ไดอารี่คนเชยๆ's profileเปลี่ยนไปเรื่อย [999 รอ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    May 16

    [195] แรบพบเอก

    15 พฤษภาคม 2552

     

    บรรยากาศเหงาๆมาก ฝนก็ตก เช้า7โมง หนึ่งโทรมา เราก็โทรกลับไปคุยกัน ตอนนั้นก็ยังไม่ได้ออกจากบ้าน
    ตอนไปที่คณะเพราะพี่เค้านัด ไอ้เราก็จะไป พ่อก็ไม่ขับรถออกจากบ้าน จนสาย8โมง พ่อขับรถไปส่งสถานที่รถต่างจังหวัด
    ก็ยังคุยกับหนึ่งไปเรื่อยๆ หนึ่งก็ถามว่าทำไมไม่ค่อยตอบ ก็บอกว่าอยู่กับพ่อ หนึ่งก็อืมๆ แล้วก็จะวาง

    ไหนว่าไม่กลัวพ่องัยละคุณ คุยก็เคยคุยกันแล้วจะกลัวอะไร
     

    สักพักจะถึงสถานีก็วางไป
    ขึ้นรถสายต่างจังหวัดไปลงหมอชิต
    กว่าจะไปถึงมหาลัยก็ปาไป 11 โมงเช้า แม่เจ้ามากๆ ไปแล้วก็ช้า
    แต่ก็นะ มีคนช้ากว่า ไปถึงก็กินปีโป้พอดีอ่ะ สยองดี ทำกิจกรรมนุ้นนี้ ไอ้เราก็รู้ไต๋หมดอ่ะ
    เห้อ…ก็คนเคยๆนิหว่า แต่ก็สนุกดี เพื่อนข้างๆอ้วกด้วย ฮ่าๆ

    พอทำกิจกรรมฐานรุ่นพี่ เราก็อยู่กลุ่ม5 ได้คู่กับเอเอไรงี้ แรงดี ดำๆถึกๆ
    เจอพี่บัณฑิตก่อนเลย แล้วสายตาเราอ่ะ มองไปพี่โบทที่อยู่ฐาน4
    แม่เจ้า กว่าจะได้เจอกันอีก4 ฐานหรอ

    สลด…เอาว่ะ อย่าไปเป็นตัวประกันฐานไหนจนกว่าจะได้เจอพี่เค้า
    สู้ๆ



    ทำกิจกรรมก็สนุกดี อ่อกลุ่มเรามี คนชื่อดินด้วย
    สนุกดีเรื่อยๆพอเล่นฐานมาเจอพี่โบท โครตน่ารัก ตาใสกิ๊ง เป็นประกาย หนูมองพี่ตั้งแต่วันสัมภาษณ์แล้ว
    วู้ๆๆ

    แบบ ตาตี๋ ขาว สูง ปานกลาง ยิ้มน่ารัก หุ่นน่ากอด ใส่แว่นแนวๆด้วย
    สักพัก จองตาพี่เค้า

    คือ

    ใส่คอนแท็คเลนส์นิ…แล้วพี่แกใส่แว่นเผื่อ


    แต่สิ่งสำคัญ พี่เค้าปิดตาให้เราด้วยแหล่ะ คือตอนนั้นไม่มีใครเดินมาปิดตาให้เราเลย แถมตอนนั้นพี่เขาเอาแว่นไป
    เราหันไปมองหน้ากลุ่มพี่ๆ พี่เค้าเดินผ่าน มองหน้ากัน

    ซวย// อันนี้คงความคิดพี่เค้า

    น้องคงยังไม่มีใครกล้าปิดตา พี่ปิดให้เอง พี่แกก็นะทำไอ้ที่ผูกหลุดไปครั้งหนึ่งด้วยความประมาท
    ก่อนจะปิด แล้วถามเราว่า รัดแน่นไปเปล่า รัดแน่นไปบอกพี่นะ

    คุคุ  รักหัวใจจะทำงัยอ่ะพี่ จะแก้มัดให้หนูหรอ >_<” //เขินอย่างแรง

     

     

    ก็ทำกิจกรรมไปจนจบฐาน

    ก็กิจกรรมใกล้จะเสร็จ
    ก็มีเปิดตัวพี่แฝง เราก็แบบ เล่นงี้ด้วย ไม่ได้นึกเอะใจอะไร

     

    “แท๊ค”…แม่เจ้า

    แก

    แก

    แกมันพี่แฝงอ่า ช็อคไป 3 วิ
    อดจีบเพือนเลยว่ะ พี่ปีสาม…เห้อ

     

    “ดิน”

    ห่ะ หะ โอ้วพระเจ้า

    แกมันพี่ป.โท โอ้ แม่เจ้า เมื่อกี้ยังนั่งคุยกันอยู่เลย
    ป.โท

    ย้ำ

    ป.โท

     


    “เอเอ”
    ฮีคือ พี่ปี3 แถมเป็นประธานอะไรสักอย่าง

    ส่วนพี่ผู้หญิงก็นะ คนแรงๆก็คือพี่แฝงนี้เอง สงสัยจะเก็บกดเนอะ
    เห้อ

     

    แต่พี่ๆก็น่ารักดี พี่ซินๆ พี่กั่ง พี่มน พี่บู้(โครตน่ารักอ่ะ ชายในอุคติ)
    พี่โบท(น่ารักอย่างแรง) คนอื่นๆ เฉยๆ ว่ะฮาฮ่าฮา

    เห้อ เอางัยต่อกะชีวิตดี

     

    อ่อ กลับบ้านดึกมากแต่ก็นะ มีเพื่อนคุยโทรศัพท์คุยถึงบ้าน
    โครตฮีโร่ของเรา ฮ่าๆๆ ทำให้ปวดหัวเล่นอีกแล้ว แต่ก็นะ จำยอมซะๆ
    วันพรุ่งนี้เธอไปเกษตรนิเนอะ

    อยากเรียนรัฐศาสตร์ง่ะ แง้ๆ

    สู้ซินะเรา

    [194] สอบสัมภาษณ์ มศว ศึกษา เอกจิตวิทยาแนะแนว

    วันที่ 13 พฤษภาคม 2552

    23.00น.
    เฮ้ย พ่อมาๆ รีบนอนดีกว่า เดี๊ยวไปมศว ประสานมิตรไม่ทัน

    00:01น.
    หนังผี ไรว่ะเนี้ย
    ดูแล้วงง ช่องเจ็ด อารมณ์ อาแมว อาเหมียวชัดๆ ยิ่งไอ้หนังสุดท้ายงงมาก ไรของมัน
    แต่ก็นะ ดูไป เอาหมอนปิดตาไป ไม่มีอะไรสยองแต่ไม่กล้าดู กลัวนอนไม่หลับ

    01.00น.
    เฮ้ย ยังไม่ได้เตรียมเอกสาร
    วุ่นๆๆๆ งานเข้า


    02.00น.
    เออ  ปิดไฟแล้วก็ยังมะหลับ คิดถึงวันพรุ่งนี้จัง จะเกิดไรขึ้นว่ะ
    แฟ้มก็มะทำ ช่างมันๆๆ นอนเอาแรงๆๆ

    03.00น.
    น้องกูนี้จะคุยโทรศัพท์อะไรกันหนักหนาฟร่ะ คนจะนอนๆ

    05.05น.
    เสียงโทรศัพท์มือถือใคร 
    เวงกรรม ของข้าพเจ้าเอง โอ้วมาย ปวดหัวสุดๆ

    05.30น.
    ลืมรีดชุดนักเรียน เวงกรรม แม่เจ้า

    05.55น.
    วิ่งหาเข็ดขัด ไอ้นุ่นเอาเข็มขัดพี่คืนมา

    06.10น.
    ออกจากบ้าน ไปรังสิต นั่งรถแท็กซี่ไป โอ้วแม่เจ้า

    08.25น.
    ยังมะถึงมหาลัย



    กรี๊ด~

    โอ้ว ถึงสะที เดินจากซอยเล็ก ที่ต้องข้ามคลองแสนแสบ มีร้านข้าวเยอะแยะ
    หิวข้าวจนตาลาย เดินไปสักพัก เข้าประตูมหาลัย เดินอ้อมตึก ชิวมาก
    แต่จะว่าไป คณะฉันอยู่ไหนนะ  ให้มันไกลอย่างนี้ดิ พอเดินๆไป
    มีรุ่นพี่คอยบอกท่าน พ่อนี้ก็สอดส่องๆ ชีวิตในรั่วมหาลับของลูกจะเป็นงัยหนอ

    พอเจอพี่คณะเรา ยังชิวอยู่ พี่พาเดินขึ้นตึก เพื่อนเริ่มโทรตาม แจงมาถึงอะยัง แล้วเธอมาถึงหรือยัง
    แต่จากสภาพห้องแล้ว  ผู้หญิงเยอะมากมาย

    ผู้ชาย นับหัวได้

    อ่อ พอตอนสัมภาษณ์ อาจารย์หล่อมาก
    มาคุยๆกับพี่ เออ อาจารย์หล่อดีนะพี่ โอ้ๆๆๆ ใช่เลยน้อง

    สักพักพี่ก็พาไปเจอเพื่อนๆที่มาพร้อมแอด

    โอ้เยอะจัง มีคนหนึ่งอยู่โรงเรียนเดียวกับมิ๊มเลยแหะ ดีๆ

    ดูแรงๆทุกคนเลย สักพัก 

    เฮ้ย ไรว่ะมาสายอ่ะ เด็กอัสสัมธน หัวนี้ทำสีมาแต่ไกล
    หน้าดูบวมๆเหมือนอดนอน แต่ก็น่ารักดีนะ ชื่อ

     

    “แท็ค”

    ปล. เด็กส.ก. ก็มีแหะ
    เด็ก ส.ก.ร. ก็มี

    แม่เจ้า

    May 06

    [193] หลังสอบRUSS

     

     

     


    หลังจากสอบRUSS ชีวิตก็สำนึกได้ว่า “แม่งยากจริง…” เพราะไอ้ที่สอบอังกฤษ reading
    จะทำไม่ทัน 5 ข้อ ที่เหลือออกแนวมั่ว สักพักทำข้อสอบรัสเซีย มีเติมคำ มีกา มีเขียนๆตอบ

    สาดดดดดดดดด ไอ้เขียนๆนี้ 50 คะแนน ข้อละ 25
    ถามว่า ชนชาติรัสเซียในสายตาข้าพเจ้า

    โอ้ กรี๊ด ตอบไปว่า เป็นชนชาติหล่อ ล่ำ เอ็ก น่าซี๊ดส์~ อ๊ามากๆ

    (//โดนตบ )

     

    ก็ตอบว่าน่าศึกษา อยากรู้ แต่ว่าเราอ่ะยังมีขีดจำกัดอยู่เลยมองได้ไม่หมดหรอก ขอลองจิงๆไรงี้ๆ
    (ลายมือ เหี้ยมาก คงโดนโยนทิ้งแต่แรก)

     

    อีกข้อ ถามว่า ไทยกับรัสเซียเจริญสัมพันธ์แล้วเราจะแลกเปลี่ยนหรือพัฒนาประเทศเราไรได้บ้าง

    โอ้ ด้านหน้าตา…ฮ่าๆๆ อยากมีลูกออกมาผิวขาว หัวทองๆน้ำตาลๆค่ะ
    (//ตอแหลจริงๆ)

    ตอบว่า ด้านโลจิติกส์ จะช่วยในด้านการค้า การคมนาคมไรงี้ อีกทั้งด้านความรู้ ศักยภาพด้านต่างๆ

     

    ส่วนข้อกานี้  แม่งเอ๊ย กูตอบผิด บ้างอันในกระดาษที่เสริทก็จำผิด ไม่ก็อ่านข้าม
    ข้อละ 1 คะแนน 35 คะแนน หายวับไปกับตาแล้วแม่คุณ

     

    จากหลังสอบ ออกก่อน 30 นาที ด้วยความเมา~
    โยนชีททิ้ง เดินจากSC ไปรถตู้ โทรหาบักไก่ แค่เอาของ

    o_๐ อยากจะบอก กูนี้ซวยเท่านี้ไม่พอใช่ไหม เสือกนั่งรถหลงไปอนุเสาวีย์ได้อีก สาดดดดด
    ทั้งที่โทรบอกไอ้ไก่ อีกสักพักจะถึงฟิว แม่ง ขึ้นโทลย์เวย์ เลยตรงไปดินแดงเลยแม่เจ้า
    เสีย ไป30 กูมีมา 100 ต้องนั่งรถกลับมาฟิวอีก 25 บาท หมดตูด 45บาท ฟาดโออิชิไป 20แล้วก่อนสอบ
    25 บาทต้องกลับบ้านแล้ว…

    ไหนว่ามึงจะไปโรงเรียนงัย แม่เจ้า มาเป็นแบบกูไหม เสียค่าโง่ไป55 บาท

    พอมาฟิว ตังค์โทรหาใครก็ไม่มี เจอไอ้นู้นไอ้นี้ ก๊ากกกกกกกกกกก
    มึงมาอะไรกับกูเนี้ยยยยยกูแค่จะมาเอาข้อมูล ยังมะพร้อม

    - -“) ชีวิต เซ็งเคง

     

    อ่อ  งานเข้า~

    พ่อม้ายลูกติดน่ารักดีแต่ลูกซนมาก
    ชื่อพี่ อาคม ฮ่าๆๆๆ…เอาเป็น วันพฤจะไปสมัครราม ไปเที่ยวต่อ กลับมาเจอบักไก่ หวังว่าชีวิตจะไม่เข้วนะกูนะ

    สู้เว้ย