เรียนแม่ยก

 

ลูกน้อยขอลาไปทำงานเพื่อ (อะไรของก็ไม่รู้ล่ะ ไม่บอก แม่ยก ขออภัย---คิด๑)

ซึ่งลูกคงไม่ได้พบเจอะเจอแม่อีก (แม้กายห่าง ใจไม่ห่าง จะกลับมาร้องลิเกต่อ ถ้าทุนหมด---คิด๒)

แม้ว่าลูกจะลาไปไม่พบ แต่ลิเกคณะผักกาด เย้ย!!! "คณะเปลี่ยนไปเรื่อย"
(มุขเป็นงัย อึ้งใช่ไหม คนมันมีการพัฒนา---คิด๓)

หากมีเหตุแห่งความคิดถึง ก็กดเรียกหัวใจดวงน้อยๆได้ทุกเวลา
(ล้อเล่น จริงๆมันจะว่างหรอว่ะ ว่างก็หลับดิ แต่วันที่2นี้ มีคนจองคิว เรื่องคงยาว---คิด๔)





รักและเคารพ
แม่ยกของลูก   (---คิด...ถึงนะ) 

ปล. ฝนตกทุกวันเลย ตอนเข้าค่ายตกคงหมดสนุก... พวกเราเองก็ทำงานลำบาก
วันนี้ตากฝนทำงาน เสื้อนักเรียนเปียกแล้วน้องเอาเสื้อที่ว่าของเพื่อนมาใส่
แต่พอดูขนาดกับแนวทางเจ้าของ มันไม่ใช่ ไม่รู้ของใคร ตกลง ขี้กลากจะขึ้นไหม...แย่จัง

แต่ทำค่ายก็ไม่ใช่แค่ให้พวกเราสนุก แม้กระทั้งงานที่ทำให้รุ่นน้องก็ไม่ควรให้พวกเราสนุก
แต่ควรเป็นการสร้างจิตสำนึก การปลูกฝังสิ่งดีๆจากรุ่นพี่สู้รุ่นน้อง เป็นการฝึกเราในตัวต่างหาก
แต่ทำงัยได้ว่ะ เมื่อตารางแผนงานไม่ใช่คิด มาจากกลุ่มนักเรียน ฮึๆ จับลูกคนเล็กเรียกค่าไถ่เลยไหม ฮึๆ
ก็แค่อยากเปลี่ยนหัวโขนบ้าง ถ้ามีแค่หัวโขนเดียวก็ทำงานลำบาก

นางสีดา ก็อีกหัวหนึ่ง
ทศกัณฑ์ ก็คืออีกตัว
เช่นเดียวกับพระราม และ หนุมาน
แค่จับจังหวะ แล้ว ใส่ให้ถูกเวลา หลายๆอย่างจะเป็นไปตามนั้น
ถ้าจับหัวทศกัณฐ์ใส่ตอนจะเกี้ยวนางสีดา แทนที่จะใส่หัวพระราม

ก็ไม่ได้กินดิ จริงไหม

แต่โลกความเป็นจริง หัวโขนก็แค่บทบาทหนึ่งของเรา
ขอแค่เพียง วันที่เราต้องหยุดมองกระจก

วันนั้น ขอให้เรา จงเป็นเรา
แล้วตอบคำถามที่เกิดขึ้นให้ถูก ตามที่เรายังเป็นเรา

 

ใครๆก็หวังว่ะ ว่าตอนเช้ากูจะต้องเจอบรรยากาศดีๆ
ไม่งันกูก็อารมณ์เสียเป็น....แต่ทำงัยได้ กูใส่หัวโขนของลิเกอยู่

 

เต้ง เต่ง เตง เต่ง เต้ง ตะ ลิง เรง เตง เต้ง...เต้ง เตง เตง เต้ง เตง....
ลาละจ๊ะ แม่ยกจ๋า ลูกขอลาแต่ประการฉะนี้แฮ

 

เพลงนี้เหมาะกับหน้าฝนจัง ถึงแม้ว่าหน้าฝนของฉันสิ่งแรกที่นึกถึง คงจะเป็น
พี่หมอใส่แว่น ร้านขายยา พี่พยาบาล แล้วก็เข็มฉีดยาอันโตๆ เตียงพยาบาลที่
ผ่านศพมาหลายร้อยรอบ หรือเลือดและเชื้อโรคดีๆนี้เอง

แต่มันก็ไม่ใช่ทั้งหมด หน้าฝนของฉัน
ฉันกลับคิดถึงเรื่องประวัติศาสตร์ที่ซ้ำรอยของอณูรอบๆกาย
ที่ทำให้ฝนหน้านี้ มันหนาวกว่าที่ควรจะเป็น

ในความคิดของฉัน ฉันไม่รู้และไม่มีทางรู้ ว่าทำไมหน้าฝนของฉันจึงหนาว
อาจจะเป็นเพราะว่า ฉันเดินอยู่คนเดียว ท่ามกลางห่าฝนที่โถมเข้าใส่
จนเปียกอับไปถึงข้างในของหัวใจ ตรงจุดที่ฉันยืนอยู่มันมองไม่เห็นใครได้อย่างชัดเจน
แต่ถามว่าฉันจะเกลียดหน้าฝนไหม ไม่นะ หน้าฝนก็ต้องมีช่วงที่ต้องจบลง มันไม่สามารถอยู่กับเราได้นานหรอก
มันอยู่ที่ความคิดของเราที่จะลืมมันได้รึเปล่า หน้าฝน มันอาจจะหนาวและยากที่จะผ่านคืนวันอันหน้าเบื่อไปได้
แต่อย่างน้อยเมื่อฝนหยุดตก เราจะเห็นรุ้งอยู่บนเส้นขอบฟ้า จริงไหม เราจะได้บรรยากาศชื้นๆ
และความหอมของกลิ่นดินกลับมา เราจะได้เห็นกบผสมพันธุ์กัน เห็นการเจริญเติบโตของสรรพชีวิต

ความเศร้าจะถูกเติมเต็มด้วยบางอย่าง อาจไม่ใช่กาลเวลา
แต่เป็นจิตวิญญาณของเรา ที่ได้สมานแผลที่บาดลึกเพื่อรักษาตัวของเราต่อไป

Love me in the dark and love my empty heart
Be faithful to all my faults and lies
Buy my broken parts
Take my murderous hands and hold them as we dance
Be grateful to the way I hurt you Tell me that you can
If I complete this darkness how much can you stand?
If I do you harm, I'm heartless am I still your man?
Love me in the dark and love my empty heart
I don't know who I can be more honest to You're my first and last

Can you stay close to me now?
Don't let go

The Typhoon Band's Debut Album "Naming of a Storm"
เอามาจากเว็บ http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=foneko&group=2&month=02-2008&date=10

 

"ฝนนี้ จะมีคนเจ็บอีกกี่คนน้า~"

 

 

 

 

 

"รอเสียบวุ้ย...เฮ้ย!!! ถูกแล้ว เย้ย!!!ไม่ใช่เว้ย!!! "

ถ้าหยุดหายใจได้ ก็คงทำไปแล้ว...

จะหยุดคิด หยุดเดินออกนอกบ้าน หยุดที่จะต้องรับรู้อะไร
หยุดอยู่กับตัวเอง แล้วทบทวนสิ่งต่างๆทั้งหมด ฟังดูง่ายเนอะ
การที่เราจะหยุดอะไรสักอย่าง โดยที่ชีวิตเรายังเป็นปกติ

คิดอีกแง่ มันเป็นไปไม่ได้หรอก ถ้าเราหยุด ใช่ว่าพระอาทิตย์และดวงจันทร์จะหยุดหมุน
แม้กระทั่งดวงดาวที่เราเป็นปรสิตอยู่ ก็ไม่ได้หยุดหมุนอีกเช่น แต่ทุกสิ่งที่กล่าวมา
ต่างมีเส้นทางการเดินทางเป็นของตนเอง มีภาระและหน้าที่ที่ไม่อาจหยุดได้

หากวันหนึ่งโลกหยุดหมุน อะไรจะเกิด

สรรพสิ่งต่างบนโลกล้วนจะวินาศ นี้คือปัญหา
เราไม่อยากหยุดได้ แม้กระทั้งการหยุดหายใจ
แต่หยุดสิ่งที่เป็นนามธรรมได้นิ

นามธรรม คือ ความคิด อารมณ์ จินตนาการ สิ่งที่บอกรูปร่างไม่ได้
แม้กระทั้ง ความรัก หรือมันจะหยุดได้ ได้ ไม่ได้ ได้ ไม่ได้ ไม่รู้---คำตอบ

คิดถึงเป็ด ยังไม่ได้ทำการบ้านให้มันเลย ไม่คิดถึงห้องเชียร์กับโรงเรียนแล้วอ่ะ
ไปเกือบทุกวันเลย จะเซ้งก็แค่ รถนักเรียนกับETC ตื่นไม่ทันงี้ ตั้งนาฬิกาแล้วก็กดไปแล้ว
ลงไปนอนต่อได้เลย พอบอกให้ป้าเรียกด้วย ก็มาเรียกเอาตอนที่สายๆ โอ้...
เราแหล่ะที่ต้องพัฒนาตัวเอง พยายามและพยายาม ตอนนี้ไม่เข้าใจหลายอย่าง

รู้สึกเปลี่ยน ความคิด วิธีคิด ได้งาน หรือ ได้คน---อันนี้หนูได้คำตอบแล้ว ^^
....จะอยู่ในใจอาจไม่ตลอดไป แต่จะไม่มีทางลืม สิ่งที่ทำให้หนูคิดแล้วร้องไห้
หรือว่าหนูขี้แงไป น่าจะอันหลัง

    ขอบคุณค่ะ...คนที่ไม่ควรพาดพิง

ถ้าระหว่างไข่ไก่กับไข่เป็ด เราจะเลือกอะไร ยากอ่ะ ไข่ไก่ ก็เอาไปทำเค้กได้ ทำอาหารได้
แต่ไข่เป็ดนี้ทำของหวานไทยๆได้ ทำอาหารก็ต้องดู ทำไข่เค็มได้
มันก็ดีแต่ต่างกันไป อยู่ที่ว่าเราเบื่อที่จะกินอะไรมากกว่า อยู่ที่เราเลือกวิธีประกอบอาหาร
อยู่ที่เราจะ "เบื่อ" อะไรก่อน

เป็นเราหรอ "จับรวม" เลย ถ้าไม่อร่อยอีกเรื่อง แต่แปลกดี น่าลอง
เอาไข่ขาวของเป็ดมาตีให้ฟู ทำแทนครีมป้ายหน้าเค้ก
เอาไข่แดงเป็ดมาทำ พุดดิ้ง คัสตาดร์(จำสับสนเปล่า)
เอาไข่ขาวไก่มาแทนขนมหวานไทย ฝอยทองเป็นฝอยเงิน
เอาไข่แดงไก่ไปทำซูซิหวาน ข้าวห่อไข่
หากวันไหนเบื่อ ก็เปลี่ยนมันไปเรื่อยๆ แล้วถ้าเปลี่ยนเรื่อยๆไม่พอใจ

 

กินดิบแม่งเลย

ไม่ตายหรอกมั้ง ไม่สูญเสียวิตามิน หนูว่ามันก็ต้องหาทางแก้ ถ้าเราจะเบื่อในสิ่งที่เป็นอยู่
การที่เราจะเบื่อ เพราะเราไปในทางที่ไม่ชอบ แล้วไม่ใช่ พอเดินต่อไปยิ่งเหนื่อยก็ยิ่งเบื่อ
ยิ่งอยากหนี หนีไม่ได้ เป็นโจทย์ที่เราต้องแก้ แก้ที่ตัวเอง รอบข้าง หน้าที่ การงาน
ถ้าไม่ไหว ก็ถอยมาสู้จุดเริ่มต้น ไม่ต้องให้กับความสำคัญกับทุกสิ่ง
ถ้าฝืนใจที่ต้องทำ แต่มันก็ต้องมีตัวเสริมคือ เบื่อแล้วตาย กับ เบื่อแล้วไม่ตาย

อย่างเบื่อพ่อกับแม่- ถ้าเบื่อแล้วถ้าเขารู้ เราตายแน่ๆ 
- อย่างทิ้งเราไปต่างจังหวัดงี้ โห้ ลูกไปเผชิญกับฝนห่าใหญ่ พ่อแม่หนีเที่ยวกับน้องอ่ะ
เราต้องมาทำงานปฐมนิเทศ โอ้ยๆ ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ไม่มีของฝากหนูงอนนะ
- หนีเราไปอยู่อีกบ้านงี้ ปล่อยเราอยู่กับป้า พอจะไปอยู่ก็ไม่มีที่นอน ให้เรานอนคนเดียว
หนูลูกสาวนะ ไม่ห่วงหนูเลยอ่ะ ทำไมๆๆๆๆ เป็นห่วงหนูนิดๆก็ดี แต่เยอะไปหนูก็ไม่พอใจ
- พ่อแม่ปล่อยเกิน~ โตแล้ว คิดดิ เราใช้ระบบอเมริกาเลี้ยงลูก ไม่ใช่ใช้วิธีบลาซิว~
- พ่อแม่เอาแต่งาน บางทีพูดเรื่อง"อย่า"ให้ลูกฟัง เบื่อแต่ทำงัย บอกไม่ให้พูดหรอ
- พ่อแม่ชอบเสียดสีลูก เปรียบเทียบ เย้ย มันก็นะให้ทำเช่นไร
- พ่อแม่ไม่กอดเขาเลยอ่ะ คุยกันนิดเดียว คุยแต่เรื่องไรไม่รู้
- พ่อแม่ไม่ชอบเพื่อนหนู ไม่ชอบโรงเรียนหนู ไม่ชอบครูหนู มองแง่ลบ

แต่ถ้าขาดพ่อแม่
- อยู่รอให้หนูใช้หนี้ก่อซิ กี่ร้อยล้านแล้วอ่ะค่ะ หนูผ่อนระยะยาวนะ ดอบเบี้ยไม่มี มีดอกเบี้ยวให้เสมอ
- ใครจะอยู่ต่อรองกับลูกเขยล่ะค่ะ ต้องอยู่นานๆนะ หนูจะแต่งตอนแก่ๆ ใกล้คานแล้วแต่ง พ่อแม่จะได้ยกให้ถูกๆ
- ใครจะบ่นเราล่ะ ฮ่าๆบ่นเยอะๆ ชอบๆบ่นไปก็งันๆไม่คิดอ่ะ รอสรุปทีเดียว รวบยอด
- ใครจะพาเราไปโรงเรียน ใครจะลากเราไปทำบุญ ลากไปทำงานหนัก
- ใครจะให้เรารื้อคอมพิวเตอร์ได้ตามชอบใจ ใครจะสอนให้เราเป็นผู้ใหญ่
- ใครจะบอกว่าเราชั่ว ดื้อ งี่เง่า อ้วน หมูตอน ให้กินเหล้าต่อหน้าแล้วบอกว่า "กินต่อหน้าพ่อแม่อ่ะดีแล้ว"
- ใครจะตะโดนแหกปากบอกว่า ช้าแล้ว 7.45 ยังไม่ถึงโรงเรียน
    ต้องเหยียบ 120 กิโลเมตรต่อวินาที จากอยุธยาไปปทุมธานี
- ใครจะมารับเราแล้วด่าว่า "ประชุมอะไรกันหนักหนา พ่อมารับไม่กลับบ้านงัย"
- แล้วบอกต่อว่า "เอาที่นอน มานอนโรงเรียนไหม?"----แล้วก็หนีมานอนโรงเรียน 7 วัน ฮ่าๆ คิดถึงหนูล่ะซิ ชิ
- พ่อที่สามารถด่าเราแล้วร้องไห้ได้ทันที่ ทั้งๆที่มันเป็นเรื่องเล็ก---หนูน้อยใจนะ
- แม่ที่ด่ายังงัยก็ฮาแตก ฮุๆถ้าไอ้นุ่นช่วยเถียง หนูแก้ได้อ่ะ ฮ่าๆๆ แม่แพ้อ่ะเถียงไม่ทัน ฮ่าๆ
- พ่อกับแม่ที่ชอบว่าลูกตัวเองอ้วน ชิ ใครเลี้ยงอ่ะ
- พ่อกับแม่ที่ชอบชมน้องสาวดีงู้งี้ได้อย่างหน้าตาเฉย
- พ่อแม่ที่ลำบากเพื่อเราสองคนมาเยอะแยะ

เห็นไหมว่าขาดไม่ได้ แต่หากวันหนึ่งต้องจากไป... ชีวิตก็หยุดหมุนไม่ได้

ส่วนพวกเบื่อแล้วไม่ตาย
- การเมือง - ละคร -การ์ตูน - เพื่อน - อาหาร - แฟน -หมี หม้อหุงข้าว - บะหมี่เหลือง
ถ้าคิดว่าไม่ตายก็ไม่ตาย อันนี้พี่ป๊อดบอก อยู่ที่ความคิด คิดให้สุขก็สุขได้
แล้วเราจะคิดให้เศร้ากันทำไม ในเมื่อชีวิตเราต้องการความสุขและกำลังใจ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เงาอ่ะ ส่วนใหญ่มันจะอยู่หลัง ค่อยสร้างภาพที่หลอกตาให้เจ้าของเงาเสมอ
เพื่อให้เห็นผลที่แสงกระทบวัตถุใช่ไหม หลอกและกัดกร่อนในทุกมุมที่วัตถุเป็น
และกลิ้งไป เพื่อให้รู้ตัวว่าควรเอาแบบไหนที่ เงาที่ออกมา ให้คล้ายเท่ากับขนาดของวัตถุ

ก็แค่นั้นเอง ฟังแล้วมันไม่เข้าใจหรอก พูดไปก็งันๆ
ง่ายๆเลย

 

 

 

 
"พลีสๆ ตบมุขกูที แป๊กมาหลายงวด" แค่นี้อ่ะ ชิ ฮ่าๆๆๆๆ

 

ปล. การ์ตูนประกอบ ทำเอง(กำ ว่างนิ ไม่เอ็นรึงัย)
ก็ถูก แต่การเขียนก็ชีวิตเรา ไม่เขียนแล้วมันขาดอะไรไปนะ หว้าแย่จัง
2000เมื่อไร ปิดเมื่อนั้น

"เกมนี้ไม่เหมาะกับคนอ่อนแอ"

 

 

วลีที่คณะกรรมเป็นคนพูด หลังออกจากห้อง  แบบว่า เข้าใจอารมณ์ของพี่แว่นเลย อารมณ์แบบช็อค
ที่มีคนคิดแบบนั้น คิดว่าเราแย่ ไม่ดีพอ ห่วย แตก

เป็นอ้ายอ้วน อ้ายอ้วนก็เคยช็อค แล้วแบบช็อคติดๆกัน ช็อคในสังคมหมู่มาก เหมือนอาฟเตอร์ช็อคแผ่นดินไหว
แล้วยิ่งรู้ว่า จริงๆแล้ว ใครๆก็มองแบบนี้ ได้ยินเหตุผลแล้ว อ้ายอ้วนคงมองคนที่เลือกพี่แว่นหญิงออกจากทีม
อย่างที่พี่ในทีมชายมองเลย "ว่าอนาคตคุณจบแล้ว" ทั้งทางบ้านเอง ทั้งในทีมเอง เขาก็เห็นอยู่ว่า "คุณโกง"

อาจจะมองว่าหวังดี ในฐานะเพื่อน แต่นี้เกม การทำงาน กลยุทธต่างๆ อะไรที่เลวร้ายกว่านี้ก็มี อย่างที่พี่แว่นพูด
-_-" เสียดายที่พี่ที่เป็นตากล้องออกไปแล้ว ออกไปเทปไม่รู้ หล่อ น่ารัก มากๆ ดูแล้วฟุ้ง ยิ้มยิ่งน่ารัก
ตอนไปดินเนอร์กับ ท่านประธานของบ.โอสถสภาแล้วแบบ น่ารักอ่ะ โอ้ น่ากอด เคยเป็นแบบนี้ไหม
แบบเจอคนๆนี้แล้วอยากเข้าไปกอด

รู้สึกเสื่อม

เหอะๆ ตอนนี้บล็อกนี้คนเข้าเกือบ 2000ล่ะเนอะ เดี๋ยวจะล้างออก แล้วปิดตัว ฮ่าๆ  - -" มีความสุขมาก กับการเขียนไปได้เรื่อยๆ อยากเขียนก็เขียน อยากอ่านก็อ่าน ไม่อยากคอมเม้นท์ก็เรื่องของคุณ อยากปริ้นไปอ่านก็ตามสบาย เรื่องบางเรื่องก็น่าจดจำ เรื่องบางเรื่องก็เสื่อมๆเท่าคนเขียน เพราะคนเขียน ไม่ใช่นางฟ้า ไม่ใช่สีขาว แต่เป็นสีเทาๆหมนๆ

เหมือนในเกมรายการที่เราดูนั้นแหล่ะ

เมือเราโต เราก็ต้องอยู่ในสีเทาๆหมนๆให้มีความสุขกับเราก็พอ บางทีไอ้สิ่งที่เราทำไป อาจอยู่ตายเบื้องหลังของการชักใย แล้วบางที่สิ่งที่เรามองไป อาจจะเต็มไปด้วยผลประโยชน์ที่ทับซ้อน
แต่ไม่ว่าอะไร เรา ก็ต้อง อย่า โง่

ไม่หรอก บางที เราก็ต้องการความโง่นะ
น่าจะเรียกว่า ยืนอยู่ในจุดๆหนึ่งแล้วสามารถเหวี่ยงแขนไปได้ทั้งทางโง่และฉลาด

รู้สึกทีมหญิงเสียเปรียบเยอะ ในเรื่องของการวางแผน และเรื่องกลยุทธ์ ถ้าเป็นเรา เราจะแก้จากตรงไหนก่อนดีนะ เออ...ทำไมต้องคิด เหมือนคำถามว่า ทำไมลูกชิ้นเสียบไม้ 3-4 ลูกต้องเสีย5 บาท แล้วถ้าเสียบ 5-6 ลูกเสีย 10 บาท

อันนี้ ลูกชิ้นถุงหนึ่งเสียบใส่ไม้5ลูกได้ 25 ไม้ ประมาณนั้น อาจเลือกเศษ เพราะว่าการแพ็คถุง เขาไม่ได้นับลูกใส่ แต่ใส่ให้ได้ตามน้ำหนัก g แล้วแพ็ค ไม่ต้องถามว่าทำไมรู้

 

ทุกอาชีพที่ได้เงิน    บอกมา ข้าสู้หมดแล้ว
- -" กว่าจะเป็นเจ้าสั่ว ก่อนนั้นเขาเป็นจับกัง 

อีกอย่าง ถ้าฝ่ายหญิงยังต้องแพ้  คงแบบว่า เขาทำจบรายการไปแล้ว คนภายในรู้ตั้งแต่ไม่ออนแอร์
พี่แว่นหญิงก็สูสีอย่างที่กรรมการบอก เฉียดๆเลย ถ้านายโทมัสไม่เจอปัญหาแอบไปโกงก่อน
พี่แว่นเองก็มีสิทธิ์เพราะ พูดกำกวม ไม่ชัดเจนจนกรรมการต้องพูดสรุป แล้วทำให้ชัดเจน
จริงๆก็นึกว่าจะโดนเด้งไปตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ แต่เทปนั้นไม่มีโหวตออก แถมแบบว่ากลุ่มป้าๆงัด
มุขยอมรับผิดทั้งทีม เป็นงัย

กลป๋าเต็ด ตลก!
กลยุทธนา เฮ้ย!!!
กลยุทธ์ เฮ้ย!!

ถูกแล้ว

โตไป เราต้องเป็นแบบนี้หรอว่ะ

ไม่จริง หนูยังเด็ก หนูยังอยากเจอกับอนาคตที่มีแต่โมเดล การ์ตูน เพลงอนิเมะ ความสวยงาม ลั่ลล้า


- -" กินเยอะๆ จะได้โตไว้ๆไปช่วยป๋า ทำงานนะลูก
(ขนาดนี้ ยังไม่โตอีกหรอป๋า)

กลับมาเรื่องเกมกลยุทธ ดูกี่ทีกี่ที ก็มีแต่ทีมชายที่ชนะ คือดูเทปขายของในสยามกับหาแบนบัสเตอร์ แล้วแบบ ฝ่ายชาย มีพี่ที่ใส่แว่นอยู่อีกคน เก่ง คิดเฉียบ คมกว่าเยอะ ดูจากที่เริ่มมองงาน การแยกคอนเซ็ปที่ให้ คือคอนเซ็ปคือตัวแสดงแบนแล้ว เลือกเจาะลงไป ว่าสินค้ามาจากธรรมชาติ มีอะไรบางที่มาจากธรรมชาติ เสียงดนตรีนั้นงัย แถมคนที่มาเล่นก็น่ารัก ใสๆ  เฮ้ยแบบพี่เขามองจุดนี้  นี้แหล่ะที่ได้เปรียบป้าๆทีมนู้น (อยากรู้ ก็ต้องในเว็บดู แบบว่า ชอบว่ะ)

อย่าลืมดู วันพุธ ดึกๆ ช่อง 9

โทมัสออกไปแล้ว ดูแล้วแบบว่า ไม่รู้จักตัวเองดีพอ   อย่างที่บอก

"เกมนี้ไม่เหมาะกับคนอ่อนแอ"

แต่ถ้ารักเราแล้วใจอ่อน ก็ช่วยไม่ได้นะ ตัวเอง กิ้วๆ~

โปรแกรมที่จะเสนอวันนี้คือ อาการนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย
หากท่านที่เป็นอยู่ หรือ สงสัยว่าจะเป็นอาการเช่นนี้
ช่วยกรุณาอ่านอย่างขำ เพราะเราช่วยท่านไม่ได้
นอกจาก ท่านจะช่วยตัวเอง

ปล. รักษาสุขภาพจิตก่อนอ่าน
---------------------------------------------

การนอนไม่หลับของท่าน อาจจะเพราะ เครียด เกิดความกังวล
พะว้าพะวง มึนงงในตำรา เคร่งเครียดกับฟุตบอล งุงงวยในเลขท้ายสองตัว
ทางออกของท่านไม่มีอะไรนอกจาก "ทำใจ"

การทำใจของท่าน (กรุณาอ่านอย่าง ขำๆ ขำแตก ขำรั่ว ขำขัน)

1. กินข้าวให้อิ่ม ยิ่งอื่มหนังตาจะหย่อน
2. ดื่มนมอุ่นๆ ถ้าบ้านไม่มีนมในตู้เย็น กรุณาไปขอนมบ้านข้างๆ เผื่อจะได้
3. เลิกคิด ถ้าทำได้จะดีมาก แต่ทำไม่ได้ก็อ่านต่อไป
4. ลองเดินฆ่าเวลาดูหลายๆรอบ
5. เปิดดูหนังที่เราพลาด
7. แต่งเพลงหมอลำ เต้ย แล่ เพลงอีแซว
8. เขียนบทความ ระบายสิ่งที่มีอยู่จนดึกดื่น บ้างทีอาจได้มุขใหม่ๆ
9. โทรไป(กวนตีน)เพื่อนตอนตี 2
10. เล่นเอ็มกับคนที่ยังอยู่ตอนตี 4 หรือ ตี5
11. กลับมาดูการ์ตูนที่ยังไม่ได้ดู
12. เปิดข้อความในฮิฮ่า
13. ตอบกลับการเชิญของเครือข่ายหน้าตาลวงโลกในเว็บข้างต้น
14. ไปหาดูภาพ ที่ถ่ายสวยๆใน มัลติพราย (แอบเพ้อ ทำไมถ่ายงามจริงๆ)
15. ฟังเพลงจาก FAT RADIO
16. ตะลุยอ่านบล็อกในEXTEEN
17. อ่านบล็อกพี่หมอกาม(เอ็นทรี่นี้สุดยอด บีกินี+)
http://mingninja.exteen.com/20080420/bikini-festival-2008
18. อ่านบล็อกพี่วิชัย เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม (ชอบสุดๆ ได้ใจๆ)
http://doggiestyle.exteen.com/
19. คณิตแสดดดดดดดดดดดดดดด จากพี่ได-Ed
ที่ว่า เราจะรวยด้วยการเล่นปั่นเหรียญ
20. บีกินี อีกสักรอบ
http://phuphu.exteen.com/20080414/bf-bikini-fever-2008-how-to-opencanvas

21. เริ่มรู้ตัวว่า เป็นนักอ่านตัวยงแต่ มันใช่เวลาไหมล่ะ?
22. เปิดดูกระทู้  รอยัลลิสไหมล่ะ ซึ่งเราก็มี  ;p
23. เริ่มมีแสงเข้าตา ไม่ใช่แสงสวรรค์ แต่นี้แสงตะวัน (เอารสไส้กรอกนะ จะได้ตัวขาวๆ)
24. คนที่คุณก็รู้ว่าเป็นใคร เริ่มลงจากบันได (บริษัทของเล่น)
25. การรันโปรแกรมของ messenger ชาวต่างโลกทักเราแล้ว
26. ตึงๆที่ยังไม่ได้นอน มาคิดว่าตอนแรกเราเครียดอะไรไปบ้าง
27. มีสติ เวรแล้วงัย มีประชุม
28. สาเหตุแห่งความเครียดมาจากเสียงในสายโทรศัพท์
29. หกโมงเช้าแล้ว 7.30 น. จะมีคนขับรถไปส่งโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต
30. จบการเขียนบล็อก

หากคุณรู้ว่าตัวเองไม่ยอมนอน(หมายถึง สภาพไม่ยอมรับยอมนอน ข่มตาไม่ลง) 
คุณก็รู้ดีว่าคุณควรทำอะไร หรือไม่ทำอะไร
คุณมีสิทธิ์เลือกตั้งแต่สิ่งที่จะก่อสาเหตุของความเครียดแล้ว
แต่คุณนั้นแหล่ะที่เลือกเอง

วันนี้ คือ การเปลี่ยนแปลง(อย่างน้อยก็เดือนละ 3 ครั้งนะคุณหนูๆ)

ขอบใจที่โทรมาตอนคนๆหนึ่งสับสน แค่ได้ยินเสียงก็สบายใจมาเปราะหนึ่ง
ขอบใจที่เป็นห่วงกัน เทคโนโลยีมันก็ดีนะ ทำให้เราไม่เหงากันเกินไป หรือไม่ลืมใครไว้ข้างหลัง

ได้ยินว่าแพ้ เกสรเมเปิ้ล สมน้ำหน้าว่ะ (- -") ได้ฟังก็แทบจะขำ ท้องแข็ง ฮ่าๆ
นึกว่าจะโชคร้ายอะไรขนาดนั้น ที่แม่งแพ้ สัญลักษณ์บ้านเมืองที่ไปอยู่ซะได้
เหอะๆ ขอบใจที่หอบการบ้านคณิตมาให้อ้ายอ้วน ณ ไทยแลนด์ทำ(- -")

- -" ) ขนาดการ์บ้านอ้ายอ้วนเอง ก็ใช่ว่าจะขยันทำเลยนะเว้ย เพื่อแก อ้ายอ้วนสู้ตาย!
แต่ถ้าเสือกอธิบายเป็นภาษาฝรั่งเศส อ้ายก็บ่มีทางเลือก นอกจากกระโดดจากตึกใบหยก
หมุนตีลังกา 13 ตลบก่อนโหม่งสู่พื้นโลก ตามสูตรที่คูณด้วยค่า g AT THAILAND
เพื่อเกิดชาติหน้า ได้มีโอกาสไปเกิดใช้กรรมที่หอไอเฟล เพื่อจะกลับมาแปลคำถาม
คณิตแสด ที่แกฝากให้มาทำ....(ขำๆ คิดเอง เออเอง)

รู้สึกไปเองรึเปล่าว่า เหนื่อย
เหนื่อยกาย พักสักนิดก็หาย
แต่ทำไมรู้สึก เหนื่อยใจ ไม่รู้จะทำงัย มองหาสาเหตุไม่ออก

งานทำ ก็เหมือนจะไม่เสร็จสักที พอทำยุบไปทีหนึ่ง
มาอีกแล้วเว้ย มาอีกกองหนึ่ง พอทำไอ้กองนั้นเสร็จ
โถ้เว้ย!!! ยกมาให้ทำอีกกองแล้ว  เป็นจิตวิทยาที่ทำลายจิตใจคนทำงานมากๆ
เหอะๆ ช่างมัน เหนื่อยใจ มันต้องหายชินะ ฮ่าๆๆ - -"

ไอ้นุ่นเกิดวันนี้ว่ะ 18/4/...ไม่รู้  ไม่สนใจ...เป็นพี่ที่ดีมาก ไม่ต้องชมๆ
ถามว่าวันเกิด วันสำคัญไหม ไม่นะ เกิดมาก็มาแย่งความรัก แย่งของกิน แย่งความสงบ
แย่งพ่อแม่ไปจากเรา รู้สึกเป็นนางร้ายขึ้นมาเลยแหะ แต่จริงๆมันก็ใช่ จะปฎิเสธตัวเองทำไม

ไม่ใช่นางเอก ลองมาดูสภาพจริงๆ น้องไม่ค่อยมีความรับผิดชอบ
ทำผิดอะไรก็หันหน้ามาด่าเรา ทั้งๆที่ตูเป็นพี่มัน มันยังด่าหยาบๆใส่
แต่ก่อนไม่พูดคำหยาบ ไม่ชอบ ไม่อยากฟัง เดี๋ยวนี้โดนมันตะลอมให้เราโกรธแล้วด่ามัน
เวลาอยู่กันสองคน ก็ด่ากันอยู่นั้นแหล่ะ จนกลายเป็นความเคยชิน
บ้างทีก็ทะเลาะกัน ต่อยกันก็มี เป็นเรื่องปกติ ส่วนใหญ่มันเริ่มก่อน
มันจะยกหมัดขึ้นมาขู่ก่อน ไม่ก็ผลักเราล้มไปกับพื้น อารมณ์ร้อนมากๆ
ไม่เข้าใจ เป็นคนไม่ค่อยมีสติ ไม่ยำคิดยำทำ  ไม่มีเหตุผล ใช้อารมณ์ตัวเองเป็นหลัก
ใครทำอะไรไม่พอใจร้องไห้ อยากเตะเข้าป่าหญ้าหลังบ้านมากๆ
ชอบใช้ความรุนแรง พอด่ามันไม่มีความเป็นผู้หญิงเอาซะเลย ก็เสือกมีแฟนก่อนพี่มันไปแล้ว
ความแก่แดดนี้ เหอๆ ทำไมต้องมาเจอคนประเภทนี้นะ
พอไปโรงเรียนก็โดนครู อาจารย์ชอบเปรียบเทียบ ว่าทำไมคนนี้เป็นงี้ คนนู้นเป็นงี้
พออยู่บ้านก็โดนเปรียบเทียบ เหมือนเป็นมาตราอะไรสักอย่างที่ต้องมาวัดกัน
ทั้งที่มันคนละสเกล ไอ้นู้นมันแบบมาตรวัดไทย ไอ้นี้มันแบบมาตวัดของอังกฤษ
เอามาเทียบอะไรไม่ได้ เทียบไปก็งัน กดดันกันไปเปล่าๆ
หรือเวลาไปเที่ยว ก็ลากมันไป พอไปคนเดียวก็โดนดุ
หรือเวลาโดนด่า จะโดนด่ารวม ทั้งที่ไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย ไม่เคยคิดจะทำด้วย

เห็นไหมว่าการมีน้องมันแย่แค่ไหน

แล้วมีน้องแบบนี้ด้วย....เหมือนสวรรค์แกล้ง

 

เวลาไปเที่ยวด้วยกันทั้งคู่....ส่วนใหญ่เป็นอย่างนั้น เพราะพ่อเป็นห่วง
ตอนแรกมันก็ดีใจที่จะได้เที่ยวนู้นเที่ยวนี้ แต่พอไปถึงแล้วเสือกบ้า
บอกอยากกลับ อะไรว่ะ ก็อุสาห์มายังไม่หายเหนื่อยจะกลับบ้าน
ทำเป็นกล้า ไอ้บ้านี้ก็ป๊อดจริงๆ พูดอยู่ได้ว่าอยากกลับบ้าน ฉันยังไม่..........

แล้วก็โดนลากกลับบ้าน เพราะมันตัวใหญ่กว่า

คำพูดของพี่มัน ก็เหมือนเสียงลมลอดผ่านช่องหน้าต่าง ดังวี้วๆไปเรื่อยๆโดยที่เจ้าบ้านไม่สนใจ

อีกอย่าง ไอ้สิ่งที่อยากทำนู้นทำนี้ แบบพี่ พี่ว่ามันก็ดี
กล้าคิด กล้าทำ กล้าพูด อยากเข้านู้นทำนี้ตามพี่
แต่อย่างแกไม่มีทางรอด เพราะมันไร้ความรับผิดชอบ

1. รับผิดชอบการกระทำที่ได้ทำลงไป
2. รับผิดชอบต่อหน้าที่ที่ได้รับ ไม่ว่าจะเหนื่อย จะท้อ แต่ต้องเสร็จ
3. หากว่ามันไม่เสร็จ ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เราทำพลาด

มันอยู่ที่การคิด การวางแผนให้เป็นระบบ ลำดับความสำคัญในชีวิต การทำงาน ดูให้รอบคอบ
เราไม่ได้อยู่กันแค่ 2คน แต่เราต้องอยู่ในสังคมกับคนอีกเป็นล้าน

ถ้าวันหนึ่งพี่ตายไป จะด้วยสาเหตุอะไรก็ตามแต่

พี่ไม่ได้อยู่เคียงข้างแก ที่จะมาแก้ปัญหาของแกได้หมด ไม่สามารถมาอธิบาย
วิธีแก้ปัญหา หรือ เถียงแทน หรือ บอก ประกาศ หรือ ให้แกป้ายสีใส่พี่ได้อีกต่อไป
สิ่งที่แกทำ ผล มันอยู่ที่แก และ ครอบครัว ไม่ใช่แค่พ่อ กับแม่
แต่เป็นคนที่มีความเกี่ยวข้องกับนามสกุลของเราทั้งสองฝ่าย

ฉันเคยเสียใจอย่างมากที่มีน้องแบบนี้ ในวันที่แกได้ทำลายจิตใจของฉัน
แกล้มศรัทธาและความเชื่อมั่นในความผูกผันของเราสองคนลงไป
กาลเวลา อาจช่วยให้เราลืมความเจ็บนั้นลงไปได้ แต่ไม่ได้หมายความว่า พี่จะมีคำตอบให้

ระหว่างให้อภัย หรือ ไม่ให้อภัย

เพราะการให้อภัย มันต้องถามตัวแกว่าจะให้โอกาสการให้อภัยแก่ตนหรือไม่

ไม่ใช่เขียนเพื่อความชั่ววูบ แต่พี่หลุดห่วงตรงนั้นไปแล้ว
ทุกวันพี่เห็นแสงตะวันรอพี่อยู่ พี่เห็นขอบฟ้าสีม่วงสีฟ้าสีส้มที่สดใส
พี่หลุดได้ ไม่ใช่เพราะเวลา แต่พี่หลุดออกมาได้เพราะ "สติ"
อาจจะตลกนะ ว่าคนเราที่ตลกโป๊ะฮา(ลึกๆ) กล้าบ้า ระยำ เลวนิดๆ อา จริงใจเกินไป
จะมีสติ คิด แล้วดึงห่วงตรงนั้นออกจากจิตใจของเราได้

มันเป็นเรื่องที่ยากมากที่หลังจากวันนั้น พี่พยายามหาคนเยียวยา
แล้วตอบคำถามลึกๆ ว่าตกลงแล้ว แกทำเพื่ออะไร แกทำไมต้องทำลายพี่
ไม่มีคำตอบนะ ไม่มีใครให้คำตอบที่เข้าถึงจิตใจพี่ พี่เข้าหารุ่นพี่ถาม ก็ไม่มีใครได้คำตอบนั้น
เข้าหาอาจารย์แต่คำตอบที่ได้มันก็ไม่ใช่ แต่แกเองนั้นแหล่ะ ที่เอาสภาพพี่ตอนนั้น
ไปคุยให้คนอื่นฟังอย่างน่าขำ ใช่ มันขำอยู่หรอก
แต่สภาพจิตใจพี่ มันแย่เกินกว่าจะคิดเป็นเรื่องตลก หยอกล้อ
ยอมรับว่าสูญเสียอย่างมาก ไม่อยากมองหน้า อยากหนี

สิ่งเดียวที่ได้จากการสูญเสีย พี่ได้เพื่อนกลับมาคุย
คนที่จะคุยกันตรงๆว่า กูแค้นมันว่ะ ทำงัย เอาสลอดใส่มันดีไหมฟร่ะ

คนที่เราหันหน้ากลับมาคุย ไม่ใช่พ่อแม่ หรือ ญาติพี่น้อง
แต่เป็นเพื่อนที่รู้จักเรามา15 ปี ที่แม่งบอกว่า มึงอ่ะบ้า

คนที่ไม่ใช่ไล่เราไปให้อภัยมัน ทั้งที่ ทำไม่ได้ ทำไม่ลง ไม่ให้อ่ะ
หรือทำตามที่พ่อแม่บอกว่าต้องตี2หน้า เข้าหากันให้เรื่องมันจบ
แต่จริงๆมันไม่ใช่เลยตั้งหาก

เวลาทำให้ลืมที่จะคิดถึงความเจ็บ แค่ความอาฆาตจะเกาะกินจิตใจเราให้หมอง
สิ่งสำคัญในการมีชีวิตอยู่บนความกิเลส และ ตัณหาที่หนาของมนุษย์คือ

สติ

ถามพี่ดิ ว่าพี่เครียดป่ะ วันๆหนึ่งเคยขมวดคิ้วเกิน1ครั้งไหม
ไม่เคยว่ะ พอพี่มีสติ พี่ก็ไม่จำเป็นต้องเครียด ต้องขมวดคิ้วที่ต้องคิด
ไม่ต้องเอามือมาแยกคิ้วออกจากกันเหมือนแต่ก่อน

จะเห็นได้ว่า ไม่เครียดๆ จะแอดมิดชั่นก็ไม่เครียด โดนแม่ด่าก็ไม่เครียด
งานไม่ทำก็ไม่เครียด โดนรุ่นพี่ด่าก็ไม่เครียด โดนเพื่อนด่าลับหลัง
โดนหลอกว่าชั่วโมงนี้สอบ มึงโดดไปทำไมก็ไม่เครียด
หรือโดนลืมบอกว่าชั่วโมงนี้อาจารย์เช็คงาน พี่ก็ไม่เครียด
ไม่เข้าเรียนโดนจารย์ด่า กูก็โครตไม่เครียด โดนเพื่อนหักหลังกูก็ไม่เครียด
โดนเพื่อนทิ้ง ปล่อยเกาะสิมิรัน กูก็ไม่เครียด(เอาจริง ก็เครียดโครตๆ ขนาดคิดไม่ยาวเลยนะ)

แต่พอถึงจุดๆหนึ่ง เอาล่ะชีวิตกู ตกที่นั่งชนชั้นใต้ท้องเครื่องบินซะแล้ว
จะมาขอบริการแบบชนชั้นธุรกิจได้งัยฟร่ะ เห้อๆ 

หรือเรื่องที่มารู้ว่า แต่ก่อนได้รับการตีหน้าถึงขั้นเกลียดเข้าไส้มาก่อนก็เจอ
แถมเจออีกหลายคนอีก ทำไมต้องรู้ความจริง แล้วแม่งเหมือนถ่ายไม่สุด
ขมิบปดสำคัญที่อยากรู้แต่ก็คาดเดาได้อยากว่าจะออกมาแบบไหน
ถามความจริงว่ามันอะไร ยังงัยก็ไม่กล้าบอก ทำเรื่องเฉไฉ  แต่แน่นอน

ไม่เครียดๆ แต่อยากยำเยอะ ถ้าเจอคนพูดแบบนี้อีกว่า
แต่ก่อนเราโครตไม่ชอบแจงเลยว่ะ เพราะกูฟังเรื่องที่ว่า...มาเขาบอก...
มีติด เซ็นเซอร์ไม่ให้รู้ว่าตกลง เขาว่า ว่าอะไรกัน
เจอติดๆกัน 4 ราย กูก็กระอักเลือด

ถ้าเราไม่ได้คุยกัน พวกนี้ก็จะมองเราแบบนี้ไปตลอดชาติ
ขอบใจพระเจ้าที่ทำให้กูรู้แบบทุกข์ๆ รู้โดยไม่หมด

แล้วไม่เชื่อกับความจริงที่ต้องพบเจอ แม่งมองกูลบๆ ไม่รู้ว่าลบด้านไหน
เหมือนจะเขียน เขียนมาตั้งแต่เที่ยงคืน ตี3แล้วยังไม่จบ คิดดู

แล้วลองคิดเป็นเปอร์เซ็นดิ 3 ใน 10 (คิด4 ยากไป เพราะตอนแรกที่รู้ มี3)
สมมติในสังคม มี100คน ก็จะได้เป็น 30 ใน 100

ต้องเสียเพื่อนไป 30 เท่ากับห้องเรียนห้องหนึ่งเลย อย่าคิดว่าไม่เยอะ
เพราะนั้นมันส่งผลต่อหน้าที่การงานและความเชื่อมั่นในอนาคต
ลองคิดแบบว่ากระจายๆ ใน30 ย่อมพูดในทำนองเดียวกัน ถ้ามีห้อง สัก 3 ห้อง

พูดแบบกระจายถ่ายน้ำหนักกันห้องละ 10 คน
ในห้องตกอยู่ที่ 33-34 คน น้ำหนักในการเชื่อถือที่ทุกคนในห้องจะเชื่อคือ 1ใน3แล้ว
1ใน3 ของห้องพูดในทำนองเดียวกัน แล้วถ้ามันมีปัจจัยเสริม สร้างแรงเชื่อมั่นให้
อีก 2 ใน 3เชื่ออย่างที่เขาพูดกัน คนเสียหายคือ คนที่ไม่มีปากมีเสียง

แน่ล่ะ คิดในแง่ดี อาจจะมีคนไม่เชื่อก็ได้ แต่มันฝังอยู่ในจิตลึกแล้ว
เหมือนแม่งหน้านี้ไม่ถูกชะตา พอมาเจอยิ่งแบบ ใช่ว่ะ เกลียดมันจริงๆไม่ว่า
เรื่องที่มันทำลงไปจะเล็กเท่าขี้แมวก็ตาม อคติไปแล้ว กู้คืนไม่ได้

จนกว่าเขาจะได้เจอ(ความเลวนิดๆ ระยำ เสี้ยว บ้าบอ)
แต่แน่ละ ไม่มีใครในโลกไม่โดนนินทาอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านสอน
แต่เจอกับเด็กผู้หญิงคนนี้ มันก็นะ เหมือนโดนจอมยุทธ์
สลัดมีดสั้นแทงนม จิ๊ดเดียวแตกราวทะลุถึงภายใน ประมาณนั้น

ก็หวังเล็กว่า สุขภาพจิตจะดีขึ้นไปเรื่อยๆ ไม่อยากเครียด ไม่อยากกดดันตัวเองเปล่าๆ

เห้อ วันเกิดอ่ะ วันเจ็บของแม่ แล้วก่อน 9 เดือนนั้น อาจจะเป็นความสุขของพ่อ
ทำอะไร รู้จักใช้สมอง การใช้กำลัง บางเรื่องมันก็ดี แต่ใช่ว่าจะใช้ได้ทุกเรื่อง
การมีชีวิตอยู่แบบนักเลงใจโต มันต้องอาศัยเวลา อำนาจ เงิน ความจริงใจ
ใช้สมอง ดูแลลูกน้องที่เรามีอยู่  เขาจะเกรงเราแบบนักเลงด้วยกัน

แต่ถ้าเราใช้กำลัง ไม่มีหัว โดนหลอกใช้ ไร้ความซื่อสัตย์ หาเรื่องระรานโดยไร้เหตุ
เขาเรียกว่า กุ๋ย ไร้ศักดิ์ศรี ไม่มีเกรียติ ไร้ความยำเกรง

เลือกเอา ถ้าอยากจะเอาด้านแบบนี้นะ

โตตัวเท่าควาย ก็ใช้สมองให้ใหญ่ๆ คิดเยอะๆ
แล้วใจ รู้ว่ากล้า ไม่ใช่แบบกุ๋ย แต่ต้องแบบใจนักเลง

1 ปี มันผ่านไปไหว พี่ พ่อแม่ แฟน อาจอยู่กับเราได้ไม่นาน
แต่ ใจเรา กายของเรา ต้องอยู่กับเราไปจนกว่าเราจะตาย
เราหนีมันไปไม่ได้ ต้องรักษา ใช้มันให้คุ้มค่า

สติ คือ สิ่งสำคัญ ไม่มีมันก็เท่ากับเรากำลังฆ่าตัวเองอย่างช้าๆ

 

ปล. เห้อ    โตเป็นควาย ก็กินหญ้าหลังบ้านออกด้วยนะ ไอ้น้อง ฮ่าๆๆ
วันเกิดแก ฮ่าๆๆๆ

"กูไม่ว่างนะ แต่กูอยากเรื่อยเปื่อยตามชื่อบล็อก T^T "

ต่อไปนี้ท่านกำลังรับชม TAGมหากาฬ
อายุต่ำกว่า 15 กรุณาใช้วิจารณญาณในการอย่างสูง
ส่วนอายุเกินกว่าเกณฑ์ที่กล่าวไป อ่านอย่างขำๆนะ

เออ ย้ำว่าขำๆ

1. ​มีรักครั้งแรกอายุ​เท่า​ไหร่​ ?

-  อืม รักครั้งแรก อืม เอาแล้วงัย​... น่าจะ คงเป็นตอนป.4
ที่ครูลากให้ไปแสดงละครไทยๆ ที่ดูหน้าและหุ่นก็รู้ว่าต้องเล่นอะไร
แถมตอนนั้นก็ไหว้ผมยาวเหมือนเปี๊ยบ นางยักษ์
ซึ่งเล่นกับรุ่นพี่ที่เล่นเป็นพระเอก อยู่ป.6 ฮาๆ แค่โดนล้อนะ ไม่ชอบอะไรสักหน่อย
- -" แต่แบบว่า ทั้งเพื่อนห้องเรา แล้ว เพื่อนห้องเขา พากันลากเราทั้งคู่
ให้ไปตกลงคุยกันให้.... ช่างมัน อดีตที่ถูกลากไปกระทำ ช่างเลวร้าย

 
2. ​ใครคือแฟนคนแรกของคุณ​ ?

- ​เออ ไม่น่าจะ เคยนะ (อ่า บุ๋งๆๆ อยากดำน้ำว่ะ)

 

3. ​มีจูบครั้งแรกอายุ​เท่า​ไหร่​ ?

- อ่าเออ ไม่น่าจะเคยมาก่อนนะ (ไปดำสิริลันนะ)​

4. ​สเปคหนุ่มของคุณ​เป็น​อย่างไร​ ?

- ใส่แว่น สูงกว่าเรา เอ๋อๆ ดูซื่อๆ แต่เก่งง่ะ แบบว่าต้องทำให้เราตะลึง
แบบว่า ทำได้งัย หน้าตานี้มันตรงข้ามกับความสามารถที่มี
เป็นคนที่น่ากอด(ตัวใหญ่ๆเท่าหมีแพนด้า - -") มีลักยิ่มหน่อยๆ
มีความเป็นผู้นำ ฉลาดแกมโกง แต่ต้องยอมจนมุมให้เรา

ฮ่าๆ - -"

5. ​ตอนนี้คุณคบ​กับ​ใคร​อยู่​ ?

- ​ขอสกู๊ฟบ้า........ คงน่าจะคบอยู่กับเพื่อนฝูงมากมาย

 

ต่อด้วย TAG 100

หมวดแนะนำ​ตัว
1. ​ชื่อเล่นของคนตอบ​ ​(​ไม่​ต้อง​เอาชื่อจริงมานะ​ ​ไม่​อยากรู้)
♪ ​แจง (มีอีกคำว่า จุ๊บ แต่ยาวไปเลยตัดออก แต่บางคนก็เรียก จุ๊บๆนะ)

2. ​วันที่​ ​กับ​ ​เดือนที่​เกิด​ (พ​.​ศ​. ​กับ​ ​ค​.​ศ​. ​ไม่​ต้อง​เอามา)
♪ 16 /6​

3. ​ส่วน​สูง​ ​และ​น้ำ​หนัก
♪ 150 ​ซม​. ​น้ำ​หนัก​ 7X ​กิ​โลกรัม (X ไม่แน่ใจว่าตัวไหน ตาชั่งบ้านนี้หาย)

4. ​สำ​หรับนักเรียน​ ​ชื่อโรงเรียน​ - ​ระดับชั้น
♪ ​ชั้นมัธยมศึกษาสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต ม.6 แล้วจ๊ะ

5. ​สำ​หรับนักศึกษา​ ​ชื่อมหาวิทยาลัย​ - ​คณะ​ - ​ชั้นปี
♪ ​- -" อยากเป็นดาว(รุ่งริง)อักษร ฮ่าๆๆ

6. ​สำ​หรับคนที่ทำ​งาน​แล้ว​ ​ชื่อบริษัท​ - ​ตำ​แหน่ง
♪ ​เบ๋(ผู้ช่วยผู้ดูแลเอกสารและศูนย์ อย่างลับๆ) ที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเจษฎา5

7. ​สำ​หรับคนว่างงาน​ ​ข้อนี้ฟรี​ ​ไม่​ต้อง​ตอบ
♪ อ่า...หัวใจฉันว่าง จะมีใครบ้างจับจอง เปิดโอกาสให้คุณครอบครอง...

หมวดของที่ชอบ​ ​และ​ไม่​ชอบ
8. ​อาหารคาวสุดโปรด
♪ ​สิ่งที่มี ปลาหมึก อยู่ สดๆดิบๆ หรือสุกๆ ก็กินได้หมด

9. ​อาหารหวานสุดยอด
♪ ​ดาร์กชอคโกแล็ต (กินได้ทุกอย่าง ถ้าเอามาให้ เพราะไม่กล้วอ้วน T^T) 

10. ​ขนมสุดฮิตชอบกินแบบสุดกู่
♪ ​ขนมโก๋ดิ (ที่ใช้กินกันในงานแต่ง ไม่ก็แข่งกินวิบาก เออชอบๆ)

11. ​เครื่องดื่มที่​โปรดปราน
♪ ​น้ำเสาวรส นะอร่อยดีแต่หากินแถวบ้านยากไป 

12. ​ผลไม้นี่​แหละ​ ​ใช่​เลย
♪ ​มังคุดอ่ะ (แต่อย่างที่บอก ซื้อมาให้ ไม่ว่าอะไรก็กินได้ทุกอย่าง)

13. ​ลิสต์ของกินที่คุณเกลียดมาซิ​ (ตอบ​ได้​มากกว่า​ 1 ​ไม่​จำ​กัดประ​เภท)
♪ ​ปลาร้า ผลไม้ดอง กะปิที่ยังอยู่ในกะปุ๊ก ปูดอง(หนูแพ้) 

14. ​สีที่ชอบ
♪ ​สีเทา- สีประจำคณะที่อยากได้พอดีเลย ฮ่าๆ(ไม่ติดก็...ยังชอบสีเดิมๆนะ)

15. ​กิจกรรมยามว่าง
♪ คอม ซ่อม แงะ ลงโปรแกรม ทำการ์ตูน หาบทความอ่าน ที่อยู่หน้าคอม

16. ​ของสะสม
♪ ประสบการณ์ต่างๆ

17. ​เครื่องเล่นดนตรีที่ชอบเล่น
ไม่มี ไม่รู้ทำไมนะ สงสัยอยากเป็นนักร้องมากกว่า
(บ้านนี้ไม่สนับสนุนเรื่องร้องรำทำเพลงเท่าไรเลย ศิลปะก็เช่นเดียวกัน)

18. ​แนวเพลงที่ชอบฟัง
♪ ​เพลงไทยเก่าๆ ลูกกรุง ไม่ก็เพลงแจ๊ส เพลงบูล ป๊อปร๊อค ไปเลย 

19. ​แนวภาพยนต์ที่ชอบดู
♪ ​ให้คิดเยอะๆ ไม่ก็ ตลกร้าย (หนังแต่ละอย่าง ชวนใครไปมีแต่ส่ายหน้า)

20. ​หนังเรื่องนี้​ ​ที่คุณดู​แล้ว​ประทับใจ
♪  เอ็มมี่ลีี

21. ​หนังเรื่องนี้​แหละ​ ​ที่ทำ​ให้​คุณร้องไห้
♪ ​Coffee Prince สงสารพระเอก นางเอกด้วยเหมือนกัน ทำไมๆๆ
(- -" จะฉายช่องเจ็ดแล้วนะ กะว่าจะมานั่งดูอีกรอบฮ่าๆ)

22. ​นักร้องสตริง​(ไทย)​ใน​ดวงใจ
♪ เจนนิเฟอร์ คิ้ม...

23. ​นักร้องลูกทุ่ง​ใน​ดวงใจ
♪ ​ต่าย อรทัย

24. ​นักร้องเอเซีย​ใน​ดวงใจ
♪ - -" ใครดีล่ะ เอาเป็นดีเจเปิดแผ่นอย่าง LEE EON ก็กรี๊ดนะ ฮ่าๆกรี๊ดมากด้วย

25. ​นักร้องอินเตอร์​ใน​ดวงใจ
♪ ​วงได้ไหม วงนี้เลย YMCK ฮ่าๆชอบเพลงแบบนี้นะ ฟังสนุกๆ

26. ​คนที่หล่อที่สุด​ใน​สายตาคุณ
♪ LEE EON /DAVID(เพื่อนเราๆๆ ฮ่าๆ) หมอล็อตอีกคน ฮ่าๆ

27. ​คนที่สวยที่สุด​ใน​สายตาคุณ
♪ ​น้อง...น้องๆสาวๆงัย สวยๆหลายคนเลยนะ อืมๆๆ(ไหลโครต)

28. ​สัตว์ที่ชอบ
♪ แมงมุม

29. ​สัตว์ที่​ไม่​ชอบ
♪ ไม่ค่อยมีนะ เพราะมันก็ไม่ค่อยเข้าใกล้เราเท่าไร

30. ​ดอกไม้ที่ชอบ
♪ ​ ลีลาวดี

31. ​ดอกไม้ที่​ไม่​ชอบ
♪ ​ดอกทอง...ไม่ชอบอย่างแรง แต่ถ้าจับไปหลอมเป็นทองแท่งจะดีกว่า

32. ​ฤดูที่ชอบ
♪ ​หนาวๆดิ สบายกาย ดูสีเทาดีๆ 

33. ​ฤดูที่​ไม่​ชอบ
♪ ​ฤดูร้อน~ร้อนๆๆๆ ตกมัน รู้ไหม 

34. ​สถานที่ที่อยากไป​ใน​เวลานี้
♪ ​ วัดที่ภูฐาน

35. ​ประ​เทศที่อยากไปมากที่สุด
♪ ​จีนแผนดินใหญ่

หมวดเรื่อง​ส่วน​ตัว​ ​(​จะ​ตอบ​หรือ​ไม่​ตอบก็​ได้​ ​เพราะ​มัน​เป็น​เรื่อง​ส่วน​ตัวของคุณ)
36. ​ปกติ​ใส่​อะ​ไรเวลานอน
♪ ​ขาสั้นมากอย่างน่าตกใจ + เสื้อคอกระเช้า 

37. ​ตื่นนอนเคยพับผ้าห่มรึ​เปล่า
♪ ​ไม่ค่อยทำ ผ้าห่มมันถูกถีบออกจากตัวไปนานแล้ว

38. ​ปกติ​ใช้​นิ้วไหนแคะขี้มูก
♪ ​ชี้ๆ  ฮ่าๆ 

39. ​กินข้าวหน้าคอม​ ​กับ​ที่​โต๊ะอาหาร​ ​อันไหนบ่อยกว่า​กัน
♪ ​โต๊ะนะ ไม่ก็นั่งกับพื้น 

40. ​ปกติ​โกน​ ​รึ​ ​ถอนขนรักแร้
♪ ​โกนไปเลย เสี้ยนหนามของร่างกายมากๆ

41. ​เจาะหูกี่รู
♪  เจาะ2รู ตันทุกรู

42. ​มีรอยสักตรงไหนรึ​เปล่า
♪ ​ไม่มีนะ แต่ก็อยากๆเหมือนกัน แต่ไม่ยังหาลายไม่ได้

43. ​ใส่​นาฬิกาข้อมือข้างไหน
♪ ​ไม่ใส่ แพ้อลูมิเนียมกับนิกเกิล (ใครซื้อแหวนนอกจากทองกับเงิน ฉันใส่ไม่ได้ ฮ่าๆ) 

44. ​สไตล์การแต่งตัว
♪ ​แต่งๆไปเถอะ อยู่เป็นโสดใช่ว่าจะดีเสมอไป

45. ​ชอบ​ใส่​รองเท้าอะ​ไรเวลาออก​จาก​บ้าน
♪ ​แตะสบายๆ

46. ​เรื่องหน้า​แตกที่สุด​ใน​ชีวิต
♪ ตกจากที่สูง แบบว่า ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน

47. ​เคยเล็บเท้าหลุดไหม​?
♪ ​ไม่

48. ​ใส่​แหวนนิ้วไหนเอ่ย​?
♪ ​บอกว่าแพ้ นิกเกิลและอลูมิเนียเฟ้ย  

49. ​ส่วน​ไหนที่คุณชอบมากที่สุด​ใน​ตัวคุณ
♪ ​ตา ตาเขาเป็นสีน้ำตาลนะ

50. ​แปรงฟันอย่างน้อยวันละกี่ครั้ง
♪ 2

51. ​ของรักของหวง
♪ รูปที่เราถ่ายมา

52. ​เคยมี​แฟนรึ​เปล่า​?
♪ ไม่​เคย

53. ​แล้ว​ตอนนี้​เค้า​ไปไหน​แล้ว​ล่ะ
♪ ​ยังไม่เกิดมั้ง ถึงเกิดแล้วแก่ไปก่อนหน้าเราแล้ว แต่เขาไม่มองเราเอง 

54. ​ลักษณะของ​ผู้​ชาย​ใน​สเป๊ก​ (กรณี​ผู้​หญิงตอบ)
♪ ​คือว่า ยังยืนยันว่า

ใส่แว่น สูงกว่าเรา เอ๋อๆ ดูซื่อๆ แต่เก่งง่ะ แบบว่าต้องทำให้เราตะลึง
แบบว่า ทำได้งัย หน้าตานี้มันตรงข้ามกับความสามารถที่มี
เป็นคนที่น่ากอด(ตัวใหญ่ๆเท่าหมีแพนด้า - -") มีลักยิ่มหน่อยๆ
มีความเป็นผู้นำ ฉลาดแกมโกง แต่ต้องยอมจนมุมให้เรา

ฮ่าๆ - -"

55. ​ลักษณะของ​ผู้​หญิง​ใน​สเป๊ก​ (กรณี​ผู้​ชายตอบ)
♪ (ผ่าน)

หมวดของ​ใช้
56. ​กลิ่นน้ำ​หอมที่ชอบ
ไม่รู้อ่ะ

57. ​ยี่ห้อแชมพู​ ​กับ​ครีมนวดที่​ใช้
ซัลไลนะ - -" ซัลซิวดื 

58. ​ชนิด​หรือ​ยี่ห้อของแปรงสีฟัน
♪ ยี่ห้อ รับรองจากทันตแพทย์ 

59. ​ยี่ห้อของยาสีฟัน
♪ ​รับรองจากหมอฟันอีกคน

60. ​ยี่ห้อโฟมล้างหน้า
♪ ​ไม่รู้อ่ะ

61. ​ยี่ห้อครีมทาหน้า
♪ ​ไม่ใช้อ่ะ

62. ​ใช้​โน๊ตบุค​ ​รึ​ PC
♪ PC  

63. ​วอล์​เปเปอร์หน้าจอ​เป็น​รูปอะ​ไร
♪ ​มาริโอ ปะทะ LAST TIME

64. ​ยี่ห้อ​ - ​รุ่น​ - ​สี​ ​ของมือถือคุณ
♪ ​โนเกีย สีเทา ไม่รู้รุ่น

65. ​หน้าจอมือถือ​เป็น​รูปอะ​ไร
♪ ไม่รู้

66. ​เสียงเรียก​เข้า​เป็น​เพลงอะ​ไร
♪ ​เสียงเรามิกเอง ตอนนอนกดมั่วๆ เสียงหลอนๆ 

67. ​ยี่ห้อนาฬิกาข้อมือ
♪ ​ไม่ใส่้วุ้ย

68. ​ยี่ห้อกระ​เป๋าสตางค์
♪ จากร้านทองที่เยาวราช

69. ​ที่ห้อยมือถือ​เป็น​รูปอะ​ไร
♪ ​ยังหาที่ถูกใจไม่ได้

70. ​ยี่ห้อรองเท้าที่คุณ​ใส่​ประจำ
♪ แตะ น้ำตาลๆ​

หมวดเพ้อฝัน
71. ​ถ้า​ขอพร​ได้​ 3 ​ข้อ​ ​จะ​ขออะ​ไร
♪ ขอให้เราไม่อดตาย ขอให้พ่อแม่ มีความสุข ขอให้เราได้ช่วยโลก

72. ​ถ้า​สามารถ​ทำ​ศัลยกรรม​ได้​เพียง​ 1 ​อย่าง​ ​คุณอยาก​จะ​ทำ​อะ​ไร
♪ ​ไขมันออก ฮ่าๆ

73. ​ถ้า​เลือก​ได้​ ​คุณ​จะ​เลือก​ให้​ใครมา​เป็น​แฟนคุณ
♪ ​ยากนะ....ไม่รู้อ่ะ

74. ​คนรวย​ ​กับ​ ​คนหล่อ​ - ​สวย​ ​คุณ​จะ​เลือก​?
♪ ​ยากไปมั้ง

75. ​ถ้า​ให้​คุณทำ​ความ​เลว​ได้​ 1 ​อย่าง​โดย​ไม่​ติกคุก​ ​คุณ​จะ​?
♪ ​ขโมยหัวใจทุกคน

76. ​ถ้า​สามารถ​ย้ายไป​อยู่​ ​ณ​ ​ที่​แห่ง​ใด​แห่งหนึ่ง​ได้​ ​คุณ​จะ​ไป​อยู่​ที่​ไหน
♪ ​แคนาดา ตามไอ้เป็ดไปเรียนที่นู้น (ไม่ส่งเมล์มาหาเลยนะ เออ งอนๆ)

77. ​ถ้า​วันพรุ่งนี้​ไม่​ต้อง​ไปทำ​งาน​ ​ไม่​ต้อง​ไปเรียน​ ​คุณ​จะ​ใช้​ 1 ​วันที่มีค่าของคุณทำ​อะ​ไรบ้าง​?
♪ ​นอนต่อ

78. ​ถ้า​เจอรางวัล​เป็น​ตั๋วเครื่องบินไปกลับฮาวาย​ 2 ​ที่นั่งหล่น​อยู่​ ​คุณ​จะ​ทำ​ยัง​ไง​กับ​ตั๋วนั่น​?
♪ ​เอาไปเช็คที่สนามบินให้แน่ใจ

79. ​ถ้า​นักร้องที่คุณชอบมากๆ​ ​มาขอหลบแฟนคลับ​ใน​บ้านคุณ​ ​คุณ​จะ​?
♪ ​พาขึ้นห้อง หลบในนี้นะ เขาอยู่เป็นเพื่อน
แล้วเขาก็ตกใจ คุณก็ชอบผมหรอ อ่าเราก็บอกความจริง
แต่ไม่กวนเขา ดูแลเส้นทางการหนีให้เขา แล้วขอ....

80. ​ถ้า​ตื่นมา​แล้ว​กลาย​เป็น​อีกเพศหนึ่ง​ ​สิ่งแรกที่คุณ​จะ​ทำ​ก็คือ​?
♪ เอาไปให้รุ่นพี่ทำวิทยานิพนธ์

หมวดนิสัยใจคอ
81. ​นิสัย​ส่วน​ตัวของคุณ
♪  ​กวนตีน คิดมาก วกวน กล้าๆ

82. ​ส่วน​ที่ดีของนิสัยคุณ
♪ ​ คนอื่นจะได้ข้อมูลในจุดที่เขาบอด (บ้างครั้งก็บอดสะเอง ผิดตู๊มๆ)

83. ​ส่วน​ที่​แย่ของนิสัยคุณ
♪ เหี้ยได้ใจถ้าใจจะเหี้ย...(คือ ภายนอกเป็นงัย ใช่ว่าความจริงจะดีนะ ยอมรับว่าชั่ว)

84. ​นิสัยเสียที่​แก้​ไม่​หายซักที
♪ เครียดๆ ชอบคนง่าย ขอให้เก่งสักเรื่องเดียวก็ปลื้มแล้วอ่ะ 

85. ​เวลาทำ​สิ่งที่ยาก​ไม่​ได้​ ​อารมณ์ของคุณ​จะ​เป็น​ประมาณไหน
♪ ​อยากเปลี่ยนบรรยากาศ อึดอัด

86. ​เวลาที่มีคนนินทา​ให้​คุณ​ได้​ยิน​ ​คุณ​จะ​?
♪ เออ เป็นแบบนั้นจริงไหมนะ ถ้าไม่จริงก็มองหน้ามันให้ขนลุก

87.​ถ้า​มีคนมาท้าคุณต่อย​โดย​ที่คุณ​ไม่​ผิด​ ​คุณ​จะ​ต่อย​กับ​เขา​ไหม​?
♪ ต่อยดิ สสส บอกว่าขยับนิดๆก็ออกกำลังกาย

88. ​ถ้า​มีคนมากวนใจคุณล่ะ​?
♪ บอกว่า "รักเราใช่ป่ะ" แม่งก็วิ่งแล้ว 

89. ​แล้ว​ถ้า​มีคนมาด่าคุณต่อหน้าคน​อื่น​ ​โดย​ที่คุณ​ไม่​ได้​เป็น​อย่างที่​เค้าว่าล่ะ​?
♪ ​จับบ่า ทำตัวใจเย็น "เป็นเชี่ยอะไรของมึงไม่ทราบ" ไม่ก็เถียงไปเลย - -"
แต่ถ้าเป็นคนรู้จักคงทำหน้างง ไว้ก่อน

90. ​ถ้า​มีลูกสุนัขตัว​เล็กๆ​มากัดขาคุณ​ ​คุณ​จะ​?
♪ คงไปล้างแผนแล้วใส่ยา ไปหาหมอ(ใส่แว่น)ฉีดยาๆ

หมวด​ความ​รัก
91. ​ความ​รัก​ใน​ความ​หมายของคุณคือ​?
♪ ​สิ่งที่สมองคิด รับฟีโรโมนแล้วคิดว่าใช่ เป็นคำจำกัดความกว้างโครตๆ

92. ​คุณเชื่อ​ใน​รักแรกพบมั๊ย​?
♪ ​ไม่เลย

93. ​ถ้า​คุณเจอคนที่คุณชอบมากๆ​อยู่​ตรงหน้า​ ​คุณ​จะ​ทำ​ยัง​ไง​?
♪ ​แอบมองอยู่ห่างๆ เดินให้ออกไปห่างๆแล้วแอบมอง

94. ​ถ้า​คุณรักใครสักคน​ ​คุณ​จะ​บอก​กับ​เขา​ไหม​?
♪ ​บอก แต่ก็นะถ้าไม่ใช่ หรือเขามีใครในใจ หรือเห็นว่าเราไม่น่าเข้าไปยุ่ง
จะถอยกลับมาเป็นเราคนเดิมๆ ไม่คิดที่จะแทรก ยกย่องให้เขาเป็น ญาติไปเลย

95. ​วิธีการบอก​ความ​รักของคุณคือ​?
♪ ​เขียนจดหมาย ใส่ซองรอจนเราตายแล้วค่อยให้ คงไม่กล้าพูดเอง
ถ้าคนๆนั้นไม่ได้รักเราหรือกล้าที่จะบอก

96. ​คุณ​เป็น​คนเจ้าชู้รึ​เปล่า​?
♪ ​​เป็นนะ ลึกๆอ่ะใช่เลย

97. ​ชอบ​ให้​คนมาหึงไหม​?
♪ ​นิดๆ เล่นตัวหน่อยๆ แต่ถ้าหึงมากก็ไล่ออกไป

98. ​แล้ว​ถ้า​แฟนมาทำ​ท่าหึง​หรือ​งอน​ใส่​คุณล่ะ​?
♪ ง้อมั้ง บอกความจริง(ความจริงที่โหดร้าย เธอต้องรับมัน)

99. ​สถานที่ที่คุณอยาก​ให้​เขา​พา​ไปเดท
♪ หุบเขา หมู่บ้านดอย ป่าไม้ โอ้ชอบๆๆ บุกป่า

100. ​ความ​รัก​ใน​มุมมองของคุณ
♪ รักคือนามธรรม กระทำคือรูปธรรม ถ้ารวมกันได้แล้วทำมันตั้งแต่วันนี้ ก็ดีนะ

 

จะซากอ้อย ปวดตับ เมื่อยกาม พายุเข้า หรือ โดนเมายากันยุง

 

ไอ้แจงก็ต้องอยู่บ้านต่อไป ฮ่าๆๆๆ ออกไปไหนไม่ได้
1. ไม่มีที่ไป
2. ไม่มีตังค์ไป
3. ไม่มีเพื่อนพาไปปูยี้ปูย้ำที่ไหน
4. ไม่มีรุ่นพี่ รุ่นน้อง ญาติ พาไปตะลอน
และข้อสำคัญสุด

5. โดนกักบริเวณ ฮ่าๆๆๆ
(เรื่องมันก็กวนๆตั้งแต่กินพัฟไก่2รอบในวันเดียวกัน)

จะว่าไป วันนี้วันที่ 13 ก็ตั้งใจปลุกตัวเองตอน 8.00 แต่กดนาฬิกาแล้วหลับ
หรือจะว่าไป ตั้งใจลุกขึ้นมาดูดาวมากกว่า เพราะ ตอนนี้บ้านอื่นๆหนี
กลับต่างจังหวัดหมด ท่าจะออกมาหากินตอนกลางคืน นั่งดูดาวเปลียวๆ
ตรงหน้าระเบียง เอาเข็มทิศมาดูทิศ หากว่าหาไม่เจอก็วิธีบ้านๆ
เอาเข็มมาถูที่แท่งแม่เหล็ก แล้ววางบนลงบนผิวน้ำในขันน้ำ
ก็หาทิศเหนือได้แล้ว ส่วนทิศอื่นก็กะระยะเอา

 

จะว่าไปตอนไปค่ายเชียร์ ดาวที่นู้นสวยมาก แต่ไม่ได้เอาแผนที่ดาวไป
เห็นจะมีแต่พี่นิกละมั้งที่เอาไปคนเดียว - -" จะไปนั่งกันสองต่อสองก็นะ
อืม....เดือนนี้ดูดาวง่ายกว่าหน้าฝนเยอะ ทุ่งนาข้างบ้านก็โดนปล้นข้าวไปแล้ว
ทั้งจากมนุษย์ทรามเอง และ จากธรรมชาติที่ลงโทษมนุษย์

เรื่องพายุ ตอนนี้แถวนี้ก็ได้รับของจากรัฐเรียบร้อย เพราะความเสียหายก็มีปะปลาย
ส่วนเรื่องมนุษย์ทรามก็มีถมไป ยิ่งสงกรานต์ เป็นผู้หญิงก็ต้องรักษาเนื้อรักษาตัว
ไม่ว่าอยู่บนดาวดวงไหน ผู้หญิงก็คือเหยื่อดีๆนิเอง ไม่ต่างจากมดที่อยู่ในน้ำ
แต่ผู้หญิงร้าย ก็มีถมไป เราชี้ไม่ได้ว่าใครถูกหรือผิด ไม่ดีหรือดี

เพราะมันคือกฎของคนหมู่มากที่จะมอง

ปีใหม่ไทย สำหรับครอบครัวก็แค่ลากกันไปกินกุ้งที่สหกรณ์กลางที่อยุธยา
รู้สึกจะได้กินเยอะสุด 3 ตัวใหญ่ๆ กินหล่นปู กินอะไรไปเรื่อยๆ แต่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจมากมาย
เรื่องที่พ่อกับแม่พูด เหมือนจะแหย่ แต่ว่าพอคิดอีกแง่มันก็ อะไรล่ะ เออ อยากปิดหู
ไอ้นุ่นก็กวนตีนหลังจากแบ่งบ้านกันไปอยู่คนละที พ่อแม่ไปทาง เราไปอีกทาง
มันอายุจะ 14 ตัวแม่งควายกว่าพี่แล้ว ความทรามของมันก็เรื่อยๆจริงๆ อยู่กะมันอยากจะบ้า
อยากกระโดดเตะ แต่ถ้าทำไปคงโดนมันกระทืบไส้แตก

ช่างเป็นพี่น้องที่รัก(จะฆ่า)กันมาก

ปีใหม่ไทย ตื่นมา ก็ลุกมาทำความสะอาดห้องทำงานบนบ้านกับห้องนอนน้อง
โล่งจริง มันไปอยู่บ้านนู้นแล้วมีแต่เรื่องเงียบ สงบ ปลอดจากเสียงโทรศัพท์
จะว่าไป เรื่องโด่งนี้ก็เงียบ คิดถึงเราบ้างไหมอ่ะ คิดถึงนะ
แต่บอกแล้วว่าจะส่งเมล์ไปหาเดือนละครั้ง จะได้คิดถึงกันมากๆ
อยากจะบอกว่า เราไปวังหลังถูกแล้ว เดี๋ยวเราหนีออกไปได้จะพาไปเที่ยว
ตอนนี้ต้องเตรียมงานหลายอย่าง แล้วเรื่องเรียนด้วย

- -" จะเอาโควต้าไปเลยมันก็อาจจะไม่มีคณะที่เราอยากได้ แต่มันก็ไม่เสี่ยง

"- - หรือจะสอบแอดไปเลย ก็ใช่ว่าเราจะเก่ง ไม่มั่นใจตัวเองเลยว่าจะมีที่เรียน

- -" แต่ความฝัน ความอยาก สิ่งที่เราจะเป็น เรามีสิทธิ์เลือก มีสิทธิ์พยายามคว้า

หวังไว้สูงไหม อยากได้ อักษร ศิลปศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ ครุศาสตร์ ประมาณนี้
อ่า อยากทำงานด้านขีดๆเขียนๆ สอนหนังสือ สื่อสาร ทำงานวางแผนการตลาด

อายุ 19    ได้เข้าคณะที่ชอบ
อายุ 25    ได้งานที่เราชอบ
อยู่กับสิ่งที่ชอบ แม้จะหนักก็ไม่มีวันท้อ อิอิ หนูอยากทำ หนูอยากเป็น หนูสู้ๆ
เริ่มตั้งแต่ปีใหม่ไทย สู้ๆ

ปล. ตอนนี้สบายดี ทั้งกาย และ ใจ เหงาบ้างตามประสาคนขี้เหงา
ไม่เครียดไม่ป่วย มีไฟทำงานเยอะแยะ หนังสือยังไม่จับมาอ่านเท่าไร
คาดว่าคงไม่แคล้ว ตามพ่อที่เรียนป.โท ที่รามฯ (แคล้วดิฟร่ะ หนูต้องทำได้)
คิดถึงเพื่อนที่อยู่ธรรมศาสตร์ คิดถึงพี่สาวที่แยกย้ายเข้ามหาลัย
คิดถึงรุ่นน้องในกิ๊ฟเต็ด ไอ้ท๊อป เพื่อนในนั้น ไอ้น้องตี๋ คงพร้อมหม้อสาวในมหิดลเพลิน
คิดถึงพี่ในชุมนุม และงานที่รับปากไว้(เอ้อ.............ยังพี่)
กำลังจะทำงานใหญ่บางอย่าง และคิดอยากดังเพื่อมูลนิธิช้างไทย T^T
เลยไม่รู้ว่า อยากเยอะไปเปล่า ฮ่าๆ ตัญหาจัด กิเลสหนา

แต่ภาวนานะ ให้ตัวเรามีความสุขกับทุกๆสิ่งก็พอ
เพราะว่าทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราคิดนิหนานะ

วันสงกรานต์วันพรุ่งนี้ คงโดนลากไปวัด ดีๆจะได้จับกล้อง
ส่วนวันสงกรานต์ต่อไป คงลงมาคิดงานต่อ ฮ่าๆๆ
18 เมษายน วันเกิดไอ้นุ่น แล้วคือวันตรวจงานที่ศูนย์ คงต้องปั่นงานกันจนเช้า
พยายามๆ เพื่อจะตรวจผ่าน สักที - -" เห้อ

ก้มมองซอสมะเขือเทศ ที่เลอะเทอะบนจานสีขาวของKFC
ก้มมองซอสมะเขือเทศ ที่เลอะเทอะบนการดาษเช็ดปาก

มองไปข้างหน้า เห็นคนตรงข้ามโต๊ะ นั่งใช้มีดแซะกระดูกไก่ก่อนจะใช้ส้อมเซียบเข้าปาก
มองไปข้างหน้า เห็นคนนั่งหลับ พี่โซเฟอร์ยังนั่งอยู่เบาะหน้าสุดเพื่อขับรถ คนเก็บตั๋วขยับกระบอกตังค์

มองไปรอบตัว แสงสีที่จัดให้เหลืองนวลสลัว แอร์เย็นสบาย
มองไปรอบตัว แดดร้อนเปรี้ยงๆ แสบเข้าผิวแม้จะแนบข้างหน้าต่างรถยูโรทู

มองไปที่ประตู คนที่เข้ามามีสีหน้าท่าทางต่างครุ่นคิด แล้วหาสิ่งที่ชอบ
มองไปที่ประตู คนที่เข้ามามีสีหน้าท่าทางต่างครุ่นคิด แล้วหาสิ่งที่ใช่แต่อาจไม่มี

นั่งดู 'ซองกระดาษสีเหลือง' ที่วางพร้อมอยู่ในถาดสีแดง
นั่งแกะถุงพลาสติกออกเพื่อจะเห็น'ซองกระดาษสีเหลือง'ให้ไวเท่าความคิด

มันอยู่ในจานของเราแล้ว กำลังหยิบส้อมมาจิ้ม เอามีดมาหัน
มันอยู่ในมือของเราแล้ว กำลังจะกัดเข้าปาก

ครั้งที่สองของชีวิตในวันเดียวกัน
โอ้...ครั้งแรกในชีวิต มันคือพัฟไก่ ที่ตัดใจซื้อมา

ตบก้นขวด บีบสุดแรงเกิด เขย่าๆแล้วบีบใส่ลงไปอย่างสะใจ
ซีกซอง ราดซอสมะเขือเทศลงไปก่อนจะรีดจนซองเรียบ

โอ้ พัฟไก่ แผ่นแป้งหนาจัง ไก่นี้ก็ชิ้นใหญ่ จะกินหมดไหมนะ
นี้หรอ พัฟไก่ 55 บาท แพงจังเว้ย แล้วจะพอมีเงินไปถึงศิริราชไหมว่ะ

รับประทาน
กิน แดก ยัด ตามอัทธภาพ

มองไปข้างหลัง
มองไปข้างหลัง

....ไม่มีเสียงของใคร...
"แจงๆ ซอสติดปากนะ เช็ดเด่ะ" หันกลับเขินๆ ก่อนจะทำตามที่รุ่นพี่บอก

 

 

 

คำเตือน คุณกำลังรับชมรายการประเภท
"สงครานต์ประสาท..."
สงกรานต์ ผสานกับ สงครามประสาท

อาจงุงงงกับการเขียนอยู่พักใหญ่
แต่ถ้าติดใจก็อย่าหวังว่าจะเจอเยอะ
เพราะโดนกักบริเวณให้อยู่ที่บ้าน ไม่รู้จะได้ออกไปเมื่อไร (- -")

คงหาอะไรมา "กิน" เพื่อเห็นสัจธรรมได้ยาก

 
อุส่าห์จะเขียนเท่ๆเหมือนที่ลุงบอก แป๊กซะงัน เหอะๆ แย่จัง
เรื่องง่ายๆที่ไม่น่าพลาด คงไม่มีอะไรดีสักอย่างเลยมั้งในชีวิต
edit @ 11 Apr 2008 23:53:58 by คุณหนูเรื่อยเปื่อย

 

ป.ล. ว้า ได้ไปกับพี่สาวทั้งที เห้อ เห้อ เห้อ เห้อ เห้อ  ดันตื้นสาย โดนแม่ด่า โทรจิก ขึ้นรถผิด นั่งรถอ้อม กลับมาบ้านโดนด่าต่ออีกรอบ สวดยาว เผาได้เลย โดนสั่งห้ามไปไหนอีก แย่กว่าเดิม ไม่ให้ไปเรียนพิเศษ นั้นแย่ลงไปอีก
เพื่อนบอกเข้าห้อง เออ ถ้ามีตังค์เก็บก็จะพยายามลากสังขารไปอยู่แล้ว แต่ข้อหาที่โดนจากพ่อกับแม่ พาดหัว

โดนเยอะแหะ คราวนี้ ฮ่าๆๆ ไปไหนเองไม่ได้อีกแล้วมั้ง

เห้อ เห้อ เห้อ มองดูดาว
เห้อ เห้อ เห้อ ถอนหายใจ
เห้อ เห้อ เห้อ แล้วทำไม
เห้อ เห้อ เห้อ ดาวไม่มองเรา
เห้อ เห้อ เห้อ เยอะแล้วรำคาญ
เห้อ เห้อ เห้อ จะไม่ เห้อ เห้อ
เห้อ เห้อ แค่จะพยายาม
ไม่พล่าม เห้อ เห้อ เห้อ

เห้อ...เฮ้ย ลืม

เหนื่อยใจจัง เหนื่อยแบบหน่วง จะเขียนประชดชีวิตแบบปัดออกๆๆ
เปรียบเปรย อันนั้นมันก็นานาจิตตัง ล้วนแต่จะหยิบไปคิด พิจารณา

คิดถึงเป็ด คิดถึงกล้องถ่ายรูป คิดถึงเพื่อนเก่าพร้อมทั้งอนาคตมัน
จะเป็นงัยบ้างว่ะ คิดแล้วก็ เฮ้ย ปีนี้พวกเราต้องแย่งกันเข้ารั้วมหาลัยแล้ว
จะได้เจอกันอีกไหมนะ จะยังเราได้ไหมนะ เราเปลี่ยนไปเยอะนะเว้ย
- -" อ้วนเยอะ แต่ความสูงเท่าเดิม 555+ คิดถึงห้องเชียร์
คิดถึงเพื่อนๆในชุมนุม คิดถึงน้องนัท เด็กกลุ่มนั้นจังเลย
ป่านนี้นั่งเครียดเรื่องเรียนรึเปล่านะ คิดถึงโรงเรียน อยากไปกินวุ้นเส้นน้ำข้น
ทั้งที่ตอนแรกอยากจะจบใจจะขาด พอเอาเข้าจริงๆ ก็ใจหายแต่ยังหายใจ
คิดว่า 3 ปี แค่กระพริบตาเหมือนเรียนม.ต้นก็ได้มั้ง แต่มันไม่ใช่เลย ไม่เหมือนเลยต่างหาก
เรื่องบางเรื่องที่โดนปล่อยเกาะให้ลอยมาคนเดียวก็นะ ช่วยไม่ได้แหะ

อย่างน้อย นี้มันก็คือชีวิต ถ้ามีแต่คำว่า "ถ้า" ก็จะไม่มีทางได้เปลี่ยนบางสิ่งบางอย่างในอนาคต
การมาคนเดียว ยังน้อย ก็ทำให้เรามีเวลาที่จะคิด เลือกเดิน ด้วยเสียงที่มาจากใจจริงๆ
มนุษย์เราอาจจะอยู่กับความเหงาไม่เก่ง แต่อย่างน้อยมนุษย์ก็มีเพื่อนที่ค่อยให้กำลังใจ
ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ถ้ามีเพื่อนอยู่ก็ไม่กลัวล่ะนะ จะพุ่งไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ
แม้ว่าจะล้ม มันก็ยอมนั่งลงกับพื้น จับเข่า แล้วคุยกับเรา แต่เราต้องเป็นฝ่ายเริ่มที่จะทำก่อนตั้งหาก

รุกแล้ว อย่าลืมรับตอบนะ
ผลักกันรุก ผลักกันรับ

เราจะได้ไม่ล้มลุกคลุกคลานในความมืดของความเหงา

เริ่มจากภาษาอังกฤษเลย รู้สึก แย่!
ไม่ใช่อะไรมาก เลยไปฝึกภาษากับ การ์ตูนต่อมฮาแตก ถ้าคุณแน่ก็ต้องแปลอังกฤษอีกที
มีให้เลือกหลายภาค หลายชุด หลายอรรถรส แต่แน่ๆไม่มีภาษาไทย กากๆๆ!

- -" นั้นซิ ลืมไป...

โอ้แม่เจ้า... นี้เลยเป็นเหมือนการก้าวกระโดดออกนอกกรอบของเราอีกแล้วหรือ?
โอ้แม่เจ้า...

โอ้แม่เจ้า.... โอส เย่!

ภาษาอังกฤษกล้วยๆอยู่ต่อหน้าจอแล้ว
- -" หลังจากเอาภาษาอังกฤษทิ่มลงบ่อ กระทืบซ้ำด้วยฟิสิก จับลงกรดด้วยเคมี
เสียบสีข้างด้วยคณิต แล้วชีวิตโดนปักอกด้วยBIO เจาะแสกหน้าด้วยวิชาภาษาไทย
แล้วทำเด็กอย่างเราต้องเกลียดพละเป็นที่สุดด้วยล่ะ... ไม่มีอะไรยากเกินกว่าการ
ต้องเรียน ลีลาศ โอ้แม่เจ้า ไม่ชอบๆๆๆๆๆๆ ต้องจับคู่ ไม่ชอบๆๆๆๆๆ
คลุมถุงชน ไม่ชอบๆๆๆๆ รุ่นเดียวกัน ไม่ชอบๆๆๆๆ ไม่ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่ชอบการเดินเป็นสเต็ป ไม่ชอบๆๆๆๆๆๆๆ  บังคับหนูเต้นฮาวาย ง่ายกว่าเยอะ โอ้เย่!

เต้นคนเดียวดีกว่าไหม จะได้ไม่เป็นทีหนักใจคนในห้อง
เพรายังงัยก็คงไม่มีใครอยากเต้นด้วยอยู่แล้ว

- -" แล้วลีลาศบ้านไหนเต้นคนเดียว

ขนาดเล่นเครื่องเล่นเสียวๆ ตีหน้าตายยังทำได้
ม้วนไม้กระดาษ กระหน่ำตีแมงสาปยังเคย
กระโดดจากความกลัวทุกสิ่ง พุ่งเข้าหาความมืดที่คนละทิ้ง
มันก็นั้นคงมีมีอะไรที่ยากเกินกว่านี้แล้วล่ะ
เรา ไม่ มี ทาง เลือก....(อย่า ได้ เขียน ถึง มัน อีก เลย อาเม่น~)

เริ่มรู้สึกแล้วว่าตัวเองเหมือน GUU  ใน Jungle wa Itsumo Hale nochi Guu
หรือคิดไปเองนะ อืม ดูตั้งแต่ตอนแรกๆจะเข้าใจ...ดูจนจบ(แต่ไม่จบ)ก็จะเข้าใจนิสัย GUUมากขึ้น
ไม่เคยถูกชะตาการ์ตูนตัวไหนเท่านี้มาก่อนเลยนะ จะว่าไป  เออ...
ถือว่าไม่ได้พูดดีกว่า แต่นี้คืออีกเหตุผลหนึ่งของการหายตัวไปบ่อยๆ และ นอนดึกบ่อยๆ
เบื่อเสียงหัวเราะที่เสแสร้งบ่อยขึ้น

 

คนเรานะ ถ้าจะหัวเราะจริงนะ แค่มองตาก็รู้แล้วว่าของแท้ หรือ ปลอม
การสร้างอารมณ์หลอกตัวเอง หลอกคนอื่น มันอาจจะดี
ที่ทำให้สถานการณ์มันหายตึงเครียด แต่บางครั้ง
ตัวเองนั้นแหล่ะ ที่เป็นคนเหนื่อยที่สุด ท้อที่สุด อยากจะหนี แต่หนีไม่ได้
เครียดแดก ก่อเกิดกลุ่มเซลล์นิวเตชั่น สายพันธุ์ "กูอยากตาย"ได้ง่ายๆ
ซึ่งถือว่าเป็นเนื้องอกที่ต้องกำจัดโดยวิธี เต้น เต้น และเต้นออกนอกไปสูดอากาศ
แต่ถ้าอยู่ในขั้นโคม่า ให้ร่วมกินกับบะหมี่สำเร็จรูป (CO-MAMA 6 BAHT)

เข้าใจอ่ะเปล่า
เข้าใจไหม
บรรลุกันแล้วซินะ

แต่ไอ้ทีนอนดึกนั้นมัน ก็เพื่อการศึกษาภาษาอังกฤษทางอ้อมอ่ะนะ
แล้วใครใช้ให้บ้านแกเน็ตอืด แล้วต้องมานั่งดูการ์ตูนตอนตี 2
ทำลายสุขภาพอย่างร้ายกาจ ดีที่ไม่ได้เรียนพิเศษทุกวัน ฮา โฮๆๆๆๆ

โอ้เย่ - -"

ถือว่า มาแนะนำการ์ตูนดีๆเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจ ส่วนอากาศแย่ๆ
ถ้าได้เข้าห้องน้ำก็หายแล้ว ไม่ยากๆๆ ทำให้นึกถึงอาการตอนปวดไส้ติ่งเลยแหะ
จำได้ว่า ไปธรรมศาสตร์ตั้งหลายครั้ง หมอก็บอกว่า เป็นโรคกระเพาะ
จนต้องใช้เส้น(เลว ฮ่าๆๆ)ตรวจกับหมอคนอื่น ตรวจกันเป็นวันๆ จนรู้ว่าเป็น ไส้ติ่ง
ได้ลองเครื่องอัลตาซาวด้วย ตื่นเต้นๆ ได้ลองเล่นเครื่องเอ็ดเซเรย์ เล่นไรอีกนะ
- -" ห้องสูติ หมอไม่แมน พยาบาล และเพลงที่ถูกกรอซ้ำๆในห้องฉุกเฉิน - -"

ถือว่าเป็นการเรียนรู้นอกสถานที่ น่าตื้นเต้นดี อ๋อใช่ ได้ลองโดนโป๊ะยากับเย็บๆที่ท้อง
อ่า น้ำหนักตอนนั้นแบบว่าลดลงไปเยอะ มากๆ อันนี้แจ่มเลย อยากป่วยบ่อยๆ
กินแต่โจ๊กทุกวันมีความสุขมาก ได้เห็นโรงพยาบาล ได้เห็นห้องพักรวมหญิง
ที่ดันมีผู้ป่วยชายมานอนข้างเตียงตู อ่า - -" แม่เจ้า หนูโตเป็นสาวแล้วค่ะ
หนูก็มีความอาย กระด่าง เขิน เป็นเหมือนผู้หญิงคนอื่น แม้ว่า จะไม่มาก

- -" เห็นพี่หมอ เย็บแผลสดๆ เยี่ยมเลย...

 

 

ปล. ไม่ค่อยซีเรียสเรื่องแอดเลยแหะ จะว่าไปเรื่องชุมนุมก็นิดหน่อย เรื่องทำนิตยสารนี้แทบไม่มี
ชีวิตไม่ค่อยซีเรียส แต่หน้ามันเครียดไปเองอ่ะ ไม่ต้องกลัวหรอก ฮ่าๆๆๆๆๆ

ยิ้มบ่อยๆ หัวเราะบ่อยๆ ทำสีหน้าบ่อยๆ

ตีนกา

มันจะขึ้น เหมือนไอ้นุ่น(ใครๆก็ว่าเรา เป็นน้องมัน ดีใจจังที่ตูหน้าไม่แก่ ฮ่าๆๆๆๆ)

 

  

 

วันวานนู้นมีแต่ต้องไหว้รุ่นพี่

วันที่ผ่าน มีรุ่นน้อง รุ่นพี่ให้นับไหว้

วันพรุ่งนี้แล้วซิจะไหว้ใคร

นอกจากครูบาอาจารย์และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำโรงเรียน...

 
พรุ่งต้องทำยังไร ก็ไม่คุ้นเคย กับความเหงาที่ไม่มีแก
จะไปทางไหนดี ตั้งแต่นี้ ไม่รู้เลยจริงๆ

คงจะพยายามเขียนหาเยอะๆ ถ้าไม่ขี้เกียจมากไป
คงจะพยายามเอารูปแกขึ้นมาดูบ่อยๆ ทั้งที่ดูรูปLEE EONของฉันคงจะดีกว่า
คงจะพยายามถ่ายรูปทุกๆวันที่เปลี่ยน เพื่อแก้เบื่อที่ต้องรอจดหมายแก
คงจะพยายาม พยายามทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป

หิมะที่ละลายไป จะกลายเป็นสโนวีตัวใหม่ในหน้าหนาวที่แสนเยือกเย็นนะเว้ย

กลับมาแล้วเรากลับไปนั่งที่โรงเรียนกันนะ ไปหาคุณครูกัน
ลากกลุ่มน้องแพรวกับพี่ทรายไปด้วย ถือว่าเป็นนัดรอบสุดท้าย
สำหรับเด็กรุ่นพวกเรา อย่างน้อย ดาวิดก็อาจจะไม่มา หรือมา หรือไม่รู้

- -" จะว่าไปก็นะ ฮาๆๆๆๆ มีนัยยะแอบแฝง
บ้านแกสวยว่ะ แฟลตบ้านแกสวยดี ชอบๆคลาสสิกดี จัดบ้านสวยโครต
น่านอน น่าอยู่ มีMACให้เล่น โอ้จอร์ดแหล่มมากๆ
แต่แลกด้วยความเหงา ความห่างจากประเทศ หน้าที่ ภาระ ความแปลกใหม่
แกคงต้องยอมรับมันใช่ไหมล่ะ (ฉันคิดมากไปเปล่า คือแบบว่า มองสองด้านเพื่อย้ำแกเสมอๆ)

ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงแก แต่ไม่มีใครถามหรอกมั้ง ว่าแกไปไหน เล่นประกาศไปทั่ว ฮ่าๆ
แกมันคนดังนี้หว่า ฮ่าๆ ถ้าเป็นฉัน จะมีใครสนใจไหมนะ จะมีเพื่อนไปบูมสวนฯ ไล่ส่งไหมน้า
จะมีไหมน้า จะมีไหม คงเดินทาง(ขับไล่ออกไป)อย่างเหงาๆล่ะมั้ง ฮ่าๆ ชีวิตกูรันทด รันเวย์คงไม่ใช่

หรือเพ้อเจอไปนะ อาจจะมีก็ได้นะ อาจจะ แต่ก็มองไม่เห็นว่าจะมีใคร ไม่เห็นเลย
นั่งคิดตอนนี้ก็ไม่มี ไม่มีใครเลย โลกมันช่างมืดแท้ เพื่อน...รัก   - -"อ้าว! ลืมเปิดไฟ


ปล. เรื่องบ้างเรื่อง อยู่ที่เราจะกระตุกเชือกแล้วเปิดไฟ จริงๆนะ
คิดถึงและหาคนคุยโทรศัพท์แบบถูกๆไม่ได้อีกแล้ว แล้วคงอีกนานกว่าแกจะกลับมา
(ทำไมต้องอยู่อยุธยาแถมโดนล็อกเบอร์บ้านด้วยฟร่ะ อ่า เข้าใจแต่ไม่พอใจได้ไหม T^T)

( - -") อย่างว่า ชีวิตแม่งสั้น จะเอาอะไรมาก ก็แค่ยิ้มรับมันก็พอแล้ว
ไม่ได้จะมาเล่นมุข APRIL FOOL DAY แต่แม่ง...พายุเข้าหมู่บ้าน

ความเสียหายภายในบ้านสีฟ้า
- ศาลล้ม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ดีกว่าตั้งศาลเตี้ยนะ (me//ขำไปคนเดียวเถอะ...)
ดีที่ว่าศาลที่ตั้งอยู่บนบ้านชั้น2 ไม่ล้มลงไปข้างล่าง ไม่งันผู้คนคงแบบว่า แตกตื่นๆ
ไม่กล้าเดินผ่านหน้าบ้าน ทั้งที่ทุกวันเดินผ่านบ้านฉันต้องส่องกระจกบ้านใหญ่เสริมความมั่นใจ
"- -) ไอ้เด็กโรคจิตก็จะคอยมอง ไอ้นี้ส่องทุกวัน ไอ้หน้าไม่เคยเจอ โห้ๆๆไอ้นี้เสยผมด้วย หล่อตายล่ะ!
- -") มนุษย์เรานี้เดี๋ยวนี้ขาดความมั่นใจอยู่ลึกๆเหมือนกันนะ ล้มเลิกความสันโดษกันไปเสียหมด
ทนอยู่กับความจริง ความเหงา ยืนยัดความเป็นตัวเองไว้แม้จะแตกต่างแต่ก็ไม่แตกแยก

- ต้นไม้ล้ม ทับศาลตายาย... (- -") ถ้าใครเชื่อเรื่องแบบนี้อยู่ ขอแนะนำด้วยก็ดีแบบว่า 50-50

ความเสียหายที่ร้านของหนู
- ที่ให้จอดเช็ดรถ มันพับราบไปกับพื้น
- หลังคาร้านปลิว ห้องคนงานนอนไม่ได้
- บ้านคนงานโดนหลังที่ปลิวมาลงสับที่หลังคาอีกที
- คนงานยังไม่ตาย แต่ขวัญหนีกันหมด "- -)

ความเสียหายของบ้านเช่าที่เรามีอยู่
- หลังคาหลุด
- กระเบื้องปลิว
- ฝารั่ว
"- -) แต่ที่เป็น มันเป็นตั้ง 2 บ้าน จากทั้งหมด แล้วแบบว่าต้องลากช่างมาซ่อมให้เสร็จ

ความเสียหายทั้งหมู่บ้าน
- หลังคาหลุดอย่างละแผ่น ถึง4 แผ่น
- กระถางล้ม
- ฝารั่ว

ความเสียหายทั้งตำบล
- ป้ายล้ม ทับคนตาย!
- เสาไฟฟ้าล้ม (ไม่ได้ถอดน๊อตออกล่ะกันล่ะ)
- เป็นต้น

ทำให้วันที่ 31 - 1 ไม่มีน้ำอาบ ต้องย้ายบ้าน หอบเสื้อผ้าเป็นตะกร้า(ที่ว่าจะซัก)
ไปอีกบ้านหนึ่ง (รู้สึกมันจะหลายบ้านเนอะ ถ้าอยากรู้ต้องไปถามพ่อเอา ว่าตกลงมีกี่บ้าน ซ่อนไว้กี่บ้าน!!! ฮ่าๆๆๆ)
- - ") แล้วโทรไปหาเพื่อน เพราะดันลืมว่าเรียนพิเศษวันไหนอีก เดี๋ยวจะโกหกพ่อแม่ไม่เนี้ย ฮ่าๆๆ

ปล. หากว่าหายหน้าไป ก็คงเพราะต้องเข้าป่า(หญ้า)
ไปหาสัตว์ จะ ทำ ในโค๊ด เพราะเราเป็นรุ่นพี่ มันต้องเข้มกว่านี้!!!!!!!!!!!!! สู้ๆๆๆๆๆๆ



" - -) ส่วนเรื่องคณะที่จะเรียน มันก็..........
เออ พยายามเหมือนกันนั้นแหล่ะ!

สู้ต่อไป แจง! อนาคตที่สดใส รอเราอยู่!