให้แม่กับพ่อดู

JXXX---       'แม่ๆ นั้นงัยประธานเชียร์'

แม่JXXX---   'ไอ้นี้หรอ ที่ด่าลูกตู ตอนที่หยิบกระเป๋านร.ผิด หน้าตาอย่างนี้นิเอง...'

น้องJXXX--- 'ไม่ใช่ อันนั้นมันพี่ปูนตั้งหาก'

JXXX---       'คนที่ด่าเขาเป็นประธานรุ่น10 คนนี้รุ่นเดียวกับหนูน้า'

น้องJXXX--- 'ใช่ๆ ตอนที่ด่าในโทรศัพท์ ครอบครัวเราได้ยินทุกคนจริงๆนะ  หนูยืนยันได้'

JXXX---       'นั้นงัย พ่อของปูน พ่อๆ พ่อปูนนะ เขาเอากล้วยให้พวกหนูกินเป็นเครือๆเลยตอนทำโค๊ดคราวก่อน
                  พอลูกเขาได้เป็นประธาน พ่อเขาก็เต็มทีกับกิจกรรมมากๆเลยนะ สนับสนุนลูกเขาดีออก'

พ่อJXXX---   '...(เงียบ)'

แม่JXXX---    'ดูซิ พ่อเขาถือของพะรุงพะรังเลย แทนที่จะช่วยถือ ลูกรู้ไหมว่าเราไทยอีสาน
                  เวลาพ่อแม่ถือของต้องเข้าไปช่วยนะ นี้หรอลูกที่ดีจริงๆ ใช้ไม่ได้...
                  บล้าๆๆ'---แม่ไปบ่นให้มันฟังเองซี...มันจะกรี๊ดลมใส่กับแม่นะซิ

JXXX---       'วัฒนธรรมทางสังคมมันแตกต่างกันนะ อย่าคิดมาก'

แม่JXXX---   'ไม่ให้คิดมากได้งัย ลูกเป็นผู้หญิงนะ ต้อง...บล้าๆๆ'---เยอะเกินGBจะรับได้

น้องJXXX--- 'แม่ๆ หนูนวดให้นะ หนูจะได้เป็นลูกที่ดี อิอิ'--------แม่ง เอาหน้าชัีดๆ

JXXX---       '- - พ่อๆ เขาเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยอีกแล้วอ่ะ'

พ่อJXXX---   '...(เงียบ)'-----ดึงหูฟังพ่อออก

พ่อJXXX---  'เพลงเมื่อกี้เพราะดีจัง...'----T^T โดดเดียวกับความเหงา อยู่กับพ่อที่พูดไม่เป็น...



-----------------------------------------------------
มีน้องเข้ามาถามอะไรของมันไม่รู้ ถามแล้วมันก็เขินแล้วมันก็หายไป T^T
ไอ้น่ารักก็น่ารักอยู่หรอก แล้วมันก็ชิงตัดบท ทำให้ยังไม่ได้ตอบ
เอาล่ะ พี่ว่างแล้ว(จริงๆนะ) จะตอบให้จ๊ะ

@น้องถามว่า ทำไมพี่เขียนในบล็อกได้เกือบทุกๆวันเลยค่ะ หนูอยากเขียนให้ได้เหมือนพี่จัง
>>> น้องคงเป็นสาวกของพี่อีกคนที่โดนพี่เป่าคาถาใส่เส้นเอออร์ตาแล้วมั้งจ๊ะ
คือ พี่ก็เขียนบันทึกประจำวันนิแหล่ะ วันไหนเจออะไรก็เขียน วันไหนเจอบทความก็เขียน
วันไหนครึ้มๆก็แต่งบทละครเวที (อันนี้ เพื่อนพี่มันสั่งให้แต่งแล้วก็ไม่กล้าแสดง แสรด...)
วันไหนคึกๆก็แต่งเพลง ทั้งหมดมาจากความชอบนะ ถ้าเราชอบเขียนเราก็จะพยายามเขียน
แม้ว่าจะไม่มีใครมาคอมเม้น หรือใครอ่าน แต่มันคือการฝึกหัด

จงพยายามเขียนภาษาไทยให้เป็นภาษาไทย ตามหลักภาษาไทย
คือ ไม่ใช้คำฟุ่ยเฟือย ใช้คำสื่อความหมายให้ชัดเจน
การเว้นวรรค ซึ่งพี่ว่า มันไม่ยากหรอก พี่เองแต่ก่อนก็เขียนอะไรไม่รู้เรื่องเยอะ
เพราะก่อนหน้านั้นพี่ไม่รู้จักการใช้หลักภาษา...*ลองหาหนังสือครูลิลี่อ่านดู
ศึกษาไปเรื่อย ภาษาไทยเป็นอีกเสน่ห์หนึ่งนะ ออกจะสุนทรีย์เท่าภาษาฝรั่งเศส
อยู่ที่เรานำไปใช้ เหมือนการถ่ายรูปมันต้องมีองค์ประกอบหลายๆอย่าง
จนกว่าภาพนั้นจะโดนใจเรา (ถ้าคนในรูปหล่อก็พอแล้ว สำหรับพี่นะ...ฮ่าๆ)

งันพี่เสนอวิธีง่ายๆ สำหรับคนที่ไม่รู้จะเขียนอะไร เขียนยังงัยให้สนุก
เขียนยังอย่างไรให้คนอื่นสะเทือนใจไปกับบทความ

1. ลองเขียนเรื่องเกี่ยวกับตัวเอง
- วันนี้เบ่งไม่ออก อาจจะเป็นเครียดจากเรื่องประกวดธิดาช้าง
รึว่า วันนี้ฝน ไม่ตก แต่อยากหก 
ให้มันรด หัวใจ ให้แปะเปื้อน
ไม่อยากเห็น ดาวบนฟ้า ที่ลางเลือน
เหมือนนางเคลื่อน คาดแคล้ว หลบลับตา...แต่งไปเถอะ ดีกว่าเขียนใ่ส่โต๊ะให้เลอะๆนะ

2. เขียนเรื่องคนอื่น
- เออ...ในทางที่ดีนะจ๊ะ ของแบบนี้มันเหมือนของขลังที่สามารถขังเราได้

3. เขียนมุขตลกๆ เกรียนๆ
- เยอะแยะ

4. เวลาเขียนให้่สนุก สำหรับพี่ พี่นึกไปแล้วก็ค่อยๆเขียน นึกถึงบรรยากาศตอนนั้น
นึกถึงความฮาที่เราได้กระทำทั้งต่อหน้าและลับหูลับตา แต่ต้องใจเย็นๆเพราะพี่จากเขียนเทพจะเป็นเมพขลิงๆ

@พี่สรรหาคำมาใช้จากไหนค่ะ
- -"
0.5) หนังสือจ๊ะ...แต่ก่อนตอนพ่อพี่มีเวลา เราจะไปเที่ยวห้างสรรพสินค้ากัน
สมัยนั้นบ้านพี่อยู่ดอนเมือง บิ๊กคิงยังมีอยู่ วันเสาร์น้าต่อยเซมเบ้มาจัดรายการ
พี่ก็เอาเวลาที่มีอยู่คลุกอยู่ในร้านหนังสือดอกหญ้าหมุดๆก้มๆ
แล้วก็หยิบหนังสืออ่านวนๆอยู่ในนั้นสามสี่ชม. จนพี่อ่านจบไป3-4เล่ม
สัปดาห์หนึ่งพี่อ่านได้ประมาณ 12 เล่ม - -" ยอมรับว่าไม่เคยเสียตังค์ซื้อเลย

จนพี่ย้ายมาอยู่อยุธยา พ่อพี่มีเงินหน่อย พี่ก็บังคับพ่อซื้อหนังสือคอมพิวเตอร์
วินโดว์รุ่นนั้นก็ 97 98 หนังสือโฟโตชอป หนังสือนิยายสืบสวน ครั้งละเป็นพันๆ
ซึ่งตอนนั้นแม่ง มาคิดแล้วเสียดายฉิบห่านมากๆ คือซื้อมาก็เป็นซาก ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร
คือ เล่มนิก็หนาหน้านอน ยกไปไว้ในชั้นหนังสือก็เปลื้องที่ มันกลายเป็นหนังสือตกรุ่น
ถ้าลองเปลี่ยนไปซื้อนิยายที่เป็นอมตะ เช่น สี่แผ่นดิน พงไพร วรรณกรรมสำหรับเด็ก
แต่ก็ม ี*รักต้องปล้ำของปราชญ์นิสุดยอดนะ หาอ่านดู(เวลาอ่านต้องอ่านคนเดียว...)
เพราะ พระเอกเอี้ยๆ หน้าตาไม่ดี มกมุนในกาม เป็นมัฑนากร ที่ชอบเพื่อนสนิท
มันเลยคิดแผนชั่วเหมือนหน้าตา คือ ปล้ำ...- -"
แต่เดี๋ยวก่อน เพราะพระเอกเอี้ยๆอย่างนี้มันเลยโดนสวรรค์สาป
ให้เวลาเกิดอารมณ์ต้องแปลงร่างเป็นผู้หญิงที่มีนางฟ้าร่างกบยักษ์ค่อยควบคุมพฤติกาม(จริงๆ)
เกือบโดนผู้ชายสันดานเดียวกันกับมันรุมข่มขืน และโดนตามจีบจากคิงคอง
แต่พระเอกมันชั่ว พอเป็นผู้หญิงก็ไปยุ่งกับแฟนของเพื่อนสนิทที่คิดจะปล้ำให้เขามีปัญหากัน
ฮ่าๆ....สุดท้ายของสุดท้าย เนื้อคู่มักหน้าตาคล้ายๆกัน...จบๆ

ปล. เป็นเรื่องเดียวที่ได้ตังค์จากพี่ไป เป็นเรื่องเดียวที่หัวเราะ หื่น ร้องไห้ ครบอารมณ์เลย

1) เว็บบอร์ด
เว็บประมูล เถื่อนๆ เกรียนๆ เป็นอีกไอเดียที่น่าสนใจ

2.) เพื่อน บุคคลรอบข้าง แฟน รุ่นน้อง เยอะแยะ
เอาเพื่อนที่มันมุขแป๊กๆ ขัดๆเกลาๆหน่อย
- พี่ๆถ้าบนฟ้ามีพรหมลิขิต งันบนสวรรค์คงมีปาเก้ลิขิตใช่ป่ะฮะ

3.) คิดเอง
-ยกตัวอย่าง ซออะไรอยู่สูง?  คิดออกยัง...
ซอยูด...สูดยอด...(เวลาอ่านต้องทำให้ภาษาไทยฉิบหายด้วยนะจ๊ะ จะเข้าใจมุข)

4.) เว็บบล็ิอก...ในexteen wordpress


หรือน้องเป็นคนมีสาระ
ลองหาบทความวิทย์ศาสตร์ ชีววิทยา การแพทย์ สิ่งประดิษฐ์มาลองอ่าน
พี่อ่านtime บล็อกของตาลุง Michael D. Lemonick
ถามว่าพี่เอ๋ย มันไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่หนู หนูอ่านไม่ออก
คือ พี่ก็ไม่ใช่เก่งนะ แต่พี่มีความอยากรู้ ตามหลังความกลัว

พี่อยากถามน้องว่าที่น้องบอกว่าอ่านไม่ออก เพราะน้องกลัวที่จะเปิดดิกอ่ะเปล่า
น้องบอกว่าอ่้านไม่ออก แต่ีกระโดดมันๆไปกับ bring me to life
น้องบอกว่าอ่านไม่ออก แต่ดันชอบพนันบอลกับทีมแมนยู
น้องบอกว่าอ่านไม่ออก แต่ดันใช้ไมโครซอฟ และ บริการอื่นๆจากbit

น้อง ถีบความกลัว และความอายไว้ข้างๆ และใส่ความอยากเสือกให้เต็มที
แค่นี้แหล่ะ น้องจะทำทุกอย่างในชีวิตได้
แม้กระทั้งการเขียนคำว่า 'รัก' ได้อย่างสุดใจ

So, looks like the time has come for me to start using this account.
I can hold back no longer! I wandered into your page and well,
I liked what I saw.. :p So.. ya :) my name is Amber Bailey.
I think you and I should probably be friends, cause you seem pretty cool,
 and maybe even cute! (it's so tough to tell in this digital world :) anyways,
 i'd go on forever, but I'd like to get an answer from you..
You should check out my other profile on this other site,
I'm usually on over there: http://www.allmyfriendz.org/?id=2545&mypics (my username is sportee_dresser).
Then maybe we could chat sometime! you know what they say.. looks catches the eyes,
but personality catches the heart.. haha.. take care, Amber Bailey

ฮาๆ...

เฮือก! การที่สิ่งมีชีวิตเจ็บป่วยคือการที่ภูมิคุ้นกันของเขาอ่อนแอ
ไม่ว่าจะทั้งทางร่างกายและจิตใจ--ในวันที่คนมีคู่แม่งเริงร่า

ขอบคุณเพื่อน
ที่โทรมาตามสมุดของเพื่อนอีกคน
คิดๆแล้ว เหมือนกูมีความผิดครั้งก่อนที่หยิบสมุดชาวบ้านติดมา
ก็ดันมานั่งโต๊ะใกล้กัน ความงี่เง่าก็ทำให้จับของรวบๆใส่กระเป๋าแล้วไปกินข้าว
แต่คราวนี้ โทษทีว่ะ เมื่อวานกูยังไม่ได้จิจะกับรักเลย แล้วจะหยิบไปทำเพื่อ
ของกู กูก็ยังไม่ได้ส่ง
เห็นไหมว่า ป่วยเนี้ย
เมื่อวานก็ลืมตีเส้น
ตีเส้นเสร็จก็ลืมส่ง
พอจะกลับก็ลืมคิด
พอจะป่วยก็ลืมไปว่า
วันนี้ส่งวันสุดท้าย
....แต่ก็ดีนะ

ที่ทำให้กูตื่นมากินยาตอนเที่ยง
ขอบใจ ที่ไม่เคยอยากรู้ว่ากูใกล้ตายยัง
เฮือก...

เป็ด
- คำที่บ่งบอกลักษณะของคนกลางๆ
ทำอะไรไม่ค่อยได้ดีแต่ทำได้ทุกๆอย่าง
เหมือนอยู่เบ็ดเตร็จ  ลองนึกดูลักษณะของเป็ด

เป็ดบินได้ แต่ไม่เก่งเท่า นก
เป็ดเดินได้ แต่ไม่เก่งเท่า มด
เป็ดร้องได้ แต่ไม่เก่งเท่า ไก่
เป็ดว่ายน้ำได้ แต่ไม่เก่งเท่า  ปลา
เป็นล้างได้ แต่ไม่สะอาดเท่าวิกซอล (ฮ่า)


ถึงได้บอกว่าแุถวนี้มีเป็ดดีๆตัวหนึ่งในสังคม
หรือ หมูผสมยีนเป็ดก็อ่ะนะจ๊ะ


ปล. ใครๆก็ทักว่าอ้วน
พี่กอล์ฟก็ว่าอ้วน
พี่แบงค์ก็บอกว่าอ้วน
พี่หนุ่มก็ว่าอ้วน
พี่เต้ก็ว่าอ้วน
ใครๆก็ทักว่าอ้วนขึ้น กรี๊ดดดดรับไม่ได้ๆ - -"

สมมติยืนอยู่ตรงกลางสี่แยกฮาราจุกุ รอบๆ360องศา
มีผู้คนข้ามไปมาอย่างยุ่งเหยิง เป็นไปได้ไหมที่จะบังเอิญเห็นเธอ
ที่ยืนอยู่ใน360องศาในสายตาเรา

เพียงแค่องศาเดียวที่หันมามองโอกาสคือ 1 ใน 360
ถ้าลองให้เวลาสัก 1 นาที ที่มี60วินาที จะได้เป็น
วินาทีละ 1 ใน 360 ของความเป็นไปได้
แล้วในเวลา 1 นาที โอกาสจะเป็น1 ใน 21600
แล้วใน 1ชั่วโมง โอกาสจะมีเพียงแค่1,296,000


เห็นอะไรที่พิเศษไหม ?
นั้นงัย ตัวเลขงัย จะเห็นได้ว่าการคูณเลขที่ลงท้ายด้วย6 กับ 6
จะได้ 36 มี6ลงท้าย หากยกกำลัง 36 จะเท่ากับ1296
หากยกกำลังผลลัพท์ที่ได้เมื่อกี้จะได้1679616 พิเศษใช่ไหม
เพิ่งคิดเมื่อตะกี้เอง เขียนไปก็คิดไป จนค้นพบความสวยงามทางคณิตศาสตร์
เชื่อรึเปล่า?

แต่ก่อนชอบวิชาคณิต เพราะ เคยออกไปหน้าชั้นแล้วแสดงเหตุผลเรื่องคณิตได้
เพื่อนๆปรบมือ แล้วเราก็ยืนยิ้มๆ เอามือจับคิ้ว

วันนี้เราเอามือจับคิ้ว- คณิตจำนวนเชิงขั้วคิดงัยว่ะ ไปลอกเพื่อนดีกว่า

แต่ก่อนชอบวิชาสังคม เพราะ เราอธิบายเรื่องร.8 ตอนที่คุณครูถามเรื่องการปกครองของไทย
เราตอบเป็นเรื่องเป็นราวและถูก เพื่อนๆและคุณครูปรบมือให้

ทุกคนปรบมือให้ - ให้ออกไปหน้าชั้นเสนอข่าวภาษาอังกฤษ

แต่ก่อนเราชอบวิชาวิทย์ เพราะ เราได้ทำการทดลอง
เผานู้น เผานี้ มาเล่นเกมส์เงียบที่เป็นกลอุบายทำให้เพื่อนเงียบ
แต่ไอกระแอมๆด่าพ่อล่อแม่เพื่อนในกลุ่ม ใครอดทนน้อยกว่าก็ซวยไป
แล้วความซวยก็ไม่เคยเยี่ยมเราสักที่

ความซวย - ไม่เชื่อเรื่องนรกหรือสวรรค์ แต่เชื่อในเรื่องการทำประโยชน์
จะส่งผลอีกหลายๆคนให้ทำดี เกิดการทำดีเป็นลูกโซ่ หากเลวก็เลวเป็นทอดๆ

แต่ก่อนเกลียดศิลปะ - ปัจจุบันอยู่ฝ่ายโค๊ด เล่นกล้องถ่ายภาพไปเรื่อย วาดการ์ตูน
แต่ก่อนเกลียดดนตรี -  โหยหาเพลงต่างๆ ฟัง ร้อง แต่งมั่วๆไปให้โดนใจตัวเองก็พอ
แต่ก่อนเกลียดอะไรที่ไร้สาระ - วันนี้ก็ไร้สาระแทบทุกวัน
แต่ก่อนเกลียดคนที่ผู้ใหญ่เรียกว่าไม่ดี - เดี๋ยวนี้ไม่เชื่อว่ามันจะไม่ดีเสมอไป มันต้องมีอะไรทดแทนกันไป

เหมือนแนวเกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้น มันกลับด้านกันไปหมด
อธิบายไป ก็เหมือนคิดอะไรได้อะไรบ้างอย่าง ทั้งที่รู้แต่เหมือนไม่เข้าใจ

ตัวแปรคงเป็นเสียงปรบมือ พอมันไม่ใช่สิ่งที่มีค่าพอกับศักดิ์ศรีที่แลกเงินไม่ได้
อะไรๆก็ดูไม่มีตัวตนพอให้เราแลกมันมา
อาจจะเพราะสิ่งที่สำคัญมันหายไปจากชีวิตแล้ว
และไม่มีทางกลับมาเหมือนเดิมได้อีก เวลาเปลี่ยนความคิดคนก็เปลี่ยน
โตตามไปเรื่อยๆ โตไปในเชิงลบมากขึ้น ใช้เหตุผลมากกว่าสัญชาติญาณ

ถ้าถามว่าใน360องศาสักองศาที่มีเธออยู่ที่เรามองไม่เห็น
อาจจะไม่ใช่ว่าเธอไม่ได้หมายความเราไม่มีโอกาสเห็นเธอ
เมื่อเธอมองไม่เห็น อาจจะเป็นเพราในวงกลมมันมีมากกว่า360
361 362 363 450 540 630 720...
วนแล้ววนหมุนซ้ำๆแต่คนละรอบ อย่างนี้ไปเรื่อยๆเหมื่อนเขาวงกต
จนกว่าสักวันที่เธอจะเห็นฉัน...
เมื่อถึงตอนนั้นก็คงไม่ว่าอะไร

ปล. อยากไปเที่ยวเหงาๆคนเดียวจัง เบื่อหว่ะ
หาเงินๆ ผ่อนรถ(โมเดล)